“ မခိုးႏိုင္ပါဘူးကြာ...”

အိမ္ရွင္မျဖစ္သူ မစပယ္က

ေယာက္်ားကို ခိုင္းတယ္။

“အိမ္ေဘးက ေရစည္ပိုင္းကို ယူၿပီး ႏြားရံုထဲ

ထည့္ထားလိုက္ပါေတာ့၊

ႏို႕မဟုတ္ရင္

သူခိုး ခိုးသြားလိမ့္မယ္ ”


ေယာက္်ားျဖစ္သူကိုေအးေရႊက

“ ဒီေရစည္ကို ဘယ္သူမွ

မ မသြားႏိုင္ပါဘူးကြ၊

ေရအျပည့္ရွိေနတဲ့ဥစၥာ...”

" အေမ့ထံသို႕ေပးစာမ်ား-၂..."

သို႕…..

ခ်စ္တဲ့ အေမ

သားသတိရစြာျဖင့္စာေရးလိုက္ပါတယ္။

အေမေၾကာင့္ သားဆရာဝန္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

တကယ္တန္းဆိုရင္ သားဟာ လူေတာ္မဟုတ္ပါဘူး။

ေတာ္ေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့သူသာျဖစ္ပါတယ္။

အေမရဲ႕အားေပးမႈေၾကာင့္သာ သားဆရာဝန္ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ

အေမသိသလို သားလည္းသိေနပါတယ္။

သား အေျခခံပညာ အထက္တန္းကိုေအာင္ေတာ့

သားက စစ္ထဲဝင္ခ်င္တယ္။

စစ္ထဲဝင္ရျခင္းအေၾကာင္းကလည္း

အေဖကြယ္လြန္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ

အေမဟာ ပင္ပန္းႀကီးစြာနဲ႕သားတို႕ညီအကို

ေမာင္ႏွမ ငါးေယာက္ကို လုပ္ေကၽြးခဲ့တယ္။

အေဖဆံုးေတာ့ သားက ငါးႏွစ္သားပဲရွိေသးတယ္။

သားေအာက္က ညီက ႏွစ္ႏွစ္သားေလးပဲရွိေသးတယ္။

ညီမေလးက ကိုယ္ဝန္ႏွစ္လနဲ႕က်န္ခဲ့တယ္။

အေဖေတာင္သိမသြားဘူး၊

အမက ရွစ္ႏွစ္သမီးေလး၊

အကိုအႀကီးဆံုးက ဆယ့္တစ္ႏွစ္သားသာရွိေသးတယ္။

အေမအားကိုးရေလာက္ေအာင္ တစ္ေယာက္မွမရွိေသးဘူး။

အေမကလည္း အေဖကို အားကိုးၿပီးရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို တက္လာခဲ့တယ္။

ရန္ကုန္ေရာက္ၿပီးမၾကာလိုက္ပါဘူး။

အေဖက အရက္ေတြေသာက္ရင္းက

အသည္းေရာင္လို႕ယူဆရတဲ့ေရာဂါနဲ႕ကြယ္လြန္ပါေလေရာ၊

ယူဆရတယ္ဆိုတာက အေဖက ေဆးရံုကိုေၾကာက္တယ္။

ေနမေကာင္းျဖစ္ကထဲက ေဆးရံုတက္ဖို႕ အေမက အတန္တန္ေျပာေပမယ့္

အေဖကျငင္းခဲ့တယ္။

တစ္ပတ္ျပည့္လို႕ေရာဂါမသက္သာလာေတာ့

ေနာက္ေန႕ဆိုရင္ ေဆးရံုတက္ေတာ့မယ္လို႕ ေျပာတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႕မိုးေတာင္မလင္းလိုက္ဘူး။

နံနက္ ( 3:30 ) နာရီမွာ အေဖက ကြယ္လြန္သြားၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ အေဖ ဘာေရာဂါျဖစ္တယ္ဆိုတာကို တိတိက်က်

မသိလိုက္ရဘူး။

အေဖက အရက္ကို စြဲစြဲလမ္းလမ္းေသာက္တတ္ေတာ့

အရက္နဲ႕ဆိုင္တဲ့ေရာဂါတစ္ခုခုကို ခန္႕မွန္းေျပာလိုက္တာ။

တကယ္ဆိုရင္ အေဖဘာျဖစ္ၿပီးေသဆံုးသြားတယ္ဆိုတာ

ဘယ္သူမွ တိတိက်က်မသိၾကပါဘူး။

အေဖဆံုးေတာ့အေမက အသက္ ( ၃၆ ) ႏွစ္ပဲရွိေသးတယ္။

အရြယ္ေကာင္းတုန္းလို႕ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အေမဟာ သားသမီးေတြရဲ႕အက်ိဳးကိုၾကည့္ၿပီးေနာက္အိမ္ေထာင္မျပဳခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီကိစၥအတြက္ အေမကို ေက်းဇူးတင္လို႕မဆံုးႏိုင္ပါဘူး။

အေမသာေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ရင္...

က်ေနာ္တို႕ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြ ဖေထြးနဲ႕ေနရမယ့္ဒုကၡကို

ေတြးၾကည့္ရံုနဲ႕ စိုးေၾကာက္မိပါတယ္။

အေမဟာ ေနာက္အိမ္ေထာင္ မျပဳခဲ့တဲ့အတြက္

အေမကို အရမ္းေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။

ၿပီးေတာ့

အေမႀကီးလို႕ေခၚတဲ့အဖြားအိုကလည္း

သူ႕ရဲ႕သမီးျဖစ္တဲ့အေမမွာ လင္ေယာက်ာ္းမရွိေတာ့တာမို႕

ရြာကို ျပန္လိုက္ခဲ့ဖို႕ေခၚျပန္တယ္။

အေမက သားသမီးေတြျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္တို႕တေတြ ပညာမတတ္မွာစိုးတာေၾကာင့္

အေမက ျပန္လိုက္မသြားဘဲ ျငင္းခဲ့ပါတယ္။

အေမရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွန္ခဲ့ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ဆိုေတာ့ အေမျဖစ္ေစခ်င္သလို

က်ေနာ္တို႕ညီအက္ုိေတြ အမ်ားစုက ပညာတတ္ေတြျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ဒီကိစၥအတြက္လည္း အေမကိုေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္က အေဖဆံုးသြားေတာ့

အေမဟာ ကိုယ္ဝန္ႏွစ္လနဲ႕က်န္ခဲ့တယ္။

အဲဒီကိစၥကို အေဖလည္း သိမသြားသလို အေမလည္း ႀကိဳတင္မသိခဲ့ပါဘူး။

လင္ေယာက်ာ္းမရွိဘဲနဲ႕ကေလးေမြးရတဲ့ဒုကၡက

ဘယ္ေလာက္ႀကီးမားတယ္ဆိုတာ အေမကိုယ္တိုင္ပဲသိပါလိမ့္မယ္။

ကိုယ္ဝန္ကိုလြယ္ရတဲ့ဒုကၡ၊

အေဖမရွိဘဲ ကေလးတစ္ေယာက္ေမြးရတဲ့ဒုကၡ၊

အဲဒီကေလးတစ္ေယာက္ကိုႀကီးျပင္းေအာင္ျပဳစုပ်ိဳးေထာက္ရမယ့္ဒုကၡ၊

ဒုကၡေတြမ်ိဳးစံုေအာင္ႀကံဳရတဲ့ၾကားထဲက အဲဒီကေလးကို ဖ်က္ခ်လိုက္တာအေကာင္းဆံုးလို႕

အလကားအႀကံလာေပးသူေတြရဲ႕စကားကို ဆန္႕က်င္ရတဲ့ဒုကၡကလည္း အေမအတြက္

ဒုကၡအခက္အခဲမ်ားစြာႀကံဳရပါတယ္။

ဒါေတြကိုလည္းအေမႀကံ႕ႀကံ႕ခံႏိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္

အေမကိုေက်းဇူးထပ္တင္မိရျပန္ပါတယ္။

အေမရဲ႕ေက်းဇူးကႀကီးမားလွပါတယ္အေမ၊

ဒီေန႕ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲေရးပါရေစေတာ့အေမ၊

အေမကို သားအေဝးက ဦးတင္ကေတာ့လိုက္ပါတယ္။

ခ်စ္တဲ့သား

ေအာင္ဝင္းဟိန္း

ဆန္ဟိုေဆး ( San Jose )

ကယ္လီဖိုးနီးယား ( California )

အေမရိကန္ ( U.S.A )

ေမလ ၄ရက္ေန႕၂၀၁၁(ဗုဒၶဟူးေန႕)

( အေမမ်ားေန႕ကို ဂုဏ္ျပဳပါတယ္ )

" အေမ့ထံသို႕ေပးစာမ်ား-၁..."

သို႕…..

ခ်စ္တဲ့ အေမ

သားသတိရစြာျဖင့္စာေရးလိုက္ပါတယ္။

အေမေၾကာင့္ သားဆရာဝန္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

သား ၁၀-တန္းေအာင္ေတာ့ သားက ဆရာဝန္လိုင္းကို မယူခ်င္ဘူး။

သားမွာ လံုေလာက္တဲ့အေၾကာင္းေတြရွိတယ္အေမ၊

တစ္အခ်က္က

အေမက မုဆိုးမအေမျဖစ္ေနတယ္။

သားအတြက္ ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားမွာကို မလိုလားဘူးအေမ၊

အေမမွာ ေငြလံုေလာက္ေအာင္မရွိရင္ အေမစိတ္ေရာ၊ကိုယ္ပါ ပင္ပန္းေနလိမ့္မယ္။

အေမကို မပင္ပန္းေစခ်င္ဘူး။

ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ ေဆးတကၠသိုလ္ကို မတက္ခ်င္ဘူး။

ႏွစ္အခ်က္က

က်ေနာ္က စာက်က္ရတာ ပ်င္းတယ္။

သခ်ာၤမွာသာ စိတ္ဝင္စားတာ၊

စာက်က္ရပ်င္းသလို အဂၤလိပ္စာမွာလည္း ညံ့တယ္။

က်ေနာ္သာ ေဆးတကၠသိုလ္ကို တက္ရင္

ဆရာဝန္ျဖစ္ေအာင္ အရမ္းကို ႀကိဳးစားရမယ္ဆိုတာကိုသိေနတယ္။

သံုးအခ်က္က

က်ေနာ္က စစ္တကၠသိုလ္ကိုသာ တက္ရင္

အေမကို အျမန္ဆံုး လုပ္ေကၽြးခြင့္ရမွာပဲလို႕

ေတြးမိတယ္ေလ။

အဲဒီတုန္းက အေမေျပာတဲ့စကားကို က်ေနာ္အခုထိ မွတ္မိေနတုန္းပါပဲ။

“ စစ္သားျဖစ္ဖို႕ အမွတ္မ်ားမ်ားမလိုပါဘူး။

ဆရာဝန္ျဖစ္ဖို႕ေတာ့ အမွတ္မ်ားမ်ားလိုအပ္တယ္။

ၿပီးေတာ့ စစ္သားက သူမ်ားရဲ႕အသက္ကို အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစတယ္။

ဆရာဝန္က သူမ်ားရဲ႕အသက္ကို ကယ္တင္ရတယ္။

စစ္သားနဲ႕ဆရာဝန္ေတြက လားရာမတူၾကပါဘူး။

ပ်က္ေစသူနဲ႕ျဖစ္ေစသူ၊

သားဘယ္အရာကိုေရြးမလဲ။

သားတစ္ေယာက္ဆရာဝန္ျဖစ္ေနတာကို

အေမ မေသခင္မွာ ျမင္သြားခ်င္တယ္။

အေမရဲ႕ေက်းဇူးကို ဆပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္

သားဆရာဝန္ျဖစ္ေအာင္သာ ႀကိဳးစားပါ”

လို႕ ေျပာခဲ့တယ္ေလ။

အဲဒီစကားေၾကာင့္ သားဆရာဝန္လိုင္းကို ေရြးခ်ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္အေမ။

အခုေတာ့ သားေရြးခ်ယ္ခဲ့တာမွန္ေၾကာင္း

တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕ပိုပိုသိလာရပါတယ္။

သားက လူေတာ္မဟုတ္ေတာ့ မနည္းမနည္းကို ႀကိဳးစားအားထုတ္ရပါတယ္။

အဲဒီအတြက္ အေမ့ကို အရမ္းအရမ္းကို ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္အေမ။

သားဆရာဝန္ဘြဲ႕ရေတာ့ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္မွာ

အေမ့ရဲ႕အၿပံဳးကို ဒီေန႕အထိသားမေမ့ႏိုင္ေသးပါဘူး။

အေမ့ရဲ႕အၿပံဳးက အရမ္းလွပေနတယ္ေလ။

“ ငါတို႕အမ်ိဳးမွာ ဆရာဝန္ျဖစ္သြားသူဆိုလို႕ ငါ့သားတစ္ေယာက္ထဲရွိတယ္ေဟ့”

လို႕အေမခဏခဏေျပာေတာ့ သားေတာင္ရွက္မိပါတယ္။

ဆရာဝန္ျဖစ္ၿပီးေတာ့ သားသူငယ္ခ်င္းအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ

ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ေတြကိုထြက္သြားၾကတယ္။

ေနာက္ထပ္ဘြဲ႕လြန္ပညာေတြ သြားသင္သူေတြရွိသလို

ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္မွာ အလုပ္သြားလုပ္သူေတြလည္း ရွိၾကေလရဲ႕။

သူငယ္ခ်င္းေတြကေခၚေတာ့ သားလည္း ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ေတြကို

ထြက္ခ်င္စိတ္မၾကာခဏျဖစ္မိတယ္လို႕ဝန္ခံခ်င္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ သားမထြက္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။

အေၾကာင္းကေတာ့ သားရဲ႕ေဆးခန္းလုပ္ငန္းက ေအာင္ျမင္တာရယ္၊

ၿပီးေတာ့ သားက ႏိုင္ငံျခားမွာ ေရႊတိဂံုဘုရားလို ဖူးေမွ်ာ္စရာဘုရားမရွိဘူးထင္တာရယ္၊

သားႀကိဳက္တတ္တဲ့ မုန္႕ဟင္းခါး၊ ငပိိတို႕စရာေတြမရွိဘူးထင္တာရယ္ေၾကာင့္

မသြားျဖစ္ခဲ့ပါဘူးအေမ၊

ဒါနဲ႕ပဲ သားဟာ

ဆရာဝန္ဘဝနဲ႕ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္တဲ့အထိ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရပါတယ္။

ဘဝဆိုတာ နိမ့္တုံ၊ျမင့္တံုပါပဲ။

သံုညဘဝကိုလည္းအခါခါေရာက္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီလုိေရာက္ေလတိုင္း အေမ့ရဲ႕စိတ္အားျမွင့္တင္တဲ့စကားေတြေၾကာင့္

ျပန္ျပန္ျမင့္တက္လာခဲ့တာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္၊

အခုမွ ဘဝကံဇာတာျမင့္လာတာေၾကာင့္ သားႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ကိုသြားခြင့္ႀကံဳခဲ့ပါတယ္။

သားသြားရမယ့္ႏိုင္ငံကလည္း အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊

အေမရိကန္မွာ အၿမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ရတယ္လို႕အေမကို ေျပာျပေတာ့

အေမက ေတြေဝသြားတယ္။

“ ငါ အသက္ႀကီးၿပီသား၊

ငါတစ္ခုခုျဖစ္ရင္ သားအနားမွာ ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးလို႕

ေတြးမိေတာ့ စိတ္အားငယ္မႈျဖစ္မိတယ္။

ဒါေပမယ့္

သားက တိုးတက္ႀကီးပြားတဲ့အခြင့္အေရးရတာကို အေမမတားရက္ပါဘူး။

သားေရ…မသြားခင္ေတာ့ စဥ္းစားေပါ့ကြယ္၊

သားက သြားမယ္လို႕ဆံုးျဖတ္ၿပီးရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာက္မဆုတ္ေလနဲ႕။

ေယာက်ာ္းဆိုတာ ငုတ္မိရင္ သဲတိုင္၊

တက္မိရင္ အဖ်ားေရာက္ေအာင္တက္ေပေတာ့”တဲ့။

ေလဆိပ္ကို အေမလိုက္ပို႕တယ္။

သားအားျဖစ္ရပါတယ္အေမ။

ဒီအတြက္လည္း သားေလ အေမ့ကို ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္။

စာလည္းရွည္သြားၿပီ။

ေနာက္မွ စာထပ္ေရးမယ္ေနာ္။

ဒီေန႕ေတာ့ဒီေလာက္နဲ႕ရပ္နားခြင့္ျပဳပါအေမ။

ခ်စ္တဲ့အေမ ကို ဦးတင္ကေတာ့လိုက္ပါတယ္။

ခ်စ္တဲ့သား

ေအာင္ဝင္းဟိန္း

ကာရိုးလိုင္းနား(ေျမာက္)/ ( North Carolina )

အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ( U.S.A )

ဧၿပီလ-၂၉ရက္-၂၀၁၁ ( ေသာၾကာ )

( အေမမ်ားေန႕ကို ဂုဏ္ျပဳပါတယ္ )

“ အရူးက တစ္မူးသာ…”

စိတ္ေရာဂါကု ေဆးရံုတြင္ ျဖစ္တယ္။

ေဆးရံုမွ ဆင္းခြင့္ျပဳမယ့္ လူနာကို ေရာဂါေပ်ာက္ျခင္းရွိ၊ မရွိ

ေနာက္ဆံုး စစ္ေဆးတဲ့အေနျဖင့္ ဆရာဝန္ႀကီးကေမးတယ္။

ဆရာဝန္ႀကီး ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္က

“ ခင္ဗ်ားရဲ႕ နားရြက္တစ္ဘက္ကို ျဖတ္လိုက္ရင္

ခင္ဗ်ား မ်က္စိျမင္ႏိုင္ပါ့မလား ”

လူနာျဖစ္တဲ့ေရႊစိန္က

“ ျမင္ႏိုင္ပါတယ္ ”

“ ႏွစ္ဘက္စလံုးကို ျဖတ္လိုက္ရင္ေကာ ”

“ အဲဒါဆို မျမင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ”

“ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ”

လူနာျဖစ္တဲ့ေရႊစိန္ျပန္ေျပာလိုက္တာက...

“ က်ေနာ္ ေဆာင္းတဲ့ဦးထုပ္ ေလွ်ာက်ၿပီး မ်က္စိကို

ဖံုးသြားမွာမို႕ေပါ့ ”

“ စိတ္ရဲ႕အလွ...”

စိတ္ရဲ႕အလွဟာ အဆင့္ျမင့္တယ္။

အမွန္တရားဟာ အဆင့္ျမင့္တဲ့အလွျဖစ္တယ္။

စိတ္ထားသန္႕ရွင္းလွပေလ၊

အမွန္တရားကို သိဖို႕လြယ္ေလပဲ။

+++++++++

အလွတရားဆိုတာ

ကိုယ့္စိတ္ကို ရႊင္လန္းမႈနဲ႕ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဆိုတဲ့

ခံစားမႈ ႏွစ္မ်ိဳးကို

တၿပိဳင္နက္ ေပးႏိုင္တဲ့ အေတြ႕အႀကံဳပါ။

+++++++++

တရားဟာ စိတ္ကို

သန္႕ရွင္းေစတယ္။

တည္ၿငိမ္ေစတယ္။

ေအးခ်မ္းေစတယ္။

ရႊင္လန္းေစတယ္။

ေကာင္းတာမွန္သမွ် လွတာခ်ည္းေတြပဲ။

+++++++++

As a white candle in a holy place.

So is the beauty of an aged face,

( Joseph Campbell )

အသက္ႀကီးရင့္တဲ့ သူရဲ႕ ( တည္ၿငိမ္ေအးေဆးတဲ့ ) မ်က္ႏွာအလွ

ဟာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ေနရာ (ဘုရားစင္ခန္း)မွာ တြန္းထားတဲ့

အျဖဴေရာင္ ဖေရာင္တိုင္ႀကီးလိုပဲ။

+++++++++

ေအးေဆးတည္ၿငိမ္ၿပီး က်က္သေရရွိတဲ့

ကိုယ္အမူအရာ၊

ႏူတ္အမူအရာရွိတဲ့

သူဟာ ခ်စ္သူခင္သူပိုမ်ားတယ္။

+++++++++

တိတ္ဆိတ္မႈဟာ

အသိဉာဏ္ ေလးနက္မႈအတြက္

အေရးႀကီးတယ္။

+++++++++

တိတ္ဆိတ္ေနျခင္း၊

ေအးခ်မ္းေနျခင္း၊

ၿငိမ္သက္ျခင္းဟာ

လွပျခင္းရဲ႕ အႏွစ္သာရ တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။

+++++++++

စည္းကမ္းရွိတဲ့စိတ္ဟာ

အင္မတန္ခံစားလို႕ေကာင္းတယ္။

အရသာရွိတယ္။

ႏွစ္သက္စရာ ေက်နပ္စရာေကာင္းတယ္။

+++++++++

အလွအပမွာ healing effect ရွိတယ္။

အလွအပဟာ

စိတ္အတြက္ ေဆးတစ္မိ်ဳးျဖစ္တယ္။

ေရာဂါ ေပ်ာက္သြားေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့

အစြမ္းသတၱိရွိတယ္။

က်န္းမာေရးမေကာင္းရင္

သန္႕ရွင္းတဲ့ေနရာ၊

လွပတဲ့ေနရာမွာ ေနဖို႕ပိုၿပီး

လုိအပ္ပါတယ္။

စိတ္ကို အနားေပးသင့္တယ္။

+++++++++

တကယ္စြမ္းအားႀကီးတဲ့သူျဖစ္ခ်င္ရင္

စိတ္ထားတည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေအာင္

ေလ့က်င့္ရမယ္။

ဉာဏ္ပညာရင့္က်က္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရမယ္။

စစ္မွန္တဲ့ေမတၱာစိတ္ရွိေအာင္ ေလ့က်င့္ရမယ္။

(ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)

“ သံုးလို႕ရတဲ့ေနရာ…”

အဆိုသင္တန္း တက္ေရာက္ရန္ ဂီတ တကၠသိုလ္သို႕

ေလွ်ာက္လႊာလာတင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးငယ္က

မိိမိရဲ႕အသံကို စစ္ေဆးတဲ့ဆရာကိုေမးတယ္။

“ ဆရာ၊

က်မ အမွန္ကို သိခ်င္ပါတယ္၊

က်မအသံဟာဘယ္မွာမွ သံုးလို႕မရဘူးလားဟင္ ”

ဆရာကိုလွျမင့္ ျပန္ေျပာလိုက္တာက...

“ ဘယ္မွာမွ သံုးလို႕မရဘူးလို႕ ဆရာတို႕မေျပာပါဘူး၊

သံုးလို႕ရတဲ့ေနရာ ရွိပါတယ္။

ဥပမာ- ကားတိုက္လို႕၊

ဒါမွ မဟုတ္

မီးေလာင္လို႕

ေဘးကလူေတြရဲ႕ အကူအညီကို

ေအာ္ေတာင္းတဲ့အခါမွာ

အသံုးတည့္ႏိုင္ပါတယ္ ”

“ ၿခံတံခါး လံုေအာင္ပိတ္ပါ…”

ေရႊဂုံတိုင္ အထူးကုေဆးခန္းရဲ႕ အေရးေပၚဌာနတြင္

တယ္လီဖုန္း ျမည္လာတယ္။

“ ဟဲလို၊ အေရးေပၚဌာနကပါလား

က်မရဲ႕ေယာက္်ားမွားၿပီး

ဓာတ္ဆီပုလင္းကို အရက္အမွတ္နဲ႕ ေသာက္ခ်လိုက္မိတယ္။

အခုအိမ္ကို ပတ္ၿပီး သူေျပးေနတယ္။

မရပ္ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။

အျမန္ဆံုးလာပါရွင့္ ”

တစ္ဖက္က

တာဝန္က်ဆရာဝန္က ျပန္ေျပာလိုက္တာက…

“ မစိုးရိမ္ပါနဲ႕၊

ၿခံတံခါးကို လံုေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ပိတ္လိုက္ပါ။

ခင္ဗ်ား ေယာက္်ားဓာတ္ဆီ ကုန္သြားတဲ့အခါမွာ

သူ႕အလိုလို ရပ္သြားပါလိမ့္မယ္ ”

“ ေမာင့္ကို ေသေစၫႊန္းေရာ့သလားကြယ္…”

ကမာရြတ္တရားရံုးတြင္

တရားသူႀကီးက

သက္ေသကို စစ္ေဆးေနပါတယ္။

“ ခင္ဗ်ားေယာက္်ားဟာ

သူ႕ကိုယ္သူ ဘယ္လို သတ္ေသလိုက္တာလဲ ”

မေရႊႀကိဳင္က

“ ဒီလိုပါ၊

က်မေယာက္်ားဟာ သူ႕ကိုယ္သူ သတ္ေသမယ္လို႕

အၿမဲတန္း က်မကို ၿခိမ္းေျခာက္တယ္။

ဒါနဲ႕တစ္ေန႕မွာ သူ႕ကို က်ီစယ္ခ်င္တာနဲ႕

ေျခာက္လံုးျပဴးထဲ က်မ က်ည္ဆံ ထည့္ထားလိုက္တယ္ ”

" ေလာဘဆိုတာ ဘာမွမရပါ..."

တစ္ခါတုန္းက
မင္းသမီးတစ္ပါးဟာ အိမ္နီးခ်င္းလူႀကီးတစ္ဦးရဲ႕ေျပာင္းခင္းကို
အလည္သြားပါတယ္။
အဲဒီလူႀကီးရဲ႕ေျပာင္းခင္းဟာ လူတိုင္းေျပာစမွတ္ျပဳရေလာက္ေအာင္
ေအာင္ျမင္တဲ့ေျပာင္းခင္းျဖစ္ပါတယ္။
မင္းသမီးက ေျပာင္းမ်ိဳးေစ့အတြက္
ေျပာင္းဖူးတစ္ဖူးေလာက္ေရြးၿပီး ခူးယူပါရေစလို႕
ေတာင္းပါတယ္။
ေျပာင္းခင္းပိုင္ရွင္က ခြင့္ျပဳပါေပမယ့္
စည္းကမ္းခ်က္ေတာ့ သတ္မွတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ေျပာင္းေတြ စိုက္ထားတဲ့ အရွည္ဆံုးအတန္းအတိုင္းေလွ်ာက္သြားၿပီး
အေကာင္းဆံုး၊ အႀကိဳက္ဆံုးေျပာင္းဖူးတစ္ဖူးကို ခူးယူပါ
လို႕ ပိုင္ရွင္က ခြင့္ျပဳပါတယ္။
ဒါေပမယ့္
သြားရင္း ေလ့လာၿပီး ႀကိဳက္တဲ့ေျပာင္းဖူးတစ္ဖူးကိုသာ ခူးရပါမယ္။
ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ၿပီးမွ ျဖတ္သြားခဲ့တဲ့ေနရာက
ေျပာင္းဖူးကိုေတာ့မခူးႏိုင္ပါ
လို႕ ပိုင္ရွင္က စည္းကမ္းခ်က္သတ္မွတ္ပါတယ္။

မင္းသမီးဟာ
အေကာင္းဆံုးေျပာင္းဖူးတစ္ဖူးကို
ေျပာင္းခင္းတစ္ေလွ်ာက္
ေတြ႕ေအာင္ၾကည့္ရင္း
ေလွ်ာက္ရင္းေလ့လာခဲ့ပါတယ္။
ရွည္လြန္းတဲ့ေျပာင္းခင္းသာ ကုန္ဆံုးသြားပါတယ္။
မင္းသမီးရဲ႕လက္ထဲတြင္ အႀကိဳက္ဆံုးေျပာင္းဖူးကို မရခဲ့ပါ။
လက္ခ်ည္းသက္သက္သာျဖစ္္ေနပါတယ္။
အေကာင္းဆံုးရွာရင္း ဘာမွမရခဲ့ပါ။

ပိုေကာင္းတာကို လိုခ်င္တဲ့ေလာဘကို
မတားဆီးႏိုင္တဲ့အတြက္
ဘာမွမရခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

“ အေမြရထားတယ္ဆိုရင္ ၿပီးေရာ…”

မနန္းေဖာင္းက

“ က်မရဲ႕အေမဆီက

တိုက္အိမ္တစ္လံုးကို အေမြ

ရထားတယ္ဆိုတာ သိလို႕

ရွင္ က်မကို လက္ထပ္ဖို႕

စဥ္းစားတာ မဟုတ္လား ”

ကိုသိန္းေရႊျပန္ေျပာလိုက္တာက...

“ အဓိပၸာယ္မရွိတာ မေျပာစမ္းပါနဲ႕၊

မင္း ဘယ္သူ႕ဆီကပဲ အေမြရရ

ကိုယ္က လက္ထပ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးသား ”

" ငါ လက္မခံပါ..."

တစ္ခါတုန္းက ပုဏၰားတစ္ေယာက္သည္

ျမတ္စြာဘုရားအား

မၾကားဝံ့မနာသာေအာင္လာေရာက္ဆဲေရးေန၏။

တစ္ေနကုန္ ဆဲေရးတိုင္ထြာေနေလေတာ့သည္။

အေၾကာင္းမွာ သူ႕ညီအကိုမ်ားကို ဘုရားက တန္ခိုးနဲ႕

သိမ္းသြင္းသြားတယ္လို႕ ယူဆေသာေၾကာင့္

ျဖစ္တယ္။

ျမတ္စြာဘုရားဟာ သူဆဲဆိုသမွ် ဘာတစ္ခြန္းမွ

မတုန္႕ျပန္ဘဲ

ၿငိမ္သက္စြာ ေနေတာ္မူတဲ့အခါ

ပုဏၰားကဆဲဆိုၿပီးေမာသြားပါတယ္။

မတုန္႕ျပန္တဲ့အတြက္ အလြန္အမင္းလည္း

အံ့ၾသသြားပါတယ္။

“ ဘာေၾကာင့္ မတုန္႕ျပန္သလဲ ”

လို႕ ေမးပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားက

“ ပုဏၰား သင့္အိမ္သို႕ ဧည့္သည္မ်ားလာေသာအခါ

လာတဲ့ဧည့္သည္က လက္ေဆာင္

ယူလာၿပီး သင့္ကို ေပးတယ္ဆိုပါစို႕။

အသင္ပုဏၰားက အဲဒီလက္ေဆာင္ပစၥည္းကို

လက္မခံဘူးဆိုရင္

အဲဒီလက္ေဆာင္ပစၥည္းက

ဘယ္သူ႕ပစၥည္းျဖစ္သြားပါသလဲ ”

“ ဧည့္သည္ရဲ႕ပစၥည္းသာျဖစ္ပါတယ္ ”

အဲဒီဥပမာအတိုင္းပင္၊

သင္သည္ ငါ့အား ေဒါသနဲ႕ ဆဲေရး၏။

ငါသည္ သင္၏ဆဲေရးျခင္းကို လက္မခံ။

အဲဒါေၾကာင့္ သင္ဆဲေရးသမွ်

အကုသိုလ္ကံမ်ားဟာ သင့္ပစၥည္းသာျဖစ္ပါတယ္ ”

ေဒါသနဲ႕ဆဲေရတိုင္းထြာတာကို

ျပန္လွန္တုန္႕ျပန္ျခင္းဟာ

ေဒါသကို ေဒါသနဲ႕တုန္႕ျပန္ျခင္းသာျဖစ္တယ္။

ေဒါသကို လက္ခံလိုက္ျခင္းျဖစ္တယ္။

ဘယ္ေတာ့မွ အဆံုးမသတ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။

အဓိကကေတာ့ အကုုသိုလ္မ်ားကို

လက္မခံဖို႕သာျဖစ္ပါတယ္။

လက္မခံသေရြ႕ ကိုယ္ပစၥည္းမျဖစ္ပါ။