Wednesday, June 1, 2011

" အစားမေလွ်ာ့ဘဲ ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်ေစမည့္ နည္းလမ္းမ်ား..."


အစားအေသာက္ကို အလြန္အမင္းေလွ်ာ့စရာမလိုဘဲ

ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေလ်ာ့က်လိုပါ သလား။

အစားအေသာက္မေလွ်ာ့ဘဲ ဝိတ္က်ခ်င္သူေတြအတြက္

ဘဝေနထိုင္မႈပံုစံတခ်ဳိ႕ ေျပာင္းလဲလိုက္႐ံုနဲ႔ အဆင္ေျပသြားေစမယ့္

နည္းလမ္းေကာင္းေတြကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ ပါတယ္။


၁။ အိပ္ေရးဝဝအိပ္ပါ။

မီခ်ီဂန္တကၠသိုလ္ရဲ႕ ေလ့လာမႈတစ္ခုအရ တစ္ညမွာ တစ္နာရီပိုအိပ္တာနဲ႔

တစ္ႏွစ္ၾကာရင္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၄ ေပါင္ က်ဆင္းသြားေၾကာင္း သိရပါတယ္။

အိပ္ေရးဝျခင္းစာ ဆာေလာင္ စိတ္ကို အထိုက္အေလ်ာက္

တားဆီးေပးႏိုင္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။


၂။ အိမ္မွာ စားပါ။

အိမ္မွာ ခ်က္ထားတဲ့ အစားအစာေတြကို

တစ္ပတ္မွာ အနည္းဆံုး ငါးရက္စားသူေတြဟာ

ခႏၶာကိုယ္ သြယ္လ်တတ္ၾကပါတယ္။

ဒါဟာ ဆိုင္ေတြမွာ ခ်က္ျပဳတ္တဲ့ အစားအေသာက္အမ်ားစုဟာ

က်န္းမာေရးနဲ႔ မညီ ၫြတ္တဲ့ အဆီပါဝင္မႈမ်ားတာေၾကာင့္ပါ။


၃။ အစားကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဝါးစားပါ

အစားအေသာက္တစ္နပ္စားခ်ိန္ကို မိနစ္ ၂၀ ၾကာအခ်ိန္ေပးပါ။

အစာစားတဲ့အခါ ျဖည္း ျဖည္းခ်င္း ေၾကညက္ေအာင္ ဝါးစားေပးရင္

ခႏၶာကိုယ္ကေန မၾကာခင္မွာပဲ ဗိုက္ျပည့္ ေၾကာင္း အခ်က္ျပပါလိမ့္မည္။

အစားအေသာက္ကို အျမန္စားရင္ေတာ့ ဗိုက္ျပည့္ ေၾကာင္း

အခ်က္ျပသံကို သတိမထားမိဘဲ အလြန္အကၽြံစားျဖစ္သြားပါတယ္။


၄။ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ မ်ားမ်ားစားပါ

အစာတစ္နပ္စားတိုင္း ဟင္းသီးဟင္းရြက္ သံုးမ်ဳိးပါေအာင္စားပါ။

အစားအေသာက္ကို မ်ားမ်ားစားရမွ ေက်နပ္တတ္သူေတြအေနနဲ႔

ဟင္းသီးဟင္းရြက္နဲ႔ အသီးအႏွံကို မ်ားမ်ား စားေပးလိုက္တာဟာ

စိတ္ေက်နပ္မႈ ရေစသလို ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကိုလည္း ေလ်ာ့က် ေစႏိုင္ပါတယ္။

ဟင္းသီးဟင္းရြက္နဲ႔ အသီး အႏွံထဲမွာ အမွ်င္ဓာတ္နဲ႔ ေရဓာတ္သာ အဓိကပါဝင္ၿပီး

ကယ္လိုရီပါဝင္မႈ နည္းပါးတာ ေၾကာင့္ပါ။


၅။ ေကာက္ႏွံနဲ႕ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ အစာစားပါ။

ဆန္လံုးညိဳ၊ ဘာလီ၊ အုတ္ဂ်ဳံ၊ အညိဳေရာင္ ေပါင္မုန္႔စတာေတြဟာ

ဝိတ္ေလွ်ာ့လိုသူတို႔ အတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုးပါပဲ။

အေၾကာင္း ကေတာ့ ေကာက္ႏွံတစ္ခုလုံးနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ အစားအေသာက္ေတြဟာ

ကယ္လိုရီပါဝင္မႈ နည္းၿပီး ခႏၶကိုယ္ထဲမွာ ေကာင္းတဲ့

ကိုလက္စထေရာ ျမင့္တက္ေစတာေၾကာင့္ပါ။


၆။ ဝက္ေပါင္ေျခာက္ ေရွာင္ပါ။

နံနက္စာစားတဲ့အခါနဲ႔ ဆင္းဒဝစ္ရွ္ စားတဲ့ အခါ

ဝက္ေပါင္ေျခာက္မစားပါနဲ႔။

ဝက္ေပါင္ ေျခာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းမွာ ကယ္လိုရီ ၁၀၀ ေလာက္ ပါဝင္တဲ့အတြက္

တစ္ႏွစ္ၾကာရင္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၀ ေပါင္ တက္လာႏိုင္ပါ တယ္။

ဟမ္ဘာဂါ ဒါမွမဟုတ္ ဆင္းဒဝစ္ရွ္ စားတဲ့အခါ

ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ပါဝင္တာ ကိုသာ ေရြးစားပါ။


၇။ သၾကားမစားရပါ။

အခ်ဳိရည္အစား ေရေျပာင္းေသာက္လိုက္ရင္

သၾကားလက္ဖက္စားဇြန္း ၁၀ဇြန္းေလာက္ ေရွာင္ရွားရာ ေရာက္ပါတယ္။

သၾကားဟာ ကိုယ္အေလးခ်ိန္တက္ေစတဲ့အျပင္

စိတ္ကိုပါ ထိုင္းမႈိင္းညစ္ႏြမ္းသြားေစပါတယ္။


၈။ အယ္လ္ကိုေဟာ ပမာဏ ကန္႔သတ္ပါ။

အရက္ပါတဲ့ လူမႈေရးဝိုင္းေတြသြားတဲ့အခါ

ေကာ့ေတး၊ ဘီယာ၊ ဝိုင္၊ အရက္ စတာ ေတြကို

အရင္ဆံုး လက္လွမ္းမယ့္ အစား ေရကို အရင္ဆံုးေသာက္ပါ။

အရက္ေသာက္ မိသြားတဲ့အခါ အရက္ေၾကာင့္ ကယ္လိုရီရရွိ ေစတဲ့အျပင္

အာဟာရတန္ဖိုးနည္းတဲ့ အစား အေသာက္ေတြကိုပါ

မဆင္ျခင္ဘဲ စားမိသြားေစႏိုင္ပါတယ္။


၉။ လက္ဖက္စိမ္းလက္ဖက္ရည္ ေသာက္ပါ။

လက္ဖက္စိမ္းလက္ဖက္ရည္ေသာက္တာဟာ

ကို္ယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့က် ေစမယ့္ နည္းလမ္း ေကာင္းတစ္ခုပါပဲ။

လက္ဖက္စိမ္း လက္ဖက္ရည္ဟာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ကယ္လိုရီ ေလာင္ကၽြမ္းေစတဲ့

ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္မႈကို အား ေကာင္းေစတာေၾကာင့္ပါ။

လက္ဖက္စိမ္း လက္ဖက္ရည္ ပမာဏအနည္းငယ္ေသာက္ ရင္ေတာင္

စိတ္ကို လန္းဆန္းသြားေစႏိုင္ ပါတယ္။


၁၀။ ေယာဂက်င့္ပါ။

ေယာဂက်င့္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြဟာ

ေယာဂ မက်င့္သူေတြထက္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့ နည္းၾကေၾကာင္း

အေမရိကန္အာဟာရ အဖဲြ႕ အစည္းက ဆိုပါတယ္။

အေၾကာင္းကေတာ့ ေယာဂက်င့္သူေတြဟာ အစားအေသာက္ကို

အလြန္အၾကဴးစားတတ္တဲ့ အက်င့္မရွိၾက တာေၾကာင့္ပါ။

ေယာဂက်င့္တာေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေနတဲ့အတြက္

အစားအေသာက္ကိုလည္း သင့္တင့္တဲ့ ပမာဏသာ

စားေသာက္ေလ့ရွိတာျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း သုေတသီေတြက ဆိုပါတယ္။


၁၁။ သၾကားမပါေသာ ပီေကဝါးပါ။



၁၂။ တစ္ေန႔မွာ ကယ္လိုရီ ၁၀၀ ေလာင္ကၽြမ္းေအာင္လုပ္ပါ။


အစားမေလွ်ာ့ဘဲ တစ္ႏွစ္မွာ ကိုယ္အေလး ခ်ိန္ ၁၀ ေပါင္ က်ခ်င္ရင္

တစ္ေန႔မွာ ကယ္လိုရီ ၁၀၀ က်ဖို႔အတြက္

မိနစ္ ၂၀ၾကာ တစ္မိုင္လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း၊

မိနစ္ ၂၀ၾကာ ဥယ်ာဥ္စိုက္ပ်ဳိးျခင္း၊

မိနစ္ ၃၀ၾကာ အိမ္သန္႔ ရွင္းေရးလုပ္ျခင္း၊

၁၀မိနစ္ၾကာ လမ္းအျမန္ ေလွ်ာက္ျခင္း

စတဲ့ ႏွစ္သက္ရာ လႈပ္ရွားမႈတစ္ခုလုပ္ေဆာင္ပါ။


၁၃။ အသားမပါတဲ့ အာဟာရကို မၾကာခဏစားပါ။

သက္သက္လြတ္စားတာဟာ ကိုယ္အေလးခ်ိန္သြယ္လ်ေစေၾကာင္း

Web MD သုေတသန အရ သိရပါတယ္။

ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ သက္သတ္လြတ္စားသူေတြဟာ

အသားစားသူေတြထက္ ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကိုယ္အေလးခ်ိန္

ေလ်ာ့က်ေနတတ္ပါတယ္။

ပဲနီေလးစြပ္ျပဳတ္၊ ပဲအမ်ဳိးမ်ဳိး ပါတဲ့ ဟင္းလ်ာေတြဟာ

အမွ်င္ဓာတ္ပါဝင္ၿပီး အာဟာရဓာတ္ရရွိေစကာ

ခႏၶာကိုယ္သြယ္လ် က်န္းမာေစပါတယ္။


(ျမန္မာျပည္မွ ေရွ႕ေနမေလး မနီဝမ္းမွ ေက်းဇူးျပဳပါတယ္)


" ရရာအလုပ္ကို လုပ္သင့္သလား..."


က်ေနာ္တို႕ေတာရြာဟာ မြန္ျပည္နယ္ထဲမွာရွိပါတယ္။

ေမာ္လၿမိဳင္နဲ႕ေရး မီးရထားလမ္းေဘးမွာလည္း ရွိေနတဲ့ရြာေလးတစ္ရြာျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခ်ိန္တုန္းက အမဲေရာင္နယ္ေျမျဖစ္တာမို႕ က်ီးလန္႕စာစာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

စစ္တပ္နဲ႕သူပုန္တပ္ေတြၾကားမွာ ရြာသားေတြကေတာ့ ေျမဇာပင္ပါပဲ။

အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္လည္း က်ေနာ္တို႕မိဘမ်ားဟာ ေတာရြာကေလးကေန ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကိုေျပာင္းေရြ႕အေျခခ်ေနထိုင္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႕မိသားစုကေတာ့ အေစာဆံုးေျပာင္းေရြ႕ေနထိုင္သူမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္

ေနာက္ေျပာင္းေရြ႕သူမ်ားဟာ က်ေနာ္တို႕အိမ္မွာေနထိုင္ၿပီးမွ အျခားကိုေျပာင္းေရြ႕ၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တို႕ငယ္စဥ္က အိမ္မွာ အေယာက္ႏွစ္ဆယ္ပတ္ဝန္က်င္ကေတာ့ အၿမဲတမ္းရွိေနတတ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႕မိသားစုက ခုႏွစ္ေယာက္ရွိတာမို႕ ေဖေဖရဲ႕လုပ္ခလစာတစ္ခုထဲနဲ႕

လူသံုးဆယ္ဝန္က်င္ကိုေကၽြးထားႏိုင္တဲ့အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။

လာေရာက္သူေတြထဲမွာ ေယာက်ာ္းအေရအတြက္ထက္ မိန္းမအေရအတြက္က မ်ားပါတယ္။

ငယ္ေသးခ်ိန္မို႕ လူမ်ားတာကိုေပ်ာ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

အလုပ္ သက္သာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။

လာေရာက္ၾကတဲ့သူေတြထဲမွာ ကိုေအးေဖဆိုတဲ့ ၂၅-ႏွစ္ဝန္က်င္ရွိသူတစ္ေယာက္ကေတာ့

အေမရဲ႕ႏွစ္ဝမ္းကြဲေမာင္ေတာ္ပါတယ္။

သူက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကိုေရာက္လာၿပီး၊သံုးေလးလၾကာတဲ့အထိ

အလုပ္ကမရေတာ့ အမကိုအားနာလာပါတယ္။

မိုးလင္းတာနဲ႕အလုပ္ရွာထြက္သြားပါတယ္။

မိုးခ်ဳပ္မွ ျပန္လာတဲ့ရက္ေတြလည္းရွိလာပါတယ္။

အေမက “ အလုပ္ကရွာရင္ ခက္တတ္တယ္။

ေအးေအးေဆးေဆးရွာပါ။ ငါ့တို႕မိသားစုကို အားမနာပါနဲ႕။”

လို႕အားေပးေပမယ့္ သူကေတာ့မနားမေနအလုပ္ရွာပါတယ္။

တစ္ေန႕ေတာ့ ဝမ္းသာအားရေျပာတယ္။

“ အမ က်ေနာ္အလုပ္ရလာၿပီ၊

လခလည္းေကာင္းတယ္။

ခဏပဲလုပ္ရတယ္။

အလုပ္ကေတာ့ ညအလုပ္ပါပဲ။”

“ ဟဲ…ဘာအလုပ္လဲ။ေသေသခ်ာခ်ာေျပာမွေပါ့ ”

အေမကတိတိက်က်ေမးေတာ့ သူေကာင္းေကာင္းမေျဖခ်င္ပါ။

အေမက သံုးေလးႀကိမ္ေမးေတာ့မွ မိလႅာက်ံဳးရတဲ့အလုပ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို

မေျပာခ်င္ေျပာခ်င္နဲ႕ေျပာလာပါတယ္။

“ အမဆီမွာ က်ေနာ္စားရတာ အားနာလာလို႕

ရရာအလုပ္ကို လုပ္ဖို႕က်ေနာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီ။”

“ ငါ့ကိုအားနာလို႕ ကိုယ့္အတြက္ မသင့္ေတာ္တဲ့အလုပ္ေတာ့မလုပ္ပါနဲ႕ကြယ္။

မင္းတစ္ေယာက္ကို ေကၽြးထားရလို႕ ငါ့အဖို႕ပိုၿပီးအပန္းမႀကီးေတာ့ပါဘူး

ငါ ေကၽြးထားနိုင္ပါတယ္။

မင္းရဲ႕အလုပ္တစ္္ကိုေရြးရင္ သမၼာအာဇီဝလည္းက်ဖို႕လိုတယ္။

ၿပီးေတာ့ကိုယ့္အတြက္ အႏၱရာယ္လည္းကင္းဖို႕လိုတယ္။

ကိုယ့္က်န္းမာေရးအတြက္ေကာင္းဖို႕လည္းလိုတယ္။

ကုသိုလ္၊ပညာ၊ေငြေၾကးဥစၥာရတဲ့အလုပ္ဆိုရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။

အဲဒါနဲ႕ခ်ိန္ဆၾကည့္ေပါ့။

လုပ္ခ်င္စိတ္ရွိရင္ အလုပ္ကမရွားပါဘူး။

စိတ္ရွည္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႕သင္ေတာ္တဲံအလုပ္တစ္ခုက ရလာမွာပါ”

လို႕အေမကစိတ္ရွည္ရွည္ရွင္းျပပါတယ္။

“ က်ေနာ္က ေတာမွာ လယ္ပဲလုပ္ခဲ့ရေတာ့ ဘာပညာမွ မတတ္ဘူး။

ဒါဟာ က်ေနာ္နဲ႕သင့္ေတာ္တဲ့အလုပ္ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။”လို႕ေျပာတယ္။

အေမအတန္တန္တားပါေသးတယ္။

သူကလည္းသူ႕စိတ္ကူးနဲ႕သူဆိုေတာ့ အေမရဲ႕စကားကို နားမဝင္ႏုိင္ပါ။

အဲဒီအလုပ္ကို လုပ္ျဖစ္သြားပါတယ္။

အလုပ္ကိုလုပ္ၿပီးမၾကာခင္မွာပင္ အိမ္ေျပာင္းသြားပါတယ္။

တစ္လၾကာေတာ့ အိမ္လာလည္တယ္။ အရက္နံ႕ရေနၿပီ။

အေမက “ဘာေၾကာင့္ အရက္ေသာက္ရသလဲ”

လို႕ေမးေတာ့

“မစင္ရဲ႕အနံ႕အသက္ကို မခံႏိုင္လို႕ေသာက္ရတယ္။

လုပ္တဲ့လူတိုင္းေသာက္ၾကရတယ္။”

လို႕ေျပာတယ္။

ေနာက္ႏွစ္လအၾကာမွာလာေတာ့ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္ခႏၶာမွာ

အေရျပားအနာမ်ားအႏွံ႕အျပားျဖစ္ေနပါတယ္။

မစင္ရဲ႕အနံ႕အသက္ကလည္း စြဲေနတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။

သူဟာ တျဖည္းျဖည္းအလာက်ဲသြားတယ္။

ေနာက္လအတန္ၾကာေတာ့ ကိုေအးေဖတစ္ေယာက္

ကြယ္လြန္သြားေၾကာင္းကိုသာၾကားရတယ္။

သူေရြးခ်ယ္တဲ့လမ္းကို သူေလွ်ာက္သြားရတဲ့သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။

+++++++

အခု က်ေနာ္အေမရိကားကို မေမွ်ာ္လင့္ပဲေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။

သံုးလေက်ာ္ၿပီး အလုပ္ကမရေသး။

အနီးေနသူေတြက ရရာအလုပ္လုပ္ဖို႕ ဖိအားအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၾကတယ္။

အေမရိကန္ရဲ႕လူေနမႈစံနစ္ထင္ပါရဲ႕။

အလုပ္မေရြးပါဘူးဆိုလည္း အလုပ္ရွားေနတဲ့ေခတ္ျဖစ္တာမို႕

အလုပ္ကလြယ္လြယ္ကူကူမရႏိုင္ခဲ့ပါ။

ကိုေအးေဖကို သြားသတိရမိပါတယ္။

ရရာအလုပ္ကို လုပ္သင့္ပါသလား?

Tuesday, May 31, 2011

" ဘာေၾကာင့္ေျပာင္းလဲသြားပါလိမ့္..."


က်ေနာ္ငယ္ငယ္တုန္းက

ပန္းခင္းေတြထဲျဖတ္ၿပီးမၾကာခဏ ခရီးသြားဖူးပါတယ္။

ပန္းေတြရဲ႕အလွကို မခံစားတတ္ပါ။

လက္ထဲမွာ ပါလာတဲ့ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႕

ဟိုရမ္းဒီရမ္းလုပ္တတ္ပါတယ္။

ပန္းပြင့္ေတြကို ပ်က္စီးေစခ်င္တာမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ပါပဲ

လက္ေဆာ့တတ္ပါတယ္။

ဒီလုိလုပ္ရင္ ဘာေတြျဖစ္မလဲဆိုတာကို

သိခ်င္တာျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

က်ေနာ့္ရဲ႕တုန္ခ်က္ေၾကာင့္

ပန္းပြင့္ေတြ ေႂကြက်ပ်က္စီးကုန္ပါတယ္။

ပန္းပြင့္ေတြ ျပန္႕က်ဲၿပီး ေႂကြက်တာကို

ၾကည့္ၿပီး ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

ပန္းပိုင္ရွင္လိုက္တဲ့အတြက္လည္း ေျပးခဲ့ဖူးပါတယ္။


ေနာက္ နည္းနည္း အသက္အရြယ္

ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ

ငယ္ငယ္တုန္းကလို

လက္ေဆာ့ဖ်က္ဆီးတာမ်ိဳးကို မလုပ္ခ်င္ေတာ့ပါ။

လွတဲ့ပန္းေလးေတြကိုခူးၿပီး

ပန္းအိုးမွာ အလွထိုးတတ္လာပါတယ္။

ပန္းေတြကို ခူးၿပီး ဘုရားမွာ

ပန္းကပ္တာေတြလည္း လုပ္တတ္လာပါတယ္။


အခုေတာ့

အသက္အရြယ္ႀကီးၿပီးလို႕ဆိုရမလားမသိပါ။

ပန္းေတြကို မဖ်က္ဆီးခ်င္တတ္သလို

ပန္းေတြကိုလည္း မခူးခ်င္ေတာ့ပါ။

ပန္းေလးေတြကို

သဘာဝအတိုင္း သူ႕အပင္ေပၚမွာပဲ

ပြင့္ေနေစခ်င္တယ္။

လွေနေစခ်င္တယ္။

သူ႕သဘာဝအတိုင္း လွပေနတာကိုပဲ

ၾကည့္ၿပီးၾကည္ႏူးေနခ်င္မိတယ္။


ပန္းပြင့္ေတြဟာ ပန္းပင္ေပၚမွာပဲ

သဘာဝအတိုင္း လွပေနတာကို

ၾကည့္ၾကည့္ၿပီး

ပိုပိုၿပီးၾကည္ႏူးႏွစ္သက္ရတာကိုက

အဓိပၸာယ္ရွိလာတယ္လို႕

ပိုပိုၿပီး ထင္လာမိပါတယ္။


အသက္အရြယ္ေၾကာင့္လား၊

အသိဥာဏ္ေၾကာင့္လား၊

ဘာေၾကာင့္မ်ားေျပာင္းလဲသြားပါလိမ့္ !



Monday, May 30, 2011

" အဓိက,ကစိတ္ေနသေဘာထားပါ…"


ကာရိုးလိုင္းနား(ေျမာက္)ရဲ႕နာမည္ႀကီး ေကာလိပ္တစ္ခုတြင္

ခ်ိဳင္းေထာက္နဲ႕ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ေက်ာင္းသားလူငယ္တစ္ဦးရွိပါတယ္။

သူဟာ ပတ္ဝန္းက်င္နဲ႕အံဝင္ခြင္က်ေအာင္ေနႏိုင္သူတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။

အေပါင္းအသင္းမ်ားနဲ႕လည္း အစဥ္ေျပေျပေနတတ္ၿပီး

အေကာင္းျမင္စိတ္လည္း ရွိသူတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။

သူဟာ ပညာထက္ျမက္ထူးခၽြန္တဲ့အတြက္လည္း

ဂုဏ္ျပဳမႈအမ်ိဳးမိ်ဳးကိုခံခဲ့ရသူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒါေၾကာင့္ အတန္းသားမ်ားက သူ႕အေပၚခ်စ္ခင္ေလးစားတန္ဖိုးထားၾကပါတယ္။


တစ္ေန႕မွာေတာ့ သူရဲ႕မသန္စြမ္းျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္းကို ေမးၾကည့္မိပါတယ္။

“ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေၾကာေသသြားတာပါ”

လို႕တိုတိုပင္ ျပန္ေျဖပါတယ္။


“ ဒီေလာက္ ကံဆိုးေနတာေတာင္

ခင္ဗ်ားက ေလာကကို အၿပံဳးမပ်က္ရင္ဆိုင္ႏိုင္တာ ေတြ႕ရေတာ့

ေတာ္ေတာ္ ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။

အဲဒီလို ရင္ဆိုင္ႏိုင္တာဟာ ဘာေၾကာင့္လဲ”

လို႕ ဆက္ေမးျဖစ္ပါတယ္။

“ အို…ေရာဂါက က်ေနာ့္ရဲ႕စိတ္ႏွလံုးကို လာၿပီး မရုိက္ခတ္ပါဘူး။

က်ေနာ္စိတ္ႏွလံုးကလည္း ေရာဂါကို လာခြင့္မျပဳပါဘူး။

အဲဒါေၾကာင့္ပါ”

လို႕

ၿပံဳးၿပံဳးေလးျပန္ေျဖပါတယ္။


Sunday, May 29, 2011

" ဆႏၵေတြ ေစာလိုက္ၾကတာ..."


တစ္ခါတုန္းက

လူငယ္ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးတို႕ရဲ႕အခန္းထဲမွာ ဆူညံေနပါတယ္။

သူတို႕ဟာ ပဥၥမထပ္မွာ ေနၾကပါတယ္။

အိမ္နီးခ်င္းေတြက ဝရန္တာထြက္ၿပီး နုားစြင့္ေနၾကပါတယ္။

“ ေကာင္ေလးက သူ႕မိန္းမကို ရိုက္ေတာ့မယ္ထင္တယ္။

တို႕တစ္ခုခုလုပ္ရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္”

“ ဟုတ္တယ္၊ ဟုတ္တယ္၊

ဒီလိုရုိက္ရေအာင္ သူ႕ဇနီးက သစ္သားနဲ႕လုပ္ထားတာ မဟုတ္ဘူး။

လူကေတာ့-ေအးပါတယ္ေလ၊

သူတို႕လင္မယား ရန္ျဖစ္တာတို႕နဲ႕ ဘာဆိုင္တာမွတ္လို႕”

အခန္းဆီမွ ထိခုိက္သံ၊ က်ကြဲသံမ်ား၊ ပိုၾကားလာရပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ အသံေတြေလွ်ာ့သြားၿပီး ေတးဂီတသံၾကားလာရပါတယ္။

ေတးသံမွာ သိပ္မက်ယ္ပါ။

ဒါေပမယ့္

“ ငါေတာ့ ေလာင္းရဲတယ္။

သူ႕မိန္းမ ငိုသံမၾကားရေအာင္ တမင္သီခ်င္းဖြင့္ တာျဖစ္ရမယ္၊

ဒါမွ အျခားသူေတြ သူ႕မိန္းမငိုသံမၾကားမွာေပါ့ ”

အဲဒီေနာက္ အသံဗလံေတြ တိတ္သြားျပန္ပါတယ္။

“ က်မတို႕ရဲကို အေၾကာင္းၾကားရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္၊

ျဖစ္ႏိုင္တာကေတာ့…”

အဲဒီအခ်ိန္္ မွာပင္ အဖိုးတစ္ဦးဟာ

အမ်ိဳးသမီးမ်ား တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ထင္ေၾကးေပးေနတဲ့ၾကားမွ

“ ခင္ဗ်ားတို႕တစ္ေတြ ဒီလူငယ္ဇနီးေမာင္ႏွံလုပ္ခ်င္တာကို

ဘာေၾကာင့္ လုပ္ခြင့္မေပးတာလဲ”

လို႕ေမးပါတယ္။

“ တကယ္ေတာ့ သူတို႕ဇနီးေမာင္ႏွံ ပရိေဘာဂေတြ ေရႊ႕ေနတာျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့ ”

လို႕ေျပာပါတယ္။

“ ဒါေပမယ့္ အဖိုးရယ္ က်မတို႕ ညည္းသံေတြ၊ သက္ျပင္းခ်သံေတြ ၾကားေနရတယ္”

“ ၾကားေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ၊

တို႕တစ္ေတြလည္း ညည္းတတ္တာပဲ၊

ပင္ပန္းရင္ သက္ျပင္းခ်တာပဲ ”

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ရုတ္တရက္ တံခါးပြင့္လာပါတယ္။

ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံဟာ အျပင္ဟာ အျပင္ထြက္လာပါတယ္။

အမ်ိဳးသမီးေလးက အိမ္နီးခ်င္းအားလံုးအား ခ်စ္စဖြယ္ၿပံဳးျပပါတယ္။

အိမ္နီးခ်င္းေတြအားလံုး စုၿပံဳေနတာေတြ႕ေတာ့

“ တစ္ခုခုမ်ားျဖစ္သလားရွင္၊

စိုးရိမ္စရာ မဟုတ္ဘူးေတာ့ ထင္ပါတယ္”

လို႕ေျပာပါတယ္။

ဘယ္သူမွ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိပါ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဖိုးက

“ တို႕တစ္ေတြ မခ်ိန္းဘဲ အျပင္ကို ၿပိဳင္တူထြက္မိတာပါ”

လို႕ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။

“ ဒီလိုဆို ေကာင္းပါေလရဲ႕၊

က်မကေတာ့ တစ္ခုခုမ်ား ျဖစ္ခဲ့သလားလို႕ပါ။

ဒါေပမယ့္ အိမ္နီးခ်င္းေကာင္းေတြ

ကို က်မေတာင္းပန္ခ်င္တာရွိပါတယ္။

က်မတို႕ရဲ႕အခန္းထဲ အသံဗလံေတြ လုပ္မိတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။

က်မတို႕လင္မယား အိမ္ေထာင္ပရိေဘာဂေတြ ေရႊ႕ၾကတာပါ။

တိုက္မိၿပီး မီးအိမ္တစ္လံုး က်ကြဲသြားပါတယ္။

အခု က်မတို႕ မီးအိ္မ္အသစ္တစ္လံုး အျပင္ထြက္ဝယ္မလို႕ပါ”

လုိ႕ ရွင္းျပပါတယ္။

လူငယ္ဇနီးေမာင္ႏွံ အျပင္ထြက္သြားတာကို ၾကည့္ရင္း အဖိုးက ၿပံဳးပါတယ္။

ရပ္ၾကည့္ေနသူမ်ားက

“ဒီဇနီးေမာင္ႏွံက အတြဲညီၿပီး ၾကည့္ေကာင္းလိုက္တာ”

လို႕ေျပာၾကပါတယ္။

လူသားတိုင္း က်န္းမာၾကပါေစ... လူသားတိုင္း ခ်မ္းသာၾကပါေစ...
ခႏၶာကိုယ္ကို ေလ့က်င့္ခန္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ စိတ္ကို စာဖတ္ျခင္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။...

ႏူတ္ဆက္စကားေလးမ်ား.....

ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္မ်ား...

picoodle.com