Saturday, May 21, 2011

" တရားနဲ႕ေဝးေနဆဲ..."


တစ္ခါတုန္းက

တကၠသိုလ္ျပည္ႀကီးကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ နဂၢဇိဆိုတဲ့မင္းႀကီးတစ္ပါးရွိပါတယ္။

တစ္ေန႕မွာေတာ့ သူ႕ရဲ႕ရံေရြေတာ္တစ္ေယာက္ဟာ

သူ႕အနားမွာ သနပ္ခါးေသြးေနတာကို

အမွတ္မထင္ၾကည့္မိလိုက္ပါတယ္။

ရံေရြေတာ္ရဲ႕လက္မွာက ေရႊလက္ေကာက္တစ္ဖက္တစ္ကြင္းစီသာရွိေနပါတယ္။

လက္ကလႈပ္ရွားမႈရွိေပမယ့္ အသံမျမည္ပါဘူး။

ရံေရြေတာ္ကို စူးစူးစိုက္စုိက္ၾကည့္ေနတာမို႕

မိဖုရားငယ္က မနာလိုျဖစ္ၿပီး ကိုယ္တိုင္ဝင္ၿပီး သနပ္ခါးေသြးပါတယ္။

မိဖုရားငယ္ရဲ႕လက္မွာက ေရႊလက္ေကာက္ေတြနဲ႕အျပည့္ပါ။

ဒီေတာ့ ေက်ာက္ပ်င္ေပၚမွာ သနပ္ခါးေသြးလိုက္တိုင္း ကိုယ္လက္လႈပ္ရွားသြားခ်ိန္မွာ

လက္ေကာက္ေတြ တစ္ကြင္းနဲ႕တစ္ကြင္းထိမိခိုက္မိေတာ့တခၽြန္ခၽြန္နဲ႕အသံေတြ

ထြက္လာတာကို သတိျပဳမိလိုက္ပါတယ္။

မင္းႀကီးကေတြးပါတယ္။

လက္ထဲမွာ ဝတ္ထားတဲ့လက္ေကာက္ဟာ တစ္ကြင္းတည္းသာရွိမယ္ဆိုရင္

ဘာအသံမွ မထြက္ဘူး။

လက္ေကာက္ဟာ ႏွစ္ကြင္းထက္မက သံုးေလးကြင္းဝတ္ထားမယ္ဆိုရင္

အသံေတြျမည္လာတတ္ပါလား”လို႕ ဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္းမိလာပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ လက္ေကာက္ခ်ည္းသာမဟုတ္ပါဘူး။

လူလည္းပဲ ဒီအတိုင္းပါပဲ။

တစ္ေယာက္တည္းရွိခ်ိန္မွာ ဘာအသံမွ မထြက္ဘူး။

အေဖာ္မရွိတဲ့အတြက္ ေျပာစရာမရွိလို႕ပါ။

ႏွစ္ေယာက္၊သံုးေယာက္ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့ အသံထြက္လာပါၿပီ။

အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္နဲ႕ေျပာၾကမယ္။

အဆင္မေျပတဲ့အခ်ိန္မွာ ရန္စကားေတြေျပာၾကမယ္။

ရန္ေတြျဖစ္ၾကမယ္။

စကားေတြမ်ားၾကမယ္။

အသံေတြထြက္လာၿပီ။

သေဘာက်တဲ့အသံကိုၾကားေတာ့ သာယာတပ္မက္ႏွစ္သက္မယ္။

ဒီေတာ့ ေလာဘေတြျဖစ္လာမယ္။

သေဘာမက်တဲ့အသံေတြကိုၾကားရခ်ိန္မွာ ေဒါသျဖစ္လာျပန္ေရာ။

ေလာဘလည္းမျဖစ္ဘူး။ေဒါသလည္းမျဖစ္ဘူးဆိုရင္ေတာင္

အဲဒီအသံေၾကာင့္ ေမာဟျဖစ္ပါတယ္။

တရားသံကလြဲရင္ အသံေၾကာင့္ ကုသိုလ္ျဖစ္ဖို႕ဆိုတာ အလြန္ခဲယဥ္းလွပါတယ္။

ဒါကိုသေဘာေပါက္သြားတဲ့မင္းႀကီးက

‘ ငါ့မွာ လက္ေကာက္တစ္ကြင္းကေန ႏွစ္ကြင္း၊သံုးကြင္းမက

ျဖစ္လာသလို

ငါ့မွာပိုင္ဆိုင္မႈေတြက အင္မတန္မွ မ်ားလာတယ္။

ဥစၥာပစၥည္းေတြ၊

မိဖုရားေတြ၊

တန္ခိုးအာဏာေတြ၊ေျခြရံသင္းပင္းေတြ မ်ားစြာရွိေနတယ္။

ဒါေတြေၾကာင့္ အသံေတြျမည္လာမယ္ဆိုရင္

ငါဟာ ဒုကၡေရာက္ေတာ့မွာပါလား၊

ဒါေတြေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့

ေလာဘေတြ၊ေဒါသေတြ၊ေမာဟေတြနဲ႕ဒီအတိုင္းသာေနမယ္ဆိုရင္

ငါဟာ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ႕ေတာ့မွာပါလား"

လို႕ သံေဝဂ ဝင္လာေတာ့ မင္းႀကီးဟာ ေတာထြက္သြားပါတယ္။

တရားဓမၼက်င့္ႀကံ ႀကိဳးစားအားထုတ္လို္က္ေတာ့ ပေစၥက ဗုဒၶျဖစ္သြားပါတယ္။


မထင္မွတ္လိုက္တဲ့ သနပ္ခါးေသြးတဲ့ျဖစ္ရပ္ကေနၿပီး

အျမင့္ဆံုးဘဝတစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္သြားတဲ့ျဖစ္ရပ္တစ္ခုပါပဲ။

က်ေနာ့္မွာလည္းပဲ ဒီလုိျဖစ္ရပ္မ်ိဳးေတြကို မၾကာခဏႀကံဳဆံုရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မ်ားတရားမသိပါလိမ့္!

ပါရမီမ်ားနည္းလို႕လား။

ကိေလသာပဲ မ်ားလို႕လား။

အခုလို သိလာျပန္ေတာ့လည္း ဘာေၾကာင့္မ်ားတရားမရပါလိမ့္ !

လား!

လား!

လား!

လား!

ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕အလုပ္ရႈတ္ေနေပမယ့္

တရားနဲ႕ေဝးေနဆဲပါလားေနာ္။

No comments:

လူသားတိုင္း က်န္းမာၾကပါေစ... လူသားတိုင္း ခ်မ္းသာၾကပါေစ...
ခႏၶာကိုယ္ကို ေလ့က်င့္ခန္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ စိတ္ကို စာဖတ္ျခင္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။...

ႏူတ္ဆက္စကားေလးမ်ား.....

ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္မ်ား...

picoodle.com