Thursday, June 21, 2012

" စိတ္ညစ္ေပ်ာက္ခ်င္ရင္ ေရခ်ိဳးပါ..."



တစ္ခါတုန္းက သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။
တစ္ေန႕ေတာ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ဟာ ခရီးထြက္ဖို႕ ျပင္ၾကပါတယ္။
သူတို႕ ထြက္မယ့္ခရီးစဥ္မွာ ေတာအုပ္တစ္ခုကို ျဖတ္သန္းသြားရမွာပါ။
အဲဒီေတာအုပ္ထဲမွာ ဓားျပသူခိုးေတြကလည္း ရွိေနပါတယ္။
အဲဒီဓားျပ သူခိုးေတြရဲ႕လုပ္ထံုးအစဥ္အလာ တစ္ခုက သားအဖႏွစ္ေယာက္လာရင္
သားကို ဖမ္းထားၿပီး အေဖလုပ္သူကို အိမ္ျပန္ၿပီး ေငြယူေစပါတယ္။
ဆရာ တပည့္လာရင္လည္း ဆရာကို ဖမ္းထားၿပီး တပည့္ကို အိမ္ျပန္ေငြယူေစပါတယ္။
ဒီလုပ္ထံုးအစဥ္အလာကို သိထားေတာ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္က
ခရီးမထြက္ခင္ အေဖလုပ္တဲ့သူက...
" ငါ့သား၊ ဓားျပသူခိုးေတြနဲ႕ေတြ႕တဲ့အခါ မင္းနဲ႕ငါ သားအဖ ေတာ္တယ္လို႕ မေျပာနဲ႕။
ဘာမွ မေတာ္ဘူးလို႕ေျပာ " လို႕မွာပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႕ ေတာထဲေရာက္ေတာ့ ထင္တဲ့အတိုင္းပါပဲ။
ဓားျပ သူခိုးေတြနဲ႕ေတြ႕ပါတယ္။ ေတြ႕ေတာ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ကို ဖမ္းၿပီး
'သင္တို႕ ဘာေတာ္သလဲ' လို႕ေမးေတာ့ သားလုပ္တဲ့သူက
'ဘာမွ မေတာ္ဘူး' လို႕ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ ေတာအုပ္က ထြက္ခြင့္ရၿပီး ေရွ႕ကို ခရီးဆက္ခဲ့ၾကပါတယ္။
နားရမယ့္ေနရာမွာ နားၿပီး ညခ်မ္းေရာက္ေတာ့ ေရခ်ိဳးပါတယ္။
ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ စိတ္ေရာ၊စိတ္ေရာ ၾကည္ေနတဲ့အတြက္
သားျဖစ္သူက မိမိရဲ႕တစ္ေန႕တာသီလကို ျပန္ဆင္ျခင္တဲ့အခါ
နံနက္က မုသားေျပာခဲ့တာကို ျပန္သတိရပါတယ္။
ထိတ္လန္႕သံေဝဂျဖစ္ၿပီး...
"ဒီအကုသိုလ္ဟာ ငါ့ကို အပါယ္ခ်ေတာ့မွာပဲ" ဆိုၿပီး ရပ္လ်က္
ဝိပႆနာပြားလိုက္တာ ပေစၥကဗုဒၶါ အရွင္ျမတ္ျဖစ္သြားပါတယ္။
ပေစၥကဗုဒၶါျဖစ္သြားေတာ့ ဖခင္ကို တရားေဟာၿပီး နႏၵမူလိုဏ္ဂူကို
ႂကြသြားပါေတာ့တယ္။
(ငါးရာ့ငါးဆယ္၊ ပါနီယဇာတ္)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

အတိတ္ပါရမီေၾကာင့္ တရားထူးရသြားတာမွန္ေပမယ့္
ေရခ်ိဳးလိုက္တဲ့အတြက္ တရားထူးရဖို႕ အေထာက္အပံ့တစ္ခုျဖစ္သြားတာကို
ေျပာခ်င္တာပါ။
ေရခ်ိဳးလိုက္တဲ့အတြက္ စိတ္ေရာ၊ ရုပ္ေရာ ၾကည္လင္ေနတယ္။
စိတ္ရုပ္ ၾကည္လင္ေနတဲ့အတြက္တရားအားထုတ္လိုက္တဲ့အခါ
တရားထူးတရားျမတ္ကို လွ်င္ျမန္စြာ ရသြားတယ္ဆိုတဲ့အခ်က္က
သတိျပဳစရာ အခ်က္တစ္ခုျဖစ္တယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ပညာပြားေၾကာင္း အခ်က္-၇ ပါးမွာ ဒုတိယ အဂၤါက
"ဥာဏ္ပညာ ပြားဖို႕အတြက္ ကိုယ္တြင္းကိုယ္ပ ႏွစ္႒ာနကို
သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ေအာင္ လုပ္ေပးပါ" တဲ့။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္တြင္းကိုယ္ပ ႏွစ္႒ာန ကို သန္႕ရွင္းေအာင္
မၾကာခဏ လုပ္ေပးေနရပါမယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာေနရင္ တရားအလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္၊
စီးပြားေရးပဲ လုပ္လုပ္၊
စာပဲက်က္က်က္၊
ဘာဘဲလုပ္လုပ္ အဆင္ေျပေနပါလိမ့္မယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

တကယ္လို႕ စိတ္ညစ္လာၿပီဆိုရင္ ကိုယ္ေနတဲ့အခန္းကို သန္႕ရွင္းေရးလုပ္လိုက္ပါ။
အိပ္ရာ၊ ျခင္ေထာင္၊ ေခါင္းအံုးေတြကို ေလွ်ာ္ဖြပ္ၿပီး အသစ္နဲ႕လဲလိုက္ပါ။
ၿပီးေတာ့ ေရခ်ိဳးလိုက္ပါ။
ေရခ်ိဳးၿပီးရင္ ကိုယ္ႏွစ္သက္တဲ့ ေလွ်ာ္ဖြတ္ၿပီးသား အဝတ္ေလးကို ဝတ္လိုက္ပါ။
အားလံုး ၿပီးတာနဲ႕ အသသ္လဲၿပီးသား အိပ္ရာေပၚမွာ ကိုယ္နဲ႕သပၸာယ ျဖစ္သလို
ထိုင္ၿပီး  ခါးကိုေျဖာင့္ေျဖာင့္ထား၊
မ်က္လံုးေလးမွိ္တ္၊
လက္အုပ္ကေလးခ်ီၿပီး ငါးပါးသီလကို ယူလိုက္ပါ။
အားလံုးၿပီးရင္...
အရဟံဂုဏ္ေတာ္ကို ငါးမိနစ္ပြားပါ။
ေမတၱာကို ငါးမိနစ္ ပို႕လိုက္ပါ။
ဝိပႆနာကို ငါးမိနစ္ပြားေနလိုက္ပါ။
ဒါဆိုရင္ စိတ္ခ်မ္းသာလာပါလိမ့္မယ္။
မယံုရင္ စမ္းၾကည့္လိုက္ပါ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

အဓိကကေတာ့ ဘယ္လိုအာရံုပဲ ႀကံဳလာႀကံဳလာ၊
ႀကံဳလာတဲ့အာရံုကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကုသိုလ္ျဖစ္သြားဖို႕ပါ။
ဒါကို ကိုယ္က အေလ့အက်င့္ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ထားဖို႕ပါ။
ေလ့က်င့္ထားရင္ စြဲသြားတတ္ပါတယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ စိတ္ညစ္ရင္ ေရခ်ိဳးလိုက္ပါ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

က်မ္းကိုး
စိတ္ညစ္ရင္ ေရခ်ိဳးပါ (ရေဝႏြယ္ [အင္းမ] )


Tuesday, June 19, 2012

"အေမ့ထံသို႕ ေပးစာမ်ား-၄၄..."





သို႕
ခ်စ္တဲ့အေမ
သားသတိရစြာျဖင့္ စာေရးလိုက္ပါတယ္။
ဇြန္လ ၁၇-ရက္ေန႕ဟာ အေဖမ်ားေန႕ေလ။
က်ေနာ္အလုပ္လုပ္တဲ့ေမာလ္ (Mall) ထဲမွာေတာ့ အဲဒီေန႕မွာ
စည္ကားေနတာပါပဲ။
အေဖေတြက ငယ္ရြယ္တဲ့သားသမီးေတြ ေခၚလာၾက၊
စားၾက၊ေသာက္ၾကနဲ႕။
အရြယ္ေရာက္တဲ့သားသမီးေတြက အေဖနဲ႕အေမေတြကိုေခၚလာၾက၊
စားၾက၊ေသာက္ၾကနဲ႕ ေပ်ာ္စရာအလြန္ေကာင္းလွပါတယ္။
ေဝးတဲ့မိဘေတြဆီကို သားသမီးေတြက သြားလည္ၾက၊
လက္ေဆာင္ေတြေပးၾကနဲ႕။
အေဖေတြကို တန္ဖိုးထားၾကတာကို သတိထားမိတယ္။
ဒီေတာ့ က်ေနာ္လည္း အေဖကို သြားသတိရမိတယ္။
အေဖဆံုးသြားတာ ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္ေတာင္ ေက်ာ္ခဲ့ၿပီေနာ္။
အေဖ့ကို မေမ့ႏိုင္သလို အေဖ့ေက်းဇူးကိုလည္း မေမ့ႏိုင္ပါဘူး။
အေဖက က်ေနာ္ကို ရံုးပိတ္ရက္မွာ သူသြားေလရာကို ေခၚသြားတတ္တယ္။
စားခ်င္ရာရာကို ေကၽြးတတ္တယ္။
က်ေနာ္က ငယ္ေသးေတာ့ ေပ်ာ္ေနတာေပါ့။
စားခ်င္တာကို စားရတာကိုး။ ၿပီးေတာ့ လိုခ်င္ရာရာကို အေဖက ဝယ္ေပးတာကိုး။
က်ေနာ့္အဖို႕ အေဖနဲ႕ေနရတဲ့အခ်ိန္က နည္းလြန္းလွေပမယ့္
ေနရတဲ့အခ်ိန္ကို မေမ့ႏိုင္ဘူး။
အေဖ့ရဲ႕အေၾကာင္းကို မ်ားမ်ားစားစားမသိရေပမယ့္
သိရသေလာက္ကေတာ့ အေဖက က်ေနာ့္ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာပါပဲ။
ၿပီေတာ့ အေဖက က်ေနာ့္အတြက္ သူရဲေကာင္းေလ။
အာဇာနည္ သူရဲေကာင္း။
က်ေနာ္ဟာ ၾကာလာတဲ့အမွ် အေဖ့ရဲ႕ပံုရိပ္တစ္ခုျဖစ္လာတယ္ဆိုတာကို
အခုေတာ့ ေကာင္းေကာင္းသိလာပါတယ္။
က်ေနာ္ဘာဘဲလုပ္လုပ္၊ လုပ္သမွ်ေကာင္းမွဴကုသိုလ္အတြက္
တမလြန္ဘဝက အေဖ့ကို အမွ်ေဝပါတယ္။
အခု က်ေနာ္ေရာက္ေနတဲ့ မစ္ခ်ီဂန္(အေမရိကန္)က
အပူအေအးျပင္းထန္တယ္။
ေအးရင္လည္း ေရေတြခဲေလာက္ေအာင္ ေအးတယ္။
အခုေႏြရာသီဆိုရင္လည္း အျပင္မွာ ေတာ္ေတာ္ပူပါတယ္။
ပင္စင္စား သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြဟာ နံနက္ေစာေစာ လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္။
အျပင္မွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေမာလ္ထဲမွာ။
ေမာလ္က က်ယ္လြန္းေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ဖို႕ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။
ၿပီးေတာ့ ေမာလ္ထဲမွာ အပူအေအးမွ်တေအာင္ လုပ္ထားတယ္။
ေခၽြးထြက္ေအာင္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကၿပီး ေမာလာတဲ့အခါ
ဆာလာတဲ့အခါ က်ေနာ္အလုပ္လုပ္တဲ့ food court ဆိုတဲ့စားေသာက္ဆိုင္တန္းဖက္ကို
လာၾကတယ္။ စားၾကတယ္။ ေကာ္ဖီ၊အေအးေသာက္ၾကတယ္။
သက္တူရြယ္တူ ပင္စင္စားအဖိုးႀကီးေတြအဖြားႀကီးေတြ
စုေပါင္းၿပီး စကားေျပာၾကတယ္။
အဲဒါက ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္းျမင္ေနရတဲ့ျမင္ကြင္းပါပဲ။
ဒီေတာ့ အေဖနဲ႕အေမသာ အနားမွာရွိရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႕ေတြးျဖစ္တယ္။
ဒီႏိုင္ငံမွာက သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့အစီအစဥ္ေတြ ရွိတယ္။
သက္ႀကီးရြယ္အိုတိုင္း အိုဇာတာေကာင္းေစတယ္လို႕ေျပာရမယ္။
ေကာင္းေကာင္းစားရတယ္။
ေကာင္းေကာင္းဝတ္ရတယ္။
ေကာင္းေကာင္းေနရတယ္။
အဲဒီလိုေနႏိုင္ေအာင္ ႏိုင္ငံေတာ္က စီစဥ္ေပးတယ္။
မက်န္းမာရင္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္စရိတ္နဲ႕ ေဆးကုသခြင့္ေပးေသးတယ္။
ကဲ…ဘယ္ေလာက္ေကာင္းသလဲ။


ျမန္မာျပည္မွာေနတုန္းကေတာ့ က်န္းမာေရးအတြက္
က်န္းမာေရးေလ့က်င့္ခန္းေတြ မွန္မွန္လုပ္ျဖစ္တယ္။
ေရခ်ိဳးခနီးတိုင္း မိနစ္ ၂၀-ေလာက္ေတာ့
ေလ့က်င့္ခန္းေတြ လုပ္တဲ့အေလ့အထရွိခဲ့တယ္။
ဒီေရာက္ေတာ့ အေစာပိုင္းကေတာ့ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ
လုပ္ျဖစ္ေသးတယ္။
ေနာက္ပိုင္း အလုပ္လုပ္လာေတာ့ အလုပ္ခ်ိန္က
နံနက္ ၉း၃၀နာရီကေန ည ၉း၃၀နာရီျဖစ္လာေတာ့
ေလ့က်င့္ခန္းေတြ မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
အလုပ္ခြင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္တာကိုက တစ္ေန႕တစ္ေန႕
ေျခလွမ္းေပါင္း အေျမာက္အမ်ားပါပဲ။
ဆန္႕ထုတ္လိုက္ရင္ ရန္ကုန္-ပဲခူးေလာက္မ်ားေတာင္
ရွိမလားမေျပာတတ္ဘူး။
အလုပ္ကျပန္လာရင္ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ေနၿပီ။
ဖတ္ေနက် စာေတြလည္း မဖတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
လုပ္ေနက် အင္တာနက္ေတာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။
အိပ္ယာေပၚ ခဏနားမယ္ဆိုၿပီး လွဲလိုက္ရင္
မိုးလင္းမွ ႏိုးေတာ့တယ္။
အဲဒီေလာက္ကို ပင္ပန္းပါတယ္။
ငယ္ငယ္တုန္းက လက္ေၾကာမတင္းခဲ့သမွ်
အခုေတာ့ လက္ေၾကာေရာ၊ ေျခေၾကာေရာ အကုန္တင္းၿပီးမွ
မိုးခ်ဳပ္ပါတယ္။
အဲဒါကေတာ့ ေန႕တိုင္းအလုပ္ပါပဲ။
ေလာေလာဆယ္ကေတာ့ ေရြးခ်ယ္စရာလမ္းက မ်ားမ်ားစားစား မရွိဘူးေလ။
ဒါနဲ႕ေျပာရအုန္းမယ္အေမ။
က်ေနာ္တို႕ေနတဲ့ေနရာမွာ ျမန္မာစားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုရွိတယ္ဆိုတာနဲ႕
လိပ္စာေတာင္းၿပီး အလုပ္ပိတ္ရက္မွာ သြားၾကည့္ျဖစ္တယ္။
ျမန္မာျပည္က အစားအေသာက္ေတြ စံုလို႕ပါပဲ။
ပဲျပဳတ္လည္းရတယ္။
ခ်ဥ္ေပါင္ေၾကာ္လည္းရတယ္။
ငပိေၾကာ္လည္း ရတယ္။
လက္ဖက္ေတြလည္းရတယ္။
အို…ျမန္မာျပည္ကအစားေတြဆို မ်ိဳးစံုရတယ္။
ျမန္မာအစားအစာကိုေကာင္းေကာင္းမစားရတာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့
ဝမ္းသာသြားတာေပါ့။
စားခ်င္တာလည္း ၾကာလွၿပီ။
ဒါနဲ႕ပဲ စားခ်င္တဲ့အစားအစာေတြအားလံုးဝယ္ခဲ့တယ္။
မစားရတာ ၾကာၿပီဆိုေတာ့ စားလို႕လည္းေကာင္းလိုက္တာ
မေျပာပါနဲ႕ေတာ့။
ျမန္မာအစားအစာကို ေဒၚလာနဲ႕ဝယ္စားရတာကို မေတြးျဖစ္ရင္
ဒီထက္ေတာင္ ၿမိန္ဦးမယ္ထင္တယ္။
ေအာ္…ေဒၚလာနဲ႕ဝယ္စားေနရပါလားလို႕ေတြးျဖစ္ေတာ့
စားတဲ့အစားအစာေတြေတာင္ နင္ခ်င္သလိုျဖစ္သြားတယ္။
အေမရိကားမွာ ေနတာၾကာလာေတာ့ သိလာေတြလည္း မ်ားလာပါတယ္။
အခက္အခဲေတြ ရွိေနေသးေပမယ့္ အစဥ္ေျပတာေတြလည္း
အမ်ားႀကီးရွိလာပါတယ္။
ေရာက္စတုန္းကေလာက္ေတာ့ ကသီလင္တမျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
ဒီမွာအေနၾကာတဲ့ျမန္မာေတြကေတာ့ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္အုန္းမွာလားလို႕ေမးရင္
ေခါင္းခါၾကတာ မ်ားတယ္။
ဘာျဖစ္လို႕လဲလို႕ေမးရင္ ျမန္မာျပည္က ျခင္ေတြေပါတယ္။
ဒီမွာက ျခင္ေထာင္ ေထာင္စရာမလိုဘူးလို႕
အေၾကာင္းျပေလရဲ႕။
ၿပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္က မီးမွန္မွန္ ပ်က္တယ္တဲ့။
ဒီမွာက မီးမွန္မွန္ လာတယ္တဲ့။
ဒီမွာ မီးပ်က္တယ္ဆိုတာကို မၾကားဖူးသူေတြေတာင္ ရွိတယ္။
သူတို႕ေျပာတာေတြ ျပန္ေျပာရင္ အမ်ားႀကီးပါပဲ။
ဒီမွာပဲ နားဦးမယ္ေနာ္။

အေမ့ကိုခ်စ္တဲ့သား
ေအာင္ဝင္းဟိန္း
လန္ဆင္းၿမိဳ႕(Lansing)
မစ္ခ်ီဂန္ျပည္နယ္(Michigan)
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု(USA)။
၆-၁၉-၂၀၁၂


Monday, June 18, 2012

“မင္း မခ်စ္လည္း စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာပဲ ေနမယ္...”




တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္ခ်မ္းသာေနတယ္။
ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘာကိုမွ ခံစားေနတာ မရွိဘူး။
ဘာမွ မလုပ္ရပဲ စိတ္ခ်မ္းသာေနတာ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘာမွလည္း မလိုခ်င္ဘူး။
အဲဒီ ခ်မ္းသာေနတဲ့စိတ္ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ‘ တကယ္စိတ္ခ်မ္းသာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ
ဘာကိုမွ လိုခ်င္စိတ္ မရွိပါလား’ ဆိုတာကို ေလးေလးနက္နက္ သေဘာေပါက္သြားတယ္။
တရားအားထုတ္တဲ့သူေတြ အဲဒီလို ခံစားရတာ ပိုမ်ားတယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

အဲဒီလို ခံစားရတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္ ေသေသခ်ာခ်ာေျပာပါ။
ငါ တကယ္ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕ ဘာမွ မလိုဘူး။
စိတ္ခ်မ္းသာမႈအစစ္ဟာ လုပ္ယူရတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။
ဘာမွမလုပ္ရပဲ ခ်မ္းသာေနတာ။
စိတ္ပင္ပန္းခံၿပီးမွရတဲ့ စိတ္ခ်မ္းသာမႈဟာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈအစစ္ မဟုတ္ဘူး။
ဒါကို ေတာ္ရံုလူ သေဘာေပါက္မွာ မဟုတ္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ သေဘာေပါက္တဲ့သူလည္း ရွိမယ္လို႕ ယံုၾကည္လို႕ ေျပာလိုက္တာ။

+++++++++++++++++++++++++++++

Over 90 percent of few-day-old infant smiles occur during REM sleep,suggesting that happiness is an innate, endogenous experience.
ေမြးခါစ ရက္ပိုင္းေလာက္ပဲရွိေသးတဲ့ ကေလး ၉၀%ေက်ာ္ေက်ာ္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း ၿပံဳးတတ္တယ္လို႕
စိတ္ပညာရွင္မ်ား ေတြ႕ရတယ္။ အဲဒါကို ၾကည့္ရင္ စိတ္ခ်မ္းသာေနတာဟာ လူ႕သဘာဝလို႕ ဆိုႏိုင္တယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

စိတ္ခ်မ္းသာေနတဲ့အခါ စိတ္ခ်မ္းသာေနတယ္လို႕ ေသေသခ်ာခ်ာ သိၿပီး ေနသင့္တယ္။
ဒါဟာလည္း တရားအားထုတ္တာပဲ။
ေသာမနႆံ ဝါ ေဝဒနံ ေဝဒယမာေနာ ေသာမနႆံ ေဝဒနံ ေဝဒယာမီတိ
ပဇာနာတိ။
စိတ္ခ်မ္းသာမႈလို႕ေခၚတဲ့ ေသာမနႆေဝဒနာကို ခံစားေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ
ေသာမနႆေဝဒနာကို ခံစားေနရတယ္လို႕ သိတယ္။
တရားအားထုတ္ေနတဲ့သူဟာ သိတယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာေနတာကို မသိရင္ ပိုၿပီးအဆင့္ျမင့္တဲ့ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို ရဖို႕ မလြယ္ဘူး။
ပိုစိတ္ခ်မ္းသာခ်င္ရင္ ဒီသတိပ႒ာန္တရားကို ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ရမယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာေနတာကိုမွ မသိရင္ ပိုစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ဘယ္လို လုပ္မလဲ။

+++++++++++++++++++++++++++++

‘စိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တာ၊ စိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တာ’ လို႕ ပြားတဲ့တပည့္တစ္ေယာက္ရွိတယ္။
သူ စိတ္ခ်မ္းသာခ်င္ရင္ သူ႕စိတ္ကိုသူ ၾကည့္ေနလိုက္တယ္။
သူ႕စိတ္မွာ ျဖစ္ေနတာကို သိေနရင္း စိတ္က ၿငိမ္သက္သြားၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာေနတာပဲ ရွိေတာ့တယ္။
အဲဒါကို ဆက္ၿပီး သိေနလိုက္တယ္။
‘စိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တယ္၊ စိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တယ္’လို႕ ပြားေနတယ္။
ကဲ…စမ္းၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။
အေျပာနဲ႕ မယံုပါနဲ႕။
နည္းနည္းေတာ့ အခ်ိန္ေပးရမယ္။ အက်င့္ရသြားရင္ မခက္ပါဘူး။

+++++++++++++++++++++++++++++



စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို တန္ဖိုးထားဖို႕လိုတယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို တန္ဖိုးထားရင္ ဒီအေျခအေနမွာ ငါစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ဘယ္လိုေနရမလဲ၊
ဘယ္လို သေဘာထားရမလဲ၊
ဘယ္လိုေတြးရမလဲ၊
ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားမယ္။
အဲဒီလို တကယ္စဥ္းစားရင္ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနနည္းနဲ႕ သေဘာထားကို ေတြ႕မွာပဲ။
ၾကာေလ စိတ္ခ်မ္းသာေလ ျဖစ္လာမယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

‘ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို အဆံုးရႈံးမခံဘူး’ လို႕ တကယ္ သေဘာထားႏိုင္ရင္
အေျခအေန ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနလို႕ရပါတယ္။
လူ႕သဘာဝမွာ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနတတ္တဲ့သဘာဝ ရွိပါတယ္။
အလကားေနရင္း စိတ္ဆင္းရဲေအာင္ မေနပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အခုေခတ္မွာ လူတခ်ိဳ႕ဟာ စိတ္ခ်မ္းသာမႈထက္ တျခားကိစၥေတြက
ပိုအေရးႀကီးတယ္လို႕ ထင္ေနၾကတယ္။
အဲဒီလို ထင္ေနရင္ အဲဒီ မွားေနတဲ့အထင္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ပါ။
ဟုတ္ရဲ႕လားလို႕ ကို္ယ့္ကိုယ္ကိုကိုယ္ ေမးပါ။
စိတ္ဆင္းရဲေနတာ တကယ္တြက္ေျခကိုက္ရဲ႕လားဆိုတာ ၾကည့္ပါ။

+++++++++++++++++++++++++++++

တျခားအရာေတြထက္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို တန္ဖိုးထားပါ။
ကေလးေတြကို ေလ့လာၾကည့္ပါ။
ေခြးကေလးေတြ၊ ေၾကာင္ကေလးေတြကို ေလ့လာၾကည့္ပါ။
သူတို႕ေတြ အၿမဲတမ္းေပ်ာ္ေနတတ္တယ္။
ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္ဖို႕ သင္ေပးစရာ မလိုဘူး။ သူတို႕သဘာဝအေလ်ာက္ ေပ်ာ္ေနတယ္။
လူႀကီးေတြက တျဖည္းျဖည္း အသက္ႀကီးလာေတာ့ မွားသြားၾကတယ္။
စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ထင္ၿပီးေတာ့ ေငြေနာက္ကို လိုက္တယ္။
ေငြရတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈေတာ့ မရဘူး။
ရာထူးေနာက္ကိုလိုက္တယ္။
ရာထူးရတယ္။ ဒါေပမယ့္
စိတ္ခ်မ္းသာမႈေတာ့ မရဘူး။
ေက်ာ္ၾကားမႈေနာက္ကို လိုက္တယ္။
ေက်ာ္ၾကားတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈနဲက ၾကာေလေဝးေလ ျဖစ္သြားတယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ပါ။
ဒါေပမယ့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကိုေတာ့ ဒီေန႕ရေအာင္ လုပ္ပါ။
ဒီေန႕ စိတ္ခ်မ္းသာမွ ျဖစ္မယ္။ အခု စိတ္ခ်မ္းသာမွ ျဖစ္မယ္။
ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးကို ေရာက္မွ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆိုတဲ့ ကန္႕သတ္ခ်က္ပါလာရင္
စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို မရေတာ့ဘူး။

+++++++++++++++++++++++++++++

ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ရေအာင္ လုပ္ပါ။
ဒါေပမယ့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကိုေတာ့ ေရႊ႕ဆိုင္းမထားပါနဲ႕။
လိုခ်င္တာ ရတာျဖစ္ျဖစ္၊ မရတာျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ေတာ့ ခ်မ္းသာေနမွ ျဖစ္မယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

ကိုယ့္ကို ဘယ္သူေတြက ခ်စ္တာျဖစ္ျဖစ္၊ မခ်စ္တာျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ေတာ့ ခ်မ္းသာေနမွ ျဖစ္မယ္။
“မင္း မခ်စ္လည္း စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာပဲ ေနမယ္” လို႕ ေျပာရဲသလား။




+++++++++++++++++++++++++++++

စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕ လိုရင္းပါ (ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက) စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပပါတယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဖတ္ဖို႕…(၂၇)…
လူသားတိုင္း က်န္းမာၾကပါေစ... လူသားတိုင္း ခ်မ္းသာၾကပါေစ...
ခႏၶာကိုယ္ကို ေလ့က်င့္ခန္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ စိတ္ကို စာဖတ္ျခင္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။...

ႏူတ္ဆက္စကားေလးမ်ား.....

ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္မ်ား...

picoodle.com