“ ခ်စ္သားရဟန္းတို႕…
သင္တို႕ထင္တိုင္းလဲ ေကာင္းလွေပ၏။
ငါ ဘုရား၏ အလိုကား
အၾကင္ရဟန္းသည္ ဆြမ္းစားၿပီးေသာအခါ
တစ္ေနရာရာတြင္ တင္ပ်ဥ္ဖြဲ႕ေခြေနၿပီးေနာက္
“ ငါသည္ တရားကို အားထုတ္အံ့၊
အာသေဝါ မကုန္လွ်င္ ဤေနရာမွ မထၿပီ ”
ဟူ၍ ဝိပႆနာ ဘာဝနာကို အားထုတ္ကာ
ေနၾကျခင္းသည္ ဤပင္လံုးကၽြတ္ပြင့္လ်က္ရွိေသာ
အင္ၾကင္းေတာႀကီးကို ပို၍ လွပတင့္တယ္ေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္
က်က္သေရမဂၤလာ အျဖာျဖာႏွင့္ ျပည့္စံုေစမည္ ”
ဟူ၍ ျမတ္စြာဘုုရား ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။
