" အျမင္သာကန္းေစ၊ ဥာဏ္မကန္းေစနဲ႕..."

တစ္ခါတုန္းက
ေဘာလံုးကို ဝါသနာပါတဲ့လူတစ္စုက
ထူးထူးဆန္းဆန္းေဘာလံုးပြဲတစ္ခုကိုစီစဥ္ၾကပါတယ္။
တစ္ဖက္အသင္းက မ်က္မျမင္အသင္း။
မ်က္မျမင္အသင္းရဲ႕နည္းျပဆရာက သူ႕လူေတြကိုမွာပါတယ္။
ေဘာလံုးမွာ ခ်ဴတပ္ေပးထားမယ္။
ေဘာလံုးသြားရာလမ္းေၾကာင္းကို ခ်ဴသံကိုနားေထာင္ၿပီးလိုက္ရံုပါပဲ။
တစ္ဖက္အသင္းရဲ႕ဂိုးတိုင္မွာလည္း ခ်ဴတပ္ေပးထားမယ္။
ေဘာလံုးကစားတဲ့လူဆယ့္တစ္ေယာက္စလံုးလဲ ခ်ဴေတြကိုယ္စီနဲ႕မို႕
တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္အေပးအယူလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္းကို
နည္းျပဆရာက ရွင္းျပထားတယ္။
ၿပီးေတာ့ အသင္းသားေတြအားလံုးကိုလည္း ေလ့က်င့္ေပးထားတယ္။
ေနာက္တစ္ဖက္အသင္းသားေတြကေတာ့ အရူးေတြျဖစ္ၾကတယ္။
အရူးအသင္းရဲ႕နည္းျပက မွာထားပါတယ္။
ဂိုးမ်ားမ်ားသြင္းႏိုင္ရင္ မင္းတို႕ေတြႏိုင္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ဂိုးမ်ားမ်ားသြင္းႏိုင္ဖို႕ကိုေလ့က်င့္ေပးထားတယ္။
တကယ္ကစားရမယ့္ေန႕မွာ ဒိုင္လူႀကီးက ခ်ဴမႈတ္လိုက္တာနဲ႕
တစ္သင္းနဲ႕တစ္သင္းအႀကိတ္အနယ္ေတာင္မကစားလိုက္ရပါဘူး။
အခ်ိန္ျပည့္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ၁၁-ဂိုး၊ဂိုးမရွိနဲ႕အျပတ္အသတ္ႏိုင္သြားၾကပါတယ္။
ႏို္င္တဲ့အသင္းကေတာ့ မ်က္မျမင္အသင္းျဖစ္ပါတယ္။
အရူးေတြက ဂိုးမ်ားမ်ားသြင္းႏိုင္ရင္ႏိုင္မယ္လို႕နည္းျပဆရာေျပာထားတဲ့အတိုင္း
အနီးဆံုးျဖစ္တဲ့သူ႕တို႕ရဲ႕ဂိုးတိုင္မွာပဲ
တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ ဂိုးသြင္းေနပါေတာ့တယ္။
ေနာက္ဆံုး ဂိုးဖမ္းသမားကလည္း မ်ားမ်ားႏို္င္ေအာင္ ငါလည္းသြင္းမယ္ဆိုၿပီး
သူ႕ဂိုးတိုင္အျပင္ထြက္ၿပီးသြင္းသြားတဲ့အတြက္
ဆယ့္တစ္ဂိုးျဖစ္သြားပါတယ္။



++++++++++++++++++

အေလာင္းအစားဝါသနာပါသူေတြလည္း အေလာင္းအစားလုပ္ၾကတဲ့အတြက္
ေအာက္ေၾကးသမားေတြ ႏိုင္သြားၿပီး
အထက္ေၾကးသမားေတြ ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ရႈံးသြားပါတယ္။
မထင္မွတ္မႈေတြက အခ်ိန္မေရြးျဖစ္တတ္တဲ့သေဘာေၾကာင့္
အေလာင္းအစားဟာလည္း ဘာမွမေသခ်ာ၊မေရရာမႈေတြနဲ႕
ေတြ႕ႀကံဳသြားရပါတယ္။

++++++++++++++++++

ေတြးမိသလုိေျပာခ်င္တဲ့အခ်က္ကေတာ့...
အျမင္ကန္းတဲ့သူေတြထက္ အသိဥာဏ္ကန္းတဲ့လူေတြက
ပိုဆိုးလွပါတယ္။
အျမင္ကန္းတဲ့သူဟာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာခ်ိဳ႕ယြင္းသူမ်ားျဖစ္တယ္။
အရူးေတြကေတာ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ခ်ိဳ႕ယြင္းသူမ်ားျဖစ္တယ္။
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာခ်ိဳ႕ယြင္းသူျဖစ္တဲ့အရူးေတြဟာ
အသိဥာဏ္ပါခ်ိဳ႕ယြင္းသြားပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အမွား၊အမွန္ကို မခြဲျခားႏိုင္ေတာ့ပါ။
အေကာင္း၊အဆိုးကိုလည္း ခြဲျခားမသိေတာ့ပါ။

++++++++++++++++++

အဝိဇၨာဖံုးေနတဲ့လူေတြဟာလည္း
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ႏံု႕နဲ႕သူမ်ားျဖစ္တယ္။
အတၱ၊မာနႀကီးသူ၊
ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟႀကီးသူေတြဟာ
တစ္နည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္
အသိဥာဏ္နည္းသူမ်ားဟုေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္။



ကိေလသာ (ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟအပါအဝင္)
ႀကီးမားစြာျဖစ္ေပၚေနတဲ့တဒဂၤမွာ
လူတိုင္းကိုယ္စီ အသိဥာဏ္ကန္းေနၾကသူမ်ား
ျဖစ္တယ္လို႕ေတြးမိေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ။

“ တိက်ျပတ္သားတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္…”

ကိုယ့္ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္နဲ႕ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ ဦးတည္ခ်က္တစ္ခု

ရွိလာၿပီဆိုရင္ အဲဒိလူဟာ စြမ္းရည္သတိၱေတြ၊ အင္အားေတြ

အမ်ားႀကီးတက္လာၿပီ၊

အဲဒီလူဟာ တစ္ေန႕တာ၊

တစ္ေန႕တာဘဝကို ေနသြားရတာ

အင္မတန္အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့နည္းနဲ႕ေနသြားတယ္။

++++++++++++++++++

ဘဝဦးတည္ခ်က္ကို တကယ္သိခ်င္ရင္

အရင္ဆံုး ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ေကာင္းေကာင္းသိေအာင္လုပ္ပါ။

ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္တကယ္သိလာရင္ ကိုယ္ဘာကို တကယ္

ခ်စ္တယ္ဆိုတာသိလာမယ္။

ကိုယ္တကယ္ခ်စ္တာကို လုပ္ရမွ

စိတ္ပါလက္ပါလုပ္မယ္။

တစ္သက္လံုးလုပ္မယ္။

ရွိသမွ်ကိုယ္စြမ္း၊ဉာဏ္စြမ္းေတြကို

အကုန္ထုတ္မယ္။

ဒါမွ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္မယ္။

အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္

လုပ္မွ အဆင့္ျမင့္တဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရမယ္။

++++++++++++++++++

ဦးတည္ခ်က္ေလးနက္တဲ့သူ၊

ခံယူခ်က္ျမင့္ျမတ္တဲ့သူ၊

ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ေကာင္းေကာင္းသိတဲ့သူဟာ

အခက္အခဲနဲ႕ေတြ႕တဲ့အခါ ခံႏိုင္ရည္အမ်ားႀကီးရွိတယ္။

++++++++++++++++++

ျပႆနာေတြ၊အခက္အခဲေတြ၊

ဒုကၡေတြဆိုတာဟာ ပညာရဖို႕၊

အသိဉာဏ္ႀကီးဖို႕ရာ

အေတြ႕အႀကံဳေတြပါပဲ။

++++++++++++++++++

ျပႆနာကို ဉာဏ္ပါပါနဲ႕ ေျဖရွင္းဖို႕ကို ဦးစားေပးၿပီး

အေျဖကို ရွာရတာက စိတ္သက္သာမႈကိုရတယ္။

ဉာဏ္ပညာလည္း ပိုႀကီးလာတယ္။

++++++++++++++++++

ဘာအခက္အခဲကိုမွ ရင္မဆိုင္ရဲတဲ့သူဟာ

ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ

စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္တဲ့သူ၊

အသိဉာဏ္ရင့္က်က္တဲ့သူ၊

ပညာတတ္တဲ့သူ၊

အစြမ္းအစရွိတဲ့သူ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။

++++++++++++++++++

အခက္အခဲဆိုတာဘဝရဲ႕ သဘာဝပါပဲ။

ေတြ႕ႀကံဳလာရတဲ့ အခက္အခဲကို သတိနဲ႕ဉာဏ္နဲ႕

သေဘာထားႀကီးႀကီးနဲ႕ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့အရည္အခ်င္းရွိဖို႕ပဲ

လိုပါတယ္။

+++++++++++++++++++++

ကိုယ္ေတြ႕ႀကံဳခံစားရတဲ့ဒုကၡထဲက ေလးနက္တဲ့အသိဉာဏ္ကို

ရေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့သူ၊

ဒုကၡႀကံဳရလို႕စိတ္ထားပိုၿပီးေလးနက္သြားတဲ့သူဟာ

ေအာင္ျမင္မႈရတဲ့သူလို႕ ဆိုႏိုင္တယ္။

+++++++++++++++++++++

အႏိုင္၊အရံႈးဆိုတာကို လံုးဝထည့္မစဥ္းစားတာ

အေကာင္းဆံုးပါပဲ။

++++++++++++++++++

ငါ စိတ္ဆင္းရဲသြားရတဲ့အေၾကာင္းရင္းဟာ

ငါ့အတြင္းမွာရွိေနတယ္။

အဲဒါကို အရင္ဆံုးျမင္ေအာင္ၾကည့္ရမယ္။

အဲဒီလို ၾကည့္တာဟာ ကိုယ့္အတြက္

အက်ိဳးအမ်ားဆံုးပါပဲ။

++++++++++++++++++

လူဆိုတာ အကုန္လံုးမွားတဲ့လူလည္း မရွိဘူး။

အကုန္လံုးမွန္တဲ့လူလည္း မရွိဘူး။

++++++++++++++++++

သင့္ေခါင္းေပၚကို ငွက္ေတြ ျဖတ္ၿပီး မပ်ံေအာင္

သင္ထားလို႕ မရဘူး။

ဒါေပမယ့္ သင့္ေခါင္းေပၚက ဆံပင္ထဲမွာ အသိုက္လာ

မလုပ္ေအာင္ေတာ့ တားမယ္ဆိုရင္ ရပါတယ္။

++++++++++++++++++

( ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက )

" ေသးငယ္တဲ့အမွား..."

တစ္ခါတုန္းက

ေထာင္က်တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့စိုးသန္းဟာ

သူနဲ႕အတူတူေထာင္က်တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့သိန္းေအာင္ကို

သက္ျပင္းခ်ၿပီးေျပာတယ္။

“ အမွားကေလးတစ္ခုကိုသာ

ငါမလုပ္မိခဲ့ရင္ ငါ အခု သန္းႂကြယ္သူေဌးျဖစ္ေနၿပီ။”

သိန္းေအာင္က

“ဘယ္လိုအမွားလဲ”

စိုးသန္းျပန္ေျပာလိုက္တာက

“ငါရဲ႕ရာတန္ေတြဟာ

အစိုးရထုတ္ေငြစကၠဴထက္ ၂-မီလီမီတာ ပိုရွည္သြားတဲ့အမွားေပါ့”

" ဒါေပမယ့္ ေၾကာက္တယ္..."

တစ္ခါတုန္းက

ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႕လန္႕နဲ႕ခြဲစိတ္ခန္းထဲက

ထြက္ေျပးလာတဲ့လူနာတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကိုေမာင္ထြန္းကို

ေဆးရံုအုပ္ႀကီးက ေမးလိုက္တယ္။

“ခင္ဗ်ားဘာျဖစ္လို႕ခြဲစိတ္ခန္းထဲကေန ထြက္ေျပးရတာလဲ”

ကိုေမာင္ထြန္းက

“သူနာျပဳဆရာမက

' မေၾကာက္နဲ႕၊

အူအတက္ေပါက္တယ္ဆိုတာ

ေသးငယ္တဲ့ေရာဂါ(minor case)ျဖစ္တယ္။

ခဲြစိတ္တာ စိုးရိ္မ္စရာမရွိပါဘူးလို႕ေျပာလို႕ပါ”

ေဆးရံုအုပ္ႀကီးက

“ေအးေလ၊

အဲဒီလိုေျပာတာ ဘာျဖစ္သလဲ၊

သူနာျပဳဆရာမေျပာတာမွန္တာပဲ”

ကိုေမာင္ထြန္းျပန္ေျပာလိုက္က...

“သူနာျပဳဆရာမက က်ေနာ္ကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး။

ခြဲစိတ္မယ့္ဆရာဝန္ကိုေျပာေနတာခင္ဗ်”

" စာအုပ္ရဲ႕နာမည္ေၾကာင့္လား…"

တစ္ခါတုန္းက တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ဗယ္လင္တိုင္းကဖီးဆိုင္တြင္

သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႕လက္ဖက္ရည္ေသာက္ေနၾကပါတယ္။

က်ေနာ့္တို႕ရဲ႕ေဘးကပ္လ်က္လက္ဖက္ရည္ဝိုင္းမွ

လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕ဇနီးသည္မီးဖြားတဲ့အေၾကာင္းကို ေျပာျပေနပါတယ္။

“က်ေနာ့္ရဲ႕ဇနီးသည္ဟာ သူ မေမြးဖြားခင္မွာ

"ႏွစ္ေယာက္ထဲေနခ်င္တယ္"

ဆိုတဲ့စာအုပ္ကိုဖတ္မိတယ္ဗ်။

အဲ ေမြးလဲလာေရာ ႏွစ္ႁမြာပူး ေမြးေတာ့တာပဲ”

အဲဒီအခါ ေနာက္တစ္ေယာက္က ေျပာျပန္တယ္။

“ ဒါ ဘာဟုတ္ေသးလို႕လဲဗ်၊

က်ေနာ့္ဇနီးကမွဗ်ာ၊သူကေလးမေမြးခင္

"သူရဲေကာင္းသံုးေယာက္"

စာအုပ္ဖတ္မိတယ္။

ေမြးလည္းေမြးေရာ သံုးႁမြာပူးေမြးေတာ့တာပါပဲ”

အဲဒီအခါ က်န္တတိယတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ကိုစိုင္းစိုင္းက

ထိတ္လန္႕တၾကားနဲ႕ေျပာလိုက္တာက...

“ ဟာ ဒါဆိုရင္ က်ေနာ္ေတာ့ ဒုကၡေတြ႕ေတာ့မယ္ဗ်ိဳ႕၊

ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ့္မိန္းမက ကိုယ္ဝန္ႀကီးေန႕ေစ့၊လေစ့နဲ႕

အခု သူမဟာ "အလီဘာဘာနဲ႕ခိုးသားေလးဆယ္"

စာအုပ္ကိုဖတ္ေနတယ္ဗ်၊

က်ေနာ္ေတာ့ အိမ္အျမန္ျပန္မွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဗ်ိဳ႕”