Monday, May 9, 2011

" အေမထံသို႕ေပးစာမ်ား- ၅ ..."




သို႕
ခ်စ္တဲ့အေမ
သားသတိရစြာျဖင့္စာေရးလိုက္ပါတယ္။
အေမေနေကာင္းလား၊
က်ေနာ္အတြက္စိတ္မပူပါနဲ႕။
က်ေနာ္အစစအရာရာ အစဥ္ေျပပါတယ္။
အခုထိေတာ့ အလုပ္ရွာတုန္းပါပဲ။
အေမပို႕သတဲ့ေမတၱာေၾကာင့္ က်ေနာ့္ကို ကူညီသူေတြနဲ႕ခ်ည္းေတြ႕ေနရပါတယ္။
အလုပ္မရေသးဘူးဆိုေပမယ့္ စားေရး၊ ေနေရးကေတာ့ အခုထိအစဥ္ေျပေနဆဲပါပဲအေမ။
ဒါနဲ႕ေျပာရအုန္းမယ္။
က်ေနာ့္ရဲ႕ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္အေၾကာင္းေပါ့။
သုဝဏၰဘုမိၼ(Suvanabhumi intl Arpt (BKK)ထိုင္းေလဆိပ္မွာ တစ္ညတာအိပ္ရတယ္။
ေလဆိပ္ထဲမွာပဲ အိပ္လိုက္ရတာပါ။
နံနက္ေစာေစာ သတင္းပုိ႕ရမွာမို႕ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ထဲလည္း သြားမလည္ရဲဘူးေလ။
ထြက္သြားတာက မခက္ေပမယ့္ ျပန္လာတဲ့အခါမွ အခ်ိန္မီမေရာက္ရင္ ခက္လိမ့္မယ္။
လိုရာမေရာက္ပဲ ေဘးေရာက္တဲ့အျဖစ္မ်ိဳးမႀကံဳခ်င္တာနဲ႕တစ္ညလံုးေလဆိပ္မွာပဲ
ညအိပ္လိုက္ရပါတယ္။အစဥ္ေျပပါတယ္။
က်ေနာ္တို႕လိုမ်ိဳးပဲ အိပ္ေနၾကတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြကလည္းအမ်ားႀကီးပါပဲ။
မီးေတြကထိန္ထိန္လင္းေနတာမို႕ ေန႕နဲ႕ညေတာင္ ခြဲျခားမသိႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။
ေအာ္...ဒါနဲ႕သတိရတုန္းေျပာရအုန္းမယ္။
ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ရင္ ထိုင္းစံေတာ္ခ်ိန္နာရီကို ေရြ႕ဖို႕လိုပါတယ္။
တစ္ႏိုင္ငံနဲ႕တစ္ႏိုင္ငံစံေတာ္ခ်ိန္မတူၾကပါဘူး။
နာရီကို မတိုက္ထားမိရင္အခိ်န္လြဲေခ်ာ္မႈရွိႏိုင္တဲ့အတြက္
အခန္႕မသင့္ရင္ ေလယာဥ္ေနာက္က်တာမ်ိဳးျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။
ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္နဲ႕ထိုင္းစံေတာ္ခ်ိန္ဟာ နာရီဝက္ (မိနစ္၃၀) ကြာျခားေနပါတယ္။
နံနက္၃း၀၀နာရီမွာ check in လုပ္ရပါတယ္။
စီးရမယ့္ဒယ္တာ(Delta ) ေလေၾကာင္းလိုင္းမွာ သတင္းပို႕ရပါတယ္။
ထိုင္းေလဆိပ္ကနံက္ ၅း၄၅ မွာ ဒယ္တာေလေၾကာင္းလိုင္းကစတင္ထြက္ခြာပါတယ္။
Delta airline ကေလယာဥ္ႀကီးကေကာင္းလိုက္တာ။
ဝန္ေဆာင္မႈလည္း ေကာင္းလိုက္တာ။
ေလယာဥ္ကအေတာ္ႀကီးမားပါတယ္။
ခရီးသည္စုစုေပါင္း ( ၃၀၀ )ဝန္းက်င္ရွိလိ္မ့္မယ္လို႕ခန္႕မွန္းပါတယ္။
ထိုင္ခံုတိုင္းမွာ သီခ်င္းနားေထာင္ဖို႕၊တီဗြီၾကည့္ဖို႕၊သတင္းနားေထာင္ဖို႕ T.V
တစ္ေယာက္တစ္လံုးစီထားေပးပါတယ္။
ေလယာဥ္ရဲ႕ခရီးစဥ္က ေဖၚျပတဲ့G.P.Sကိုလည္းေတြ႕ျမင္ေနရပါတယ္။
အစားအေသာက္လည္းအလြန္ေကာင္းလွပါတယ္။
ေန႕လည္ ၁း၄၀ နာရီမွာ ' နာရိတာ 'လို႕ေခၚတဲ့တိုက်ိဳေလဆိပ္ကို ဆိုက္ေရာက္လာပါတယ္။
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကို ေျခခ်ဖူးတယ္ဆိုရံုသာအခိ်န္ရပါတယ္။
ဂ်ပန္ကိုေရာက္ေတာ့ အခ်ိန္က နည္းနည္းပဲရတယ္။
မိနစ္၅၀သာအခ်ိန္ရပါတယ္။
ေလယာဥ္ထြက္ရာေနရာကိုအေျပးအလႊားသြားရပါတယ္။
လမ္းေလွ်ာက္စက္ေလွကားအေတာ္မ်ားမ်ားကိုစီးရပါတယ္။
အမွတ္တရဓာတ္ပံုကိုလည္း အေျပးအလႊားရုိက္ခဲ့ရပါတယ္။
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကလည္း တိုးတက္သေလာက္ အရမ္းလွပတဲ့ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္းကို
ေလယာဥ္ေပၚက လက္ေတြ႕သိလိုက္ရတယ္အေမ။
ေန႕လည္ ၂း၃၀ နာရီမွာ ဂ်ပန္ေလဆိပ္ကေန
ေလယာဥ္စတင္ထြက္ခြာသြားပါေတာ့တယ္။
(အဲဒီအခိိ်န္တုန္းက ဆူနာမီငလ်င္ မျဖစ္ေသးပါ)
ေန႕နဲ႕ည ေရာေထြးေနပါတယ္။
အေရွ႕တိုင္းျပည္ကေန အေနာက္တိုင္းျပည္သို႕ပ်ံသန္းေနတာေၾကာင့္
အၾကာႀကီးစီးရသလို အႀကိမ္ႀကိမ္လည္းအိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။
ရက္တစ္ရက္ေပ်ာက္ဆံုးသြားသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။
ခရီးသည္အမ်ားစုက အိပ္ေနၾကၿပီး အခ်ိုဳ႕ခရီးသည္က စာဖတ္ေနၾကပါတယ္။
အခိ်ဳ႕ကစာအုပ္၊အခ်ိဳ႕ကကြန္ပ်ဴတာစာအုပ္ကိုဖတ္ေနၾကပါတယ္။
လူအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ခရီးေဆာင္ကြန္ပ်ဴတာေတြပါလာၾကၿပီး ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။
က်ေနာ့္မွာ ကြန္ပ်ဴတာကလည္းမပါ။( ရွိတဲ့ကြန္ပ်ဴတာကို တာခ်ီလိတ္မွာျပန္ေရာင္းခဲ့ၿပီး)။
စာအုပ္ကလည္းအဆင္သင့္မရွိ၊ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ၊
လူေတြရဲ႕မ်က္ႏွာကိုလိုက္ဖတ္၊ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ၿပီးလိုက္ပါလာရပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ သတိပဌာန္တရားကိုအေဖၚျပဳၿပီးလိုက္လာခဲ့ပါတယ္။
ေန႕လည္ ၁၂း၁၅ နာရီမွာေတာ့
အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ဒယ္ဒရြိဳက္(Detroit Metro Wayne County) (D.T.W)ေလဆိပ္ကိုဆိုက္ေရာက္လာပါတယ္။
ေလဆိပ္မွာေတာ့ ပါလာတဲ့စာရြက္၊စာတမ္းမ်ားကို ေဖါက္ၿပီး စစ္ေဆးမႈလုပ္ပါတယ္။
ငယ္ငယ္ကထဲက ဝန္ထမ္းေတြကိုေတြ႕ရင္ေၾကာက္တတ္လာတာမို႕
ဒီကဝန္ထမ္းေတြကို ေတြ႕ေတာ့ စိုးေၾကာက္မႈျဖစ္ရပါတယ္။
ဒီအေမရိကန္က ဝန္ထမ္းေတြက လိုအပ္တာကိုစစ္ေဆးေပမယ့္ ကူညီေပးပါတယ္။
ထိုင္းေလဆိပ္ကတင္ေဆာင္လာတဲ့ခရီးေဆာင္အိတ္(Baggage)ေတြကို
ဒီေရာက္မွျပန္ထုတ္ၿပီးစစ္ေဆးမႈျပန္လုပ္ပါတယ္။
အဲဒီေလဆိပ္မွာ ငါးနာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေစာင့္ရပါတယ္။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရာက္ၿပီမို႕ေပ်ာ္လာမိပါတယ္။
ညေန ၅း၂၉ နာရီမွာေတာ့ဒယ္ဒရိြဳက္ေလဆိပ္မွ
RDU(Raleigh Durham intl Arpt)သို႕ဦးတည္ပ်ံသန္းလာပါေတာ့တယ္။
ည ၇း၁၆နာရီမွာေတာ့ RDUေလဆိပ္ကို
ေခ်ာေခ်ာေမာေမာဆိုက္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။
အဲဒီေန႕ကေတာ့ ေဖေဖၚဝါရီလ-၁၉ရက္၂၀၁၁ စေနေန႕ျဖစ္ပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္းလင္မယားႏွစ္ေယာက္လာႀကိဳဆိုေနတာကိုေတြ႕ေတာ့
ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္ရပါတယ္။
ဒီအေမရိကန္ႏိုင္ငံေရာက္ေတာ့
လူငယ္ေတြ တက္တက္ႂကြႂကြနဲ႕ပညာေတြသင္ေနတာကိုေတြ႕ေတာ့
အေမေျပာတဲ့စကားအတိုင္းေျပာရရင္ ျပန္ငယ္ခ်င္လိုက္တာ။
မရႏိုင္မွန္းသိေပမယ့္ ေတာင့္တမိတာအမွန္ပါပဲ။
ကဲ...အေမ စာလည္းရွည္သြားၿပီ။
အေမလည္းပင္ပန္းေနေရာ့မယ္။
က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ေပးပါ။
က်ေနာ္အေမရိကားကိုလာတာဟာ အေမလွဴခ်င္တာလွဴႏိုင္ဖို႕အတြက္
ေငြလာရွာတဲ့အေၾကာင္းလည္းတစ္ခုအပါအဝင္ေပါ့အေမရယ္။
အေမက်န္းမာေနမွ ျဖစ္မွာေနာ္။
အေမကို အေဝးကေန ဦးတင္ကေတာ့ပါတယ္။
ခ်စ္တဲ့သား
ေအာင္ဝင္းဟိန္း
ဆန္ဟိုေဆး ( San Jose )
ကာလီဖိုးနီးယား ( California )
အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ( U.S.A )
ေမလ ၈-ရက္ေန႕၂၀၁၁(တနဂၤေႏြေန႕)
( အေမမ်ားေန႕ကို ဂုဏ္ျပဳပါတယ္ )

Sunday, May 8, 2011

" အေမထံသို႕ေပးစာမ်ား- ၄..."





သို႕
ခ်စ္တဲ့အေမ
သားသတိရစြာျဖင့္စာေရးလိုက္ပါတယ္။
သားအေမရိကန္ႏိုင္ငံကိုသြားဖို႕အေၾကာင္းေပၚလာတယ္။
ဒါဟာ သားအတြက္ အေဝးဆံုးကို ရက္ၾကာၾကာေနရဖို႕ေပၚလာတဲ့ပထမဦးဆံုးခရီးစဥ္ပါပဲ။
အေမ ေလဆိပ္ကို လိုက္ပို႕မလားလို႕သားေမးေတာ့ အေမက
“ က်န္းမာေရးေကာင္းရင္လိုက္ပို႕မွာေပါ့”လို႕ေျဖတယ္။
ေအာ္…အေမရဲ႕အသက္က ၈၈-ႏွစ္ရွိၿပီဆိုေတာ့
က်န္းမာေရးဟာအရာရာထက္အေရးႀကီးေနပါလားလို႕သတိထားမိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္
က်ေနာ္ခ်စ္ခင္ေလးစားတဲ့ အေမကို လိုက္ပို႕ေစခ်င္တယ္။
က်ေနာ္မွာလံုေလာက္တဲ့အေၾကာင္းရွိတယ္အေမ၊
ဒီမၿမဲတဲ့ေလာကႀကီးမွာ ကမၻာ့အေရွ႕နဲ႕အေနာက္လိုေဝးတဲ့ႏိုင္ငံႏွစ္ခုမွာ 
တစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦးျပန္ဆံုဖို႕ဆိုတာ မေသခ်ာတဲ့အေၾကာင္းျဖစ္ေနတယ္အေမ။
ဒါေၾကာင့္အေမကို ေလဆိပ္ကႏူတ္ဆက္ခ်င္မိတယ္။
တကယ္လို႕အေမ လိုက္မပို႕ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မက်န္းမမာျဖစ္ရင္လည္း
သားအတင္းအၾကတ္မေတာင္းဆိုပါဘူး။
ဒါေပမယ့္
အေမကက်န္းမာေနတဲ့အတြက္ သားကိုလိုက္ပို႕ျဖစ္ေအာင္လုိက္ပို႕တယ္။
သားအရမ္းဝမ္းသာရပါတယ္။
ခြဲခြာခါနီးအခ်ိန္မွာ အေမ မငိုတာကိုလည္း သားဝမ္းသာမိတယ္။
ေလဆိပ္မွာ အေမကိုသားႏူတ္ဆက္အနမ္းနမ္းလိုက္မိတာကိုလည္း သားဝမ္းသာတယ္။
က်ေနာ္ရဲ႕ငယ္သူငယ္ခ်င္းတင္ဝင္းကေျပာဖူးတယ္။
“ သူငယ္ခ်င္း အေမနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး
ငါေနာင္တရတဲ့အေၾကာင္းတစ္ခုရွိတယ္။
အေမ အသက္ရွင္တုန္းက အေမ့ကို ငါနမ္းဖို႕ေမ့ေနခဲ့တယ္။
အေမဟာ ငါ့လက္ေပၚမွာ ကြယ္လြန္သြားေတာ့ အဲဒီေတာ့မွ အေမ့ကို ငါနမ္းဖို႕သတိရတယ္။
ငါ နမ္းလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အေမက အသက္မရွိေတာ့ဘူး။ 
ဘာမွ သိမသြားလိုက္တာကို ငါေနာင္တရမိတယ္။
မင္းလည္း ငါ့လိုမျဖစ္ေစခ်င္ဘူးကြာ၊ 
အေမအသက္ရွင္တုန္း နမ္းျဖစ္ေအာင္ နမ္းလိုက္စမ္းပါ”တဲ့။
ဒီေကာင့္စကားက က်ေနာ္အေမ့ကိုနမ္းျဖစ္ဖို႕တြန္းအားျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။
အေမ့ကိုနမ္းေနက် မဟုတ္ေတာ့အေမက အံ့ၾသသြားတယ္။
ၿပီးေတာ့ အေမက ၿပံဳးတယ္။ 
အေမ့ကိုလက္ျပၿပီးေလဆိပ္ထဲဝင္သြားျဖစ္တယ္။
အေမက ေလယာဥ္ေပၚတက္တဲ့အထိ လက္ျပခ်င္မွန္းသိေပမယ့္
ရန္ကုန္ေလဆိပ္ဆိုေတာ့ အဲဒီအခြင့္အေရး အေမမရႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။
က်ေနာ္ထြက္ခြာသြားတာကို အေမ မေတြ႕လိုက္ေပမယ့္
အေမထြက္ခြာသြားတာကို က်ေနာ္ေတြ႕ေနတယ္။
ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိတိုင္ အေမလက္ျပခဲ့တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္သိေနပါတယ္။
က်ေနာ္ ငိုခ်င္မိတယ္။ 
သတိၱရွိတဲ့အေမက မငိုေတာ့ က်ေနာ္မ်က္ရည္က်ဖို႕ခက္ေနတယ္။
ရန္ကုန္ေလဆိပ္မွာ စစ္ေဆးမႈအဆင့္ဆင့္ကိုေက်ာ္ျဖတ္ရတယ္။
ရင္ခုန္ႏႈန္းအရမ္းျမန္တဲ့အခ်ိန္ေပါ့။
ဘာမွမေသခ်ာဘူးေလ။
သူတို႕စိတ္ထဲအခန္႕မသင့္တာနဲ႕ကိုယ္က်န္ခဲ့ဖို႕က
ေသခ်ာသေလာက္ျဖစ္တတ္တာမို႕ စိုးရိမ္မိတာလည္းအမွန္ပါပဲ။
တာဝန္ရွိမိတ္ေဆြအခ်ိဳ႕ရဲ႕ကူညီမႈေၾကာင့္အစစအရာရာအစဥ္ေျပသြားတယ္။
အခက္အခဲဆံုးအဆင့္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္တာမို႕ဝမ္းသာရပါတယ္။
ရန္ကုန္ေလဆိပ္က ည ၇နာရီ၄၀မိနစ္မွာ ေလယာဥ္ထြက္ျဖစ္တယ္။
အဲဒီ မွတ္မွတ္ရရ ေန႕ကေတာ့ ေဖေဖၚဝါရီလ-၁၈ေန႕(ေသာၾကာေန႕)ျဖစ္ပါတယ္။
ေလယာဥ္က အလြန္ႀကီးမားလွပါတယ္။
အေျပာင္းအလဲကို စတင္ခံစားမိပါတယ္။
အေမွာင္ရပ္ဝန္းကေန
ထိန္ထိန္လင္းေနတဲ့အလင္းေရာင္ေအာက္ကို
ေရာက္လာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။
ထိုင္းေလဆိပ္ကေတာ့ လင္းထိန္ၿပီး ေခတ္မီလိုက္တာမေျပာပါနဲ႕ေတာ့။ေပ်ာ္စရာႀကီးပါ။
အဲဒီညမွာ ထိုင္းေလဆိပ္မွာ တစ္ညအိပ္လိုက္ရတယ္။
ဒယ္တာေလေၾကာင္းလိုင္းက ေနာက္တစ္ေန႕နံက္မွရွိမွာျဖစ္တယ္အေမ။
ထိုင္းေလဆိပ္ထဲ လိုက္လည္ရင္ေတာင္ တစ္ညလံုး လည္လို႕မကုန္ႏိုင္ပါဘူး။
ႏႏႏီႏိုင္ငံျခားသားေတြလည္း မ်ားလိုက္တာ။
တစ္ခါမွ ဒီေလာက္မ်ားတာ မေတြ႕ဘူးေတာ့ အံၾသမိတယ္။
အေမေရ...စာလည္းရွည္သြားၿပီ။
အေမမ်က္မွန္ထူထူနဲ႕စာဖတ္တာကို အားနာလို႕ပါ။
က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ေနာ္။
အေမက်န္းမာပါေစလို႕ဆုေတာင္းေပးေနပါတယ္။
အေမကို ဦးတင္ကေတာ့လိုက္ပါတယ္။

ခ်စ္တဲ့သား
ေအာင္ဝင္းဟိန္း
ဆန္ဟိုေဆး ( San Jose )
ကာလီဖိုးနီးယား ( California )
အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ( U.S.A )
ေမလ ၈-ရက္ေန႕၂၀၁၁

( အေမမ်ားေန႕ကို ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။)


Saturday, May 7, 2011

“ ရွိခိုးတာခ်င္း အတူတူ…”


ႏိုင္ငံျခားသေဘၤာသားက

အဂၤလိပ္သေဘၤာသားကို ေမးတယ္။

“ ခင္ဗ်ားတို႕ အဂၤလိပ္ေရတပ္ဟာ

ဘာျဖစ္လို႕ တိုက္ပြဲေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ

အႏိုင္ရတာလဲ ”


“မတိုက္ခင္ က်ေနာ္တို႕ ဘုရား ရွိခိုးတယ္။

ဒါေၾကာင့္ပါ ”


“ ဟာ မဟုတ္တာ၊

က်ေနာ္တို႕လည္း ရွိခိုးတာပါပဲဗ် ”


“ က်ေနာ္တို႕က အဂၤလိပ္လို ရွိခိုးတယ္ေလ၊

ဟဲဟဲ ”

Friday, May 6, 2011

" အေမထံသို႕ေပးစာမ်ား-၃..."




သို႕….

ခ်စ္တဲ့ အေမ
သားသတိရစြာျဖင့္စာေရးလိုက္ပါတယ္။
အေမ သားကိုေလဆိပ္လိုက္ပို႕မလားလို႕ေမးေတာ့
အေမက က်န္းမာေရးေကာင္းရင္လိုက္ပို႕မွာေပါ့လို႕ ျပန္ေျပာပါတယ္။
ေအာ္ အေမ့အသက္ကို က်ေနာ္ေမ့သြားတယ္။
အေမက အသက္ ( ၈၈) ႏွစ္ေတာင္ရွိပါေပါ့လား။
အေမက သီလေကာင္းေတာ့ အသက္ရွည္ရွည္ေနရတယ္။
က်ေနာ္ ဖားေအာက္တရားမွာ ဒုလႅဘ ဝတ္ေလတိုင္း ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ
အေမလိုက္ၿပီး တရားအားထုတ္ျဖစ္တယ္။
က်ေနာ္တစ္လေက်ာ္ဆိုလည္း အေမကလည္း တစ္လေက်ာ္ေနႏိုင္တယ္။
တရားအားထုတ္ရတာကို အေမႏွစ္သက္တယ္။
အဲဒါေၾကာင့္အေမကေျပာဖူးတယ္။
ဖားေအာက္တရားစခမ္းမွာ ေအးေအးေဆးေဆးတရားအားထုတ္ရေလေအာင္
ေက်ာင္းေဆာင္တစ္ခုေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းရရင္ေကာင္းမယ္လို႕ခဏခဏေျပာဖူးတယ္။
အဲဒီအေမရဲ႕ဆႏၵ အတိုင္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးဖို႕
က်ေနာ္အၿမဲတမ္း ႀကံစည္ႀကိဳးစားအားထုတ္ေနပါတယ္။
ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ အဲဒီဝင္ေငြကို ရေအာင္လုပ္ခဲ့ေပမယ့္
မျဖစ္ႏိုင္မွန္း တျဖည္းျဖည္းသိလာပါတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္လည္း ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္တစ္ခုခုကို ထြက္ဖို႕ႀကိဳးစားျဖစ္သြားတယ္ေလ။
ေဟာ…အစဥ္ေျပခ်င္ေတာ့ အေမရိကားကိုထြက္ဖို႕ျဖစ္လာတယ္။
တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕က ရန္ကုန္ကို ဆင္းၿပီး အေမရိကန္သံရံုးကို အေခါက္ေခါက္အခါခါ
သြားရသလို အေမဆီကိုလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ေရာက္တယ္။
အဲဒီတုန္းက အေမဆံုးမခဲ့တဲ့စကားေတြကိုလည္း သားမေမ့ပါဘူးအေမ။
အေမေျပာခဲ့ဖူးတယ္ေလ၊
“ သားသြားမယ့္ႏိုင္ငံက
အေမရိကန္ႏိုင္ငံဆိုေတာ့ အေမတို႕ႏိုင္ငံနဲ႕တိုးတက္မႈမတူဘူး။
ယဥ္ေက်းမႈမတူဘူး။
အစားအေသာက္မတူဘူး။
စရိုက္ေတြမတူဘူး။
ဒီေတာ့ တန္ဖိုးထားတာခ်င္းလည္းတူမွာမဟုတ္ဘူး။
ဒါေၾကာင့္သားကို မွာခ်င္တာက
အဲဒီႏိုင္ငံကိုသြားတဲ့အခါ
တစ္အခ်က္က
ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးပါ။
ဘယ္သူ႕ကိုမွ အားမကိုးနဲ႕သား။
သူမ်ားကို အားကိုးမိတာနဲ႕အမွ် သားစိတ္ညစ္ရလိမ့္မယ္။
ႏွစ္အခ်က္က
တန္ရာတန္ဖိုးမေပးဘဲနဲ႕ ဘာကိုမွ မယူေလနဲ႕။
တန္ရာတန္ဖိုးမေပးဘဲနဲ႕ယူမိရင္လည္း ကိုယ္သတိမထားမိေပမယ့္
ျပန္ေပးလိုက္ရတာကေတာ့
တန္ဖိုးထက္ပိုေပးမိတတ္စၿမဲပဲ။
ေနာက္ သံုးအခ်က္က
စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ဘာနဲ႕မွ မလဲလိုက္ပါနဲ႕။
လဲလိုက္မိရင္လည္း ေနာက္ေတာ့ မတန္မွန္းသိလာလိမ့္မယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာေနရင္ အဲဒါကုသိုလ္ပဲ။
စိတ္ဆင္းရဲေနရင္လည္း အဲဒီအခိ်န္မွာ အကုသိုလ္ျဖစ္ေနတာပဲ။
စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ေနတတ္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ ”တဲ့။
အေမရဲ႕စကားကို သားဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူး။
အဲဒီအတိုင္းလည္း သားလိုက္နာႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားေနပါတယ္အေမ။
အေမက်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ပါေနာ္။
ဒီအခိ်န္မွာ က်န္းမာေရးဟာ အေရးအႀကီးဆံုးျဖစ္လာၿပီအေမေရ႕။
အေမရဲ႕ဆႏၵအတိုင္းအေကာင္အထည္ေပၚေအာင္
သားႀကိဳးစားေနပါတယ္။
အေမလွဴခ်င္တဲ့အလွဴကိုလွဴႏိုင္ဖို႕ဆိုတာ အေမက်န္းမာေနမွျဖစ္မွာေနာ္။

ခ်စ္တဲ့သား
ေအာင္ဝင္းဟိန္း
ဆန္ဟိုေဆး ( San Jose )
ကယ္လီဖိုးနီးယား ( California )
အေမရိကန္ (U.S.A)
ေမလ-၆ရက္-၂၀၁၁ (ေသာၾကာေန႕)

( အေမမ်ားေန႕ကို ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။ )
လူသားတိုင္း က်န္းမာၾကပါေစ... လူသားတိုင္း ခ်မ္းသာၾကပါေစ...
ခႏၶာကိုယ္ကို ေလ့က်င့္ခန္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ စိတ္ကို စာဖတ္ျခင္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။...

ႏူတ္ဆက္စကားေလးမ်ား.....

ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္မ်ား...

picoodle.com