Tuesday, June 7, 2011

“ ေမြးစားသား…”



တစ္ခါတုန္းက

ဒုတိယတန္းေက်ာင္းသားေတြကို ေက်ာင္းလက္ခံတဲ့ဆရာမတစ္ဦးဟာ

ေက်ာင္းလာအပ္တဲ့ေက်ာင္းသားေလးႏွစ္ဦးကို လက္ခံေနပါတယ္။

အဲဒီကေလးႏွစ္ဦးဟာ အျခားေက်ာင္းကေျပာင္းလာျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

သူတိုိ႕ေတြရဲ႕မိသားစုမ်ိဳးရိုးနာမည္ေတြကလည္း အတူတူျဖစ္ေနတာကို

ဆရာမက သတိထားမိပါတယ္။

သူတို႕ႏွစ္ဦးရဲ႕အရပ္အေမာင္းကလည္း အတူတူ၊

အဝတ္အစားဝတ္ဆင္ထားပံုေတြကလည္း အတူတူ

ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္

ဆရာမက

“ သားတို႕ႏွစ္ေယာက္က အမႊာပူးညီအကိုေတြလား”

လို႕ေမးလိုက္ပါတယ္။

အဲဒီအခါ

“ မဟုတ္ပါဘူး”

လို႕တစ္ေယာက္ကေျဖပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ ဆရာမက

ေက်ာင္းေျပာင္းလက္မွတ္မွာေရးထားတဲ့ ကေလးေတြရဲ႕ေမြးေန႕ကို ၾကည့္ပါတယ္။

အသက္ ၆-လကြာျခားေနတာကိုေတြ႕တဲ့အခါ

“ ေအာ္…သားတို႕က ညီအစ္ကိုဝမ္းကြဲေတြလား”

လို႕ထပ္ေမးျပန္ပါတယ္။

“ မဟုတ္ပါဘူး၊

က်ေနာ္တို႕က ညီအစ္ကိုေတြပါ”

လို႕ အျခားတစ္ေယာက္ကေျဖပါတယ္။

အေမတစ္ေယာက္ဟာ ၆-လထဲနဲ႕ႏွစ္ေယာက္ကိုေမြးဖို႕ဆိုတာမျဖစ္ႏိုင္ပါ။

ဆရာမက

“ အဲဒီလို ဆိုရင္ သားတို႕ရဲ႕ေမြးေန႕မွာ တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနၿပီထင္တယ္။

ဒီေတာ့ သားတို႕ရဲ႕ေမြးရက္ကို သားတို႕ေမေမကိုေရးခိုိင္းၿပီး မနက္ျဖန္က် ယူလာခဲ့ၾကပါ”

လို႕ဆရာမက ကေလးႏွစ္ဦးကို မွာပါတယ္။

“ ဘာျဖစ္လို႕ ယူခိုင္းတာလဲဆရာမ”

လို႕ ကေလးတစ္ေယာက္က အံ့ၾသၿပီးေမးပါတယ္။

“ ေအာ္…ဒီလိုေလ၊

သားတို႕ႏွစ္ေယာက္ အမႊာပူးလည္း မဟုတ္ဘူး၊

ဒါေပမယ့္ ညီအစ္ကိုေတြလည္းျဖစ္တယ္ဆိုေတာ့

တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္အနည္းဆံုး၁၂-လေလာက္ေတာ့ကြာျခားသင့္တယ္ေလ”

လို႕ဆရာမကရွင္းျပပါတယ္။

အဲဒီအခါ ကေလးႏွစ္ေယာက္ဟာ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာကိုတစ္ေယာက္ၾကည့္လိုက္ၾကပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ အႀကီးျဖစ္တဲ့ကေလးကၿပံဳးၿပီးဆရာမ ဖက္ကိုလွည့္လိုက္ၾကပါတယ္။

“ ဒါေပမယ့္ ဆရာမ၊

က်ေနာ္ဒီထက္ပိုၿပီး အသက္ႀကီးစရာ မလိုပါဘူး။

သားတို႕ႏွစ္ေယာက္တည္းက တစ္ေယာက္ကေမြးစားထားတဲ့ကေလးပါ။

ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူက ေမြးစားသားျဖစ္တယ္ဆိုတာကို

က်ေနာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္စလံုးက မသိၾကပါဘူး။”

လုိ႕ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။

Monday, June 6, 2011

" ဘယ္သူ မရိုးေျဖာင့္တာလဲ…"


တစ္ခါတုန္းက

ေက်းရြာေလးတစ္ခုမွာ ေနထုိင္တဲ့ ေပါင္မုန္႕ဖုတ္သမားဟာ

သူလိုတဲ့ေထာပတ္ကို အိမ္နီးခ်င္းလယ္သမားဆီမွာ ဝယ္ပါတယ္။

တစ္ေန႕ေတာ့ သူဝယ္ထားတဲ့ ေထာပတ္ဟာ

အရင္ကလို အေလးခ်ိန္မျပည့္တာကို သတိထားမိလာတယ္။

အဲဒါေၾကာင့္ သူဝယ္တဲ့ေထာပတ္ကို မၾကာခဏခ်ိန္ၾကည့္ပါတယ္။

အိမ္နီးခ်င္းလယ္သမားဆီကဝယ္ထားတဲ့ေထာပတ္ေတြဟာ

တျဖည္းျဖည္း အေလးခ်ိန္ေလ်ာ့ေလ်ာ့လာတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။

ဒီျဖစ္ရပ္ေၾကာင့္ ေပါင္မုန္႕ဖုတ္သမားဟာ ေဒါသထြက္လာပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အေလးခ်ိန္မမွန္မကန္လုပ္မႈအတြက္

ေထာပတ္ေရာင္းတဲ့လယ္သမားအား တရားစြဲပါေတာ့တယ္။

တရားရံုးေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့

တရားသူႀကီးက လယ္သမားကိုေမးပါတယ္။

“ ခင္ဗ်ားမွာ ခ်ိန္စရာအေလးရွိမယ္ ထင္ပါတယ္”

လယ္သမားက

“ မရွိပါဘူးခင္ဗ်ား”

တရားသူႀကီးက

” အဲဒီလိုဆိုရင္ ခင္ဗ်ားေရာင္းတဲ့ ေထာပတ္ကို

ဘယ္လိုခ်ိန္တြယ္ေနသလဲ”

လယ္သမားက

“ ေအာ္…အဲဒါက လြယ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ေပါင္မုန္႕ဖုတ္သမားဟာ က်ေနာ့္ဆီက ေထာပတ္စဝယ္တုန္းက

က်ေနာ္ကလည္း သူ႕ဆီက ေပါင္မုန္႕ဝယ္ပါတယ္။

သူ႕ဆီကဝယ္တဲ့ တစ္ေပါင္အေလးခ်ိန္ရွိတဲ့ေပါင္မုန္႔ကို

စံထားၿပီးေတာ့ ေထာပတ္ေရာင္းခဲ့ပါတယ္။

တကယ္လို႕ က်ေနာ့္ေထာပတ္က အေလးခ်ိန္မျပည့္ဘူးဆိုရင္

သူ႕ေပါင္မုန္႕အေလးခ်ိန္မျပည့္လို႕သာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အေလးခ်ိန္ေလ်ာ့ေနတဲ့အတြက္

အျပစ္တင္ရမွာက ေပါင္မုန္႕ဖုတ္သမားသာျဖစ္ပါတယ္”

လို႕ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။

" အခ်စ္လမ္း..."



အခ်စ္ အခ်စ္၊
ခ်စ္တိုင္းခ်စ္၍၊
ခ်စ္ေလခ်စ္ေလ၊
ခ်စ္မေျပတည္း။

ဆားငန္ေရေနာက္၊
ငတ္တိုင္းေသာက္က၊
ေသာက္ေလေသာက္ေလ၊
ငတ္မေျပသို႕၊
ေပမအရာ၊
တဏွာဖြဲ႕ရစ္၊
ထိုအခ်စ္လည္း၊
အျပစ္မျမင္၊
မဆင္ျခင္ဘဲ၊
ခ်စ္လွ်င္ေပ်ာ္ႏိုး၊
ခ်စ္စပ်ိဳးသည္၊
ခ်စ္ရိုးခ်စ္စဥ္၊ခ်စ္လမ္းတည္း။

(ေရွးပညာရွိပ်ိဳ႕)

Sunday, June 5, 2011

"အထူးကယ္ဆယ္ေရးတပ္ဖြဲ႕..."



တစ္ခါတုန္းက
ႏွစ္ေယာက္စီး ဆက္စနာ ၁၅၂ အမ်ဳိးအစား
ေလယာဥ္ပ်ံငယ္ေလးတစင္းဟာ
ျမန္မာျပည္အလယ္ပုိင္းက
ၿမိဳ႕ေလးတၿမိဳ႕ရဲ႕
သင္းခ်ိဳင္းကုန္းတခုအတြင္း ပ်က္က်သြားပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕
အထူးေလ့က်င့္ေပးထားတ့ဲ ရွာေဖြေရးႏွင့္
ကယ္ဆယ္ေရးတပ္စိပ္တစ္စိပ္ လႊတ္လိုက္ပါတယ္။

မၾကာခင္မွာပဲ
အထက္လူႀကီးမင္းမ်ားထံ
သတင္းေပးပုိ႔ခ်က္ေရာက္လို႔ လာပါေတာ့တယ္။

" ေလယာဥ္ပ်က္ကုိ ရွာေဖြေတြ႔ရိွ၊
ေသဆံုးသူရုပ္အေလာင္း ၁၅၀ ခန္႔ေတြ႔၊
ေသဆံုးသူအေရအတြက္ ယခုထက္ပုိမ်ားႏိုင္၊
ဆက္လက္ရွာေဖြတူးေဖာ္လ်က္ရိွေၾကာ
င္း
သတင္းေပးပုိ႔အပ္"

Saturday, June 4, 2011

" သီတဂူဆရာေတာ္ အရွင္ဥာဏိႆရ..."



သီတဂူဆရာေတာ္ အရွင္ ဥာဏိႆရ ဟာ

ျမန္မာႏွစ္ ၁၂၉၈ ခု၊တေပါင္းလျပည့္

(ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၃၇ ခုႏွစ္၊ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၃ရက္) အဂၤါေန႕တြင္

ပဲခူးတိုင္း၊သဲကုန္းၿမိဳ႕နယ္ ပုတီးကုန္းၿမိဳ႕တြင္ ဖြားျမင္တယ္။

အဖမွာ ဦးေမာင္ညိဳ၊ အမိမွာ ေဒၚသန္းတင္တို႕ျဖစ္ၾကပါတယ္။

၁၉၄၄ ခုႏွစ္တြင္ သဲကုန္းၿမိဳ႕၊တပ္ရြာအလယ္ေက်ာင္းမွာ

ဘုန္းေတာ္ႀကီးပညာကို စတင္သင္ယူခဲ့ပါတယ္။

၁၉၅၂ ခုႏွစ္တြင္ ရွင္သာမေဏဝတ္ၿပီး ၁၉၅၇ ခုႏွစ္တြင္ ရဟန္းျပဳတယ္။

၁၉၆၁ ခုႏွစ္တြင္ သာသနဓဇ ဓမၼာစရိယဘြဲ႕ရရွိခဲ့တယ္။

၁၉၇၂ ခုႏွစ္မွ မြန္ျပည္နယ္၊ေပါင္ၿမိဳ႕နယ္္္၊က်ဳံကရြာ သပိတ္အိုိင္ေတာရေက်ာင္းမွာ

၄ ႏွစ္ၾကာတရားအားထုတ္ခဲ့ၿပီး

၁၉၇၅ ခုႏွစ္မွ စၿပီး ျမန္မာျပည္အႏွံ တရားမ်ားေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။

၁၉၇၉ ခုႏွစ္မွစၿပီး ကမၻာလွည့္သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို လုပ္ခဲ့ရာ

ႏိုင္ငံေပါင္း ၄၅ႏိုင္ငံကို လွည့္လည္တရားေဟာၾကားခဲ့ၿပီးျဖစ္တယ္။

၁၉၈၀ ခုႏွစ္တြင္ စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုး သီတဂူေရအလွဴေတာ္စီမံကိန္းကို တည္ေထာင္ခဲ့ပါတယ္။

ေရအလွဴေတာ္ေၾကာင့္ စစ္ကိုင္းေတာင္ေက်ာင္းေပါင္း ၉၀၀၀ေက်ာ္ရွိ

တစ္ေန႕လွ်င္ ေရဂါလံ ၅ သိန္းခန္႕ေရေပးေဝလ်က္ရွိပါတယ္။

၁၉၉၀ ခုႏွစ္တြင္ သီတဂူ အာယုဒါနေဆးရံုေတာ္ကို ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ရဟန္းသံဃာေတာ္အားလံုးႏွင့္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့လုပ္သားျပည္သူမ်ားကို

ေဆးဝါးအခမဲ့ကုသေပးလ်က္ရွိပါတယ္။

အနယ္နယ္အရပ္ရပ္တြင္လည္း မ်က္စိေဆးရံုမ်ားကို ဖြင့္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး

မ်က္စိေဝဒနာရွင္မ်ားအတြက္ အခမဲ့ကုသေပးလ်က္ရွိပါတယ္။

၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ စစ္ကိုင္းေတာင္ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္ကို စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဆရာေတာ္အားအစိုးရက မဟာဓမၼကထိက ဗဟုဇနဟိတဓရဘြဲ႕(၁၉၉၃)၊

အဂၢမဟာ သဒၶမၼေဇာတိက ဓဇဘြဲ႕(၁၉၉၅)

အဂၢမဟာ ပ႑ိတဘြဲ႕(၁၉၉၇)၊

အဂၢမဟာဂႏၱဝါစကပ႑ိတဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္မ်ားကပ္လွဴပူေဇာ္ခဲ့ၿပီး၊

၂၀၀၃တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္က ဒီလစ္(D.Litt.)ဘြဲ႕၊

၂၀၀၅ တြင္ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ မဟာခ်ဴလာေလာင္ကြန္တကၠသိုလ္က

ပီအိပ္ခ်္ဒီ(Ph.D) ဘြဲ႕အပ္ႏွင္းခဲ့ပါတယ္။

ဆရာေတာ္ဟာ သပိတ္အိုင္ေတာရတြင္ သီတင္းသံုးခဲ့ဖူးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္

သပိတ္အိုင္ဆရာေတာ္အျဖစ္လည္းနာမည္ႀကီးသလို

သဲကုန္းၿမိဳ႕နယ္ဇာတိဖြားျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သဲကုန္းဆရာေတာ္အျဖစ္လည္း နာမည္ႀကီးပါတယ္။

သီတဂူေက်ာင္း၊သီတဂူေရအလွဴ၊ သီတဂူေဆးရံု၊ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္၊

သီတဂူဗုဒၶဝိဟာရ(အေမရိကန္)တို႕ကို တည္ေထာင္ေတာ္မူခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္

သီတဂူဆရာေတာ္အျဖစ္လည္း နာမည္ႀကီးပါတယ္။

ဆရာေတာ္ဟာ ျမန္မာဘာသာနဲ႕စာအုပ္ေပါင္းတစ္ရာေက်ာ္၊

အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႕စာအုပ္ေပါင္း (၃၀)ေက်ာ္တို႕ကို ထုတ္ေဝခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာေတာ္ရဲ႕အလွဴဒါနနဲ႕ပတ္သက္ၿပီးေျပာမကုန္ႏိုင္ေအာင္မ်ားျပားလွပါတယ္။

မ်က္စိေဆးရံုမ်ားေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းျခင္း၊

ၿမိဳ႕နယ္၊ေက်းလက္ေဆးရံုမ်ားအတြက္

လိုအပ္တဲ့အဖိုးတန္စက္ကိရိယာမ်ား၊ေဆးဝါးပစၥည္းမ်ားလွဴဒါန္းျခင္း၊

စာသင္ေက်ာင္းမ်ားအတြက္ ကြန္ပ်ဴတာမ်ား၊ သင္ၾကားမႈအေထာက္အကူျပဳပစၥည္းမ်ားလွဴဒါန္းျခင္း၊

ဘိုးဘြားရိပ္သာမ်ား၊မိဘမဲ့ကေလးမ်ား၊ မ်က္မျမင္ဆြံ႕အ နားမၾကားေဝဒနာရွင္မ်ား၊

စစ္မႈထမ္းေဟာင္းမ်ားကို ေငြေၾကး၊ေဆး၊အစားအစာမ်ားမၾကာခဏလွဴဒါန္းျခင္း။

နာဂစ္မုန္းတိုင္းသင့္ေဒသမ်ားသို႕ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ၿပီး

လိုအပ္ေသာအစားအစာ၊ေဆး၊ေက်ာင္း၊ေနအိမ္မ်ားကို လွဴဒါန္းျခင္း၊

ဆင္းရဲခ်ိဳ႕တဲ့ေသာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားကို

ပညာသင္ေထာက္ပံ့ေၾကးမ်ားေထာက္ပံ့ျခင္း။

စတဲ့အလွဴမ်ိဳးစံုကို

တန္ဖိုးေငြက်ပ္ (၁.၈ trillions) ကို လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း

တာခ်ီလိတ္တရားပြဲတြင္ ဆရာေတာ္ေဟာၾကားခဲ့ဖူးပါတယ္။


Friday, June 3, 2011

"ကိစၥမရိွပါဘူး..."


မုတ္ဆိပ္ေမြး ပါးသိုင္းေမြးရိတ္ဖို႔ လူတစ္ေယာက္
ဦးဗိုလ္ေကဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ထဲ ဝင္လာပါတယ္။
သူ႔အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ဆံသဆရာဦးဗိုလ္ေကက
သူမုတ္ဆိပ္ေမြး၊ ပါးသိုင္းေမြးေတြကို စ,
ရိတ္ပါတယ္..
မုတ္ဆိပ္ေမြး နဲ႔ ႏုပ္ခမ္းေမြးကုိ ရိတ္တ့ဲအခါ ျပသနာ မရိွေပမ့ဲ
ပါးသိုင္းေမြးရိတ္ေတာ့ နဲနဲ ခက္ေနတယ္။
သူ႔ပါးကနဲနဲခြက္ေနတာကုိး။
ဒါနဲ႔ ဆံသဆရာက
သစ္သားနဲ႔ လုပ္ထားနဲ႔ အလံုးေလး တလံုးကုိေပးလိုက္ျပီး ေျပာတယ္။

"ဒါေလးကုိ ခဏငံုထားလိုက္၊
ဒါမွ ပါးသိုင္းေမြး ရိတ္ရတာ အဆင္ေျပမယ္"

"အဲ...ဟုတ္တယ္ဗ်"
အဲဒီလူလည္း သေဘာက်သြားတယ္၊
ဒီ ဆံသဆရာမဆိုးဘူး ေတာ္ေတာ္ဥာဏ္ေျပးသားဘဲ လို႔
ေတြးေနတယ္။
ညာဘက္ပါးကုိ ရိတ္ေတာ့ ညာဘက္ပါးေစာင္မွာ ငံုလိုက္၊
ဘယ္ဘက္ပါးကုိ ရိတ္ေတာ့ ဘက္ဘက္ပါးေစာင္မွာ ငံုလိုက္နဲ႔
လုပ္ေနရင္း ဆံသဆရာကုိ လွမ္းေနာက္လိုက္တယ္။

"ခုလိုငံုထားတုန္း
ခင္ဗ်ားသစ္သားလံုးေလးကုိမ်ိဳခ်
မိရင္
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ"

ဦးဗိုလ္ေက ျပန္ေျပာလိုက္တာက...
"ကိစၥမရိွပါဘူးဗ်ာ။

ေနာက္ေန႔ 'အီး' ပါရင္ ျပန္ထြက္လာမွာဘဲ မဟုတ္လား၊
အဲဒီေတာ့မွေရေဆးျပီး ျပန္လာေပးေပ့ါ၊
တျခားသူေတြလဲ ဒီလိုဘဲ
ျပန္လာေပးေနက်ဘဲဟာ"

"ေရႊဥာဏ္ေတာ္ စူးပါေပ့..."


ကုိထံုတစ္ေယာက္ ေစ်းေရွ႕မွာ စိတ္ညစ္ေနတယ္။
သူဝယ္ထားတ့ဲပစၥည္းေတြကို
ဘယ္လိုသယ္ရမွန္းမသိဘူးျဖစ္ေနလို
႔ ေလ....
ေတာင္းတလံုးရယ္၊
အိမ္သုတ္ေဆးတဂါလံပံုးရယ္၊
ၾကက္အရွင္ ၂ေကာင္နဲ႔ ဘဲအရွင္က ၄
ေကာင္ရယ္ေလ။
ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘူးျဖစ္ေနတံုး မိန္းမေတစ္ေယာက္ကလာေမးတယ္။

"ျခံအမွတ္ ၀၀၇၊

ေရဝတီလမ္းကုိ သိပါသလားရွင္"

"သိိတာေပ့ါ၊ က်ေနာ့္ျခံေဘးကပ္လ်က္ ျခံဘဲ"

"ဒါဆို ဘယ္လိုသြားရမလဲရွင္"

"က်ေနာ္လဲ အိမ္ျပန္မွာ က်ေနာ္နဲ႔လိုက္ခ့ဲေလ၊
ဒါေပမ့ဲ
ဒီဟာေတြကုိဘယ္လိုသယ္ရမွန္းမသိဘူ
းျဖစ္ေနလို႔"

"လြယ္လြယ္ေလး၊
အိမ္သုတ္ေဆးပံုးကုိ ေတာင္းထဲ ထ့ဲလိုက္ျပီး ေခါင္းနဲ႔ရြက္လိုက္၊
ၾကက္တေကာင္စီကုိ လက္ေမာင္းမွာ ခ်ိပ္လိုက္၊
ဘဲ၂ ေကာင္ဆီကုိိလက္တဖက္ဆီမွာဆြဲလိုက္"
သူမေျပာသလိုုလုပ္ လိုက္တာ ကုိထံု ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပသြားတယ္။

အဲလိုနဲ႔ အတူတူေလွ်ာက္လာၾကရင္း
လမ္းခုလပ္ လူျပတ္တ့ဲေနရာေရာက္ေတာ့ အဲဒီမိန္းမက
ကုိထံုကို စြပ္စြဲပါေတာ့တယ္။
"ရွင္..ရွင္...က်မကုိ လူျပတ္တ့ဲလမ္းကေန ေခၚလာျပီး
ဗလကၠာရက်င့္မလို႔ မလား"

ကိုထံုက
"ဗ်ာ...
က်ေနာ့္ ေခါင္းေပၚမွာ ေဆးပံုးၾကီးနဲ႔ေတာင္းကုိ
ရြက္ထားတယ္
လက္ေမာင္းမွာလဲ ၾကက္ေတြခ်ိပ္ထားတယ္၊
လက္ႏွစ္ဖက္မွာလဲ ဘဲေတြဆြဲထားရတယ္၊
ဒီလိုလူက ခင္ဗ်ားေလးကုိ ဘယ္လိုလုပ္ ဗလကၠာရက်င့္လို႔ရမလဲဗ်ာ"
ဒီေတာ့ အားနြဲတ့ဲ မိန္းကေလးက ဘာျပန္ေျပာတယ္ထင္လဲ။

"ဘဲေတြကုိ ေအာက္ခ်လိုက္ျပီး ထြက္မေျပးႏိုင္ေအာင္
ေတာင္းနဲ႔ အုပ္လိုက္ေလ၊
ေဆးပံုးကုိ ေတာင္းအေပၚကဖိထားလိုက္၊
ၾကက္ႏွစ္ေကာင္ကုိေတာ့ က်မ
ကုိင္ထားေပးမယ္"....တ့ဲ။

Wednesday, June 1, 2011

" အစားမေလွ်ာ့ဘဲ ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်ေစမည့္ နည္းလမ္းမ်ား..."


အစားအေသာက္ကို အလြန္အမင္းေလွ်ာ့စရာမလိုဘဲ

ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေလ်ာ့က်လိုပါ သလား။

အစားအေသာက္မေလွ်ာ့ဘဲ ဝိတ္က်ခ်င္သူေတြအတြက္

ဘဝေနထိုင္မႈပံုစံတခ်ဳိ႕ ေျပာင္းလဲလိုက္႐ံုနဲ႔ အဆင္ေျပသြားေစမယ့္

နည္းလမ္းေကာင္းေတြကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ ပါတယ္။


၁။ အိပ္ေရးဝဝအိပ္ပါ။

မီခ်ီဂန္တကၠသိုလ္ရဲ႕ ေလ့လာမႈတစ္ခုအရ တစ္ညမွာ တစ္နာရီပိုအိပ္တာနဲ႔

တစ္ႏွစ္ၾကာရင္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၄ ေပါင္ က်ဆင္းသြားေၾကာင္း သိရပါတယ္။

အိပ္ေရးဝျခင္းစာ ဆာေလာင္ စိတ္ကို အထိုက္အေလ်ာက္

တားဆီးေပးႏိုင္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။


၂။ အိမ္မွာ စားပါ။

အိမ္မွာ ခ်က္ထားတဲ့ အစားအစာေတြကို

တစ္ပတ္မွာ အနည္းဆံုး ငါးရက္စားသူေတြဟာ

ခႏၶာကိုယ္ သြယ္လ်တတ္ၾကပါတယ္။

ဒါဟာ ဆိုင္ေတြမွာ ခ်က္ျပဳတ္တဲ့ အစားအေသာက္အမ်ားစုဟာ

က်န္းမာေရးနဲ႔ မညီ ၫြတ္တဲ့ အဆီပါဝင္မႈမ်ားတာေၾကာင့္ပါ။


၃။ အစားကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဝါးစားပါ

အစားအေသာက္တစ္နပ္စားခ်ိန္ကို မိနစ္ ၂၀ ၾကာအခ်ိန္ေပးပါ။

အစာစားတဲ့အခါ ျဖည္း ျဖည္းခ်င္း ေၾကညက္ေအာင္ ဝါးစားေပးရင္

ခႏၶာကိုယ္ကေန မၾကာခင္မွာပဲ ဗိုက္ျပည့္ ေၾကာင္း အခ်က္ျပပါလိမ့္မည္။

အစားအေသာက္ကို အျမန္စားရင္ေတာ့ ဗိုက္ျပည့္ ေၾကာင္း

အခ်က္ျပသံကို သတိမထားမိဘဲ အလြန္အကၽြံစားျဖစ္သြားပါတယ္။


၄။ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ မ်ားမ်ားစားပါ

အစာတစ္နပ္စားတိုင္း ဟင္းသီးဟင္းရြက္ သံုးမ်ဳိးပါေအာင္စားပါ။

အစားအေသာက္ကို မ်ားမ်ားစားရမွ ေက်နပ္တတ္သူေတြအေနနဲ႔

ဟင္းသီးဟင္းရြက္နဲ႔ အသီးအႏွံကို မ်ားမ်ား စားေပးလိုက္တာဟာ

စိတ္ေက်နပ္မႈ ရေစသလို ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကိုလည္း ေလ်ာ့က် ေစႏိုင္ပါတယ္။

ဟင္းသီးဟင္းရြက္နဲ႔ အသီး အႏွံထဲမွာ အမွ်င္ဓာတ္နဲ႔ ေရဓာတ္သာ အဓိကပါဝင္ၿပီး

ကယ္လိုရီပါဝင္မႈ နည္းပါးတာ ေၾကာင့္ပါ။


၅။ ေကာက္ႏွံနဲ႕ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ အစာစားပါ။

ဆန္လံုးညိဳ၊ ဘာလီ၊ အုတ္ဂ်ဳံ၊ အညိဳေရာင္ ေပါင္မုန္႔စတာေတြဟာ

ဝိတ္ေလွ်ာ့လိုသူတို႔ အတြက္ အသင့္ေတာ္ဆံုးပါပဲ။

အေၾကာင္း ကေတာ့ ေကာက္ႏွံတစ္ခုလုံးနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ အစားအေသာက္ေတြဟာ

ကယ္လိုရီပါဝင္မႈ နည္းၿပီး ခႏၶကိုယ္ထဲမွာ ေကာင္းတဲ့

ကိုလက္စထေရာ ျမင့္တက္ေစတာေၾကာင့္ပါ။


၆။ ဝက္ေပါင္ေျခာက္ ေရွာင္ပါ။

နံနက္စာစားတဲ့အခါနဲ႔ ဆင္းဒဝစ္ရွ္ စားတဲ့ အခါ

ဝက္ေပါင္ေျခာက္မစားပါနဲ႔။

ဝက္ေပါင္ ေျခာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းမွာ ကယ္လိုရီ ၁၀၀ ေလာက္ ပါဝင္တဲ့အတြက္

တစ္ႏွစ္ၾကာရင္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၀ ေပါင္ တက္လာႏိုင္ပါ တယ္။

ဟမ္ဘာဂါ ဒါမွမဟုတ္ ဆင္းဒဝစ္ရွ္ စားတဲ့အခါ

ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ပါဝင္တာ ကိုသာ ေရြးစားပါ။


၇။ သၾကားမစားရပါ။

အခ်ဳိရည္အစား ေရေျပာင္းေသာက္လိုက္ရင္

သၾကားလက္ဖက္စားဇြန္း ၁၀ဇြန္းေလာက္ ေရွာင္ရွားရာ ေရာက္ပါတယ္။

သၾကားဟာ ကိုယ္အေလးခ်ိန္တက္ေစတဲ့အျပင္

စိတ္ကိုပါ ထိုင္းမႈိင္းညစ္ႏြမ္းသြားေစပါတယ္။


၈။ အယ္လ္ကိုေဟာ ပမာဏ ကန္႔သတ္ပါ။

အရက္ပါတဲ့ လူမႈေရးဝိုင္းေတြသြားတဲ့အခါ

ေကာ့ေတး၊ ဘီယာ၊ ဝိုင္၊ အရက္ စတာ ေတြကို

အရင္ဆံုး လက္လွမ္းမယ့္ အစား ေရကို အရင္ဆံုးေသာက္ပါ။

အရက္ေသာက္ မိသြားတဲ့အခါ အရက္ေၾကာင့္ ကယ္လိုရီရရွိ ေစတဲ့အျပင္

အာဟာရတန္ဖိုးနည္းတဲ့ အစား အေသာက္ေတြကိုပါ

မဆင္ျခင္ဘဲ စားမိသြားေစႏိုင္ပါတယ္။


၉။ လက္ဖက္စိမ္းလက္ဖက္ရည္ ေသာက္ပါ။

လက္ဖက္စိမ္းလက္ဖက္ရည္ေသာက္တာဟာ

ကို္ယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့က် ေစမယ့္ နည္းလမ္း ေကာင္းတစ္ခုပါပဲ။

လက္ဖက္စိမ္း လက္ဖက္ရည္ဟာ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ ကယ္လိုရီ ေလာင္ကၽြမ္းေစတဲ့

ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္မႈကို အား ေကာင္းေစတာေၾကာင့္ပါ။

လက္ဖက္စိမ္း လက္ဖက္ရည္ ပမာဏအနည္းငယ္ေသာက္ ရင္ေတာင္

စိတ္ကို လန္းဆန္းသြားေစႏိုင္ ပါတယ္။


၁၀။ ေယာဂက်င့္ပါ။

ေယာဂက်င့္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြဟာ

ေယာဂ မက်င့္သူေတြထက္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ေလ်ာ့ နည္းၾကေၾကာင္း

အေမရိကန္အာဟာရ အဖဲြ႕ အစည္းက ဆိုပါတယ္။

အေၾကာင္းကေတာ့ ေယာဂက်င့္သူေတြဟာ အစားအေသာက္ကို

အလြန္အၾကဴးစားတတ္တဲ့ အက်င့္မရွိၾက တာေၾကာင့္ပါ။

ေယာဂက်င့္တာေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေနတဲ့အတြက္

အစားအေသာက္ကိုလည္း သင့္တင့္တဲ့ ပမာဏသာ

စားေသာက္ေလ့ရွိတာျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း သုေတသီေတြက ဆိုပါတယ္။


၁၁။ သၾကားမပါေသာ ပီေကဝါးပါ။



၁၂။ တစ္ေန႔မွာ ကယ္လိုရီ ၁၀၀ ေလာင္ကၽြမ္းေအာင္လုပ္ပါ။


အစားမေလွ်ာ့ဘဲ တစ္ႏွစ္မွာ ကိုယ္အေလး ခ်ိန္ ၁၀ ေပါင္ က်ခ်င္ရင္

တစ္ေန႔မွာ ကယ္လိုရီ ၁၀၀ က်ဖို႔အတြက္

မိနစ္ ၂၀ၾကာ တစ္မိုင္လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း၊

မိနစ္ ၂၀ၾကာ ဥယ်ာဥ္စိုက္ပ်ဳိးျခင္း၊

မိနစ္ ၃၀ၾကာ အိမ္သန္႔ ရွင္းေရးလုပ္ျခင္း၊

၁၀မိနစ္ၾကာ လမ္းအျမန္ ေလွ်ာက္ျခင္း

စတဲ့ ႏွစ္သက္ရာ လႈပ္ရွားမႈတစ္ခုလုပ္ေဆာင္ပါ။


၁၃။ အသားမပါတဲ့ အာဟာရကို မၾကာခဏစားပါ။

သက္သက္လြတ္စားတာဟာ ကိုယ္အေလးခ်ိန္သြယ္လ်ေစေၾကာင္း

Web MD သုေတသန အရ သိရပါတယ္။

ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ သက္သတ္လြတ္စားသူေတြဟာ

အသားစားသူေတြထက္ ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းကိုယ္အေလးခ်ိန္

ေလ်ာ့က်ေနတတ္ပါတယ္။

ပဲနီေလးစြပ္ျပဳတ္၊ ပဲအမ်ဳိးမ်ဳိး ပါတဲ့ ဟင္းလ်ာေတြဟာ

အမွ်င္ဓာတ္ပါဝင္ၿပီး အာဟာရဓာတ္ရရွိေစကာ

ခႏၶာကိုယ္သြယ္လ် က်န္းမာေစပါတယ္။


(ျမန္မာျပည္မွ ေရွ႕ေနမေလး မနီဝမ္းမွ ေက်းဇူးျပဳပါတယ္)


" ရရာအလုပ္ကို လုပ္သင့္သလား..."


က်ေနာ္တို႕ေတာရြာဟာ မြန္ျပည္နယ္ထဲမွာရွိပါတယ္။

ေမာ္လၿမိဳင္နဲ႕ေရး မီးရထားလမ္းေဘးမွာလည္း ရွိေနတဲ့ရြာေလးတစ္ရြာျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခ်ိန္တုန္းက အမဲေရာင္နယ္ေျမျဖစ္တာမို႕ က်ီးလန္႕စာစာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

စစ္တပ္နဲ႕သူပုန္တပ္ေတြၾကားမွာ ရြာသားေတြကေတာ့ ေျမဇာပင္ပါပဲ။

အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္လည္း က်ေနာ္တို႕မိဘမ်ားဟာ ေတာရြာကေလးကေန ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကိုေျပာင္းေရြ႕အေျခခ်ေနထိုင္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႕မိသားစုကေတာ့ အေစာဆံုးေျပာင္းေရြ႕ေနထိုင္သူမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္

ေနာက္ေျပာင္းေရြ႕သူမ်ားဟာ က်ေနာ္တို႕အိမ္မွာေနထိုင္ၿပီးမွ အျခားကိုေျပာင္းေရြ႕ၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တို႕ငယ္စဥ္က အိမ္မွာ အေယာက္ႏွစ္ဆယ္ပတ္ဝန္က်င္ကေတာ့ အၿမဲတမ္းရွိေနတတ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႕မိသားစုက ခုႏွစ္ေယာက္ရွိတာမို႕ ေဖေဖရဲ႕လုပ္ခလစာတစ္ခုထဲနဲ႕

လူသံုးဆယ္ဝန္က်င္ကိုေကၽြးထားႏိုင္တဲ့အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။

လာေရာက္သူေတြထဲမွာ ေယာက်ာ္းအေရအတြက္ထက္ မိန္းမအေရအတြက္က မ်ားပါတယ္။

ငယ္ေသးခ်ိန္မို႕ လူမ်ားတာကိုေပ်ာ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

အလုပ္ သက္သာတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။

လာေရာက္ၾကတဲ့သူေတြထဲမွာ ကိုေအးေဖဆိုတဲ့ ၂၅-ႏွစ္ဝန္က်င္ရွိသူတစ္ေယာက္ကေတာ့

အေမရဲ႕ႏွစ္ဝမ္းကြဲေမာင္ေတာ္ပါတယ္။

သူက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကိုေရာက္လာၿပီး၊သံုးေလးလၾကာတဲ့အထိ

အလုပ္ကမရေတာ့ အမကိုအားနာလာပါတယ္။

မိုးလင္းတာနဲ႕အလုပ္ရွာထြက္သြားပါတယ္။

မိုးခ်ဳပ္မွ ျပန္လာတဲ့ရက္ေတြလည္းရွိလာပါတယ္။

အေမက “ အလုပ္ကရွာရင္ ခက္တတ္တယ္။

ေအးေအးေဆးေဆးရွာပါ။ ငါ့တို႕မိသားစုကို အားမနာပါနဲ႕။”

လို႕အားေပးေပမယ့္ သူကေတာ့မနားမေနအလုပ္ရွာပါတယ္။

တစ္ေန႕ေတာ့ ဝမ္းသာအားရေျပာတယ္။

“ အမ က်ေနာ္အလုပ္ရလာၿပီ၊

လခလည္းေကာင္းတယ္။

ခဏပဲလုပ္ရတယ္။

အလုပ္ကေတာ့ ညအလုပ္ပါပဲ။”

“ ဟဲ…ဘာအလုပ္လဲ။ေသေသခ်ာခ်ာေျပာမွေပါ့ ”

အေမကတိတိက်က်ေမးေတာ့ သူေကာင္းေကာင္းမေျဖခ်င္ပါ။

အေမက သံုးေလးႀကိမ္ေမးေတာ့မွ မိလႅာက်ံဳးရတဲ့အလုပ္ျဖစ္ေၾကာင္းကို

မေျပာခ်င္ေျပာခ်င္နဲ႕ေျပာလာပါတယ္။

“ အမဆီမွာ က်ေနာ္စားရတာ အားနာလာလို႕

ရရာအလုပ္ကို လုပ္ဖို႕က်ေနာ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီ။”

“ ငါ့ကိုအားနာလို႕ ကိုယ့္အတြက္ မသင့္ေတာ္တဲ့အလုပ္ေတာ့မလုပ္ပါနဲ႕ကြယ္။

မင္းတစ္ေယာက္ကို ေကၽြးထားရလို႕ ငါ့အဖို႕ပိုၿပီးအပန္းမႀကီးေတာ့ပါဘူး

ငါ ေကၽြးထားနိုင္ပါတယ္။

မင္းရဲ႕အလုပ္တစ္္ကိုေရြးရင္ သမၼာအာဇီဝလည္းက်ဖို႕လိုတယ္။

ၿပီးေတာ့ကိုယ့္အတြက္ အႏၱရာယ္လည္းကင္းဖို႕လိုတယ္။

ကိုယ့္က်န္းမာေရးအတြက္ေကာင္းဖို႕လည္းလိုတယ္။

ကုသိုလ္၊ပညာ၊ေငြေၾကးဥစၥာရတဲ့အလုပ္ဆိုရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။

အဲဒါနဲ႕ခ်ိန္ဆၾကည့္ေပါ့။

လုပ္ခ်င္စိတ္ရွိရင္ အလုပ္ကမရွားပါဘူး။

စိတ္ရွည္တယ္ဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႕သင္ေတာ္တဲံအလုပ္တစ္ခုက ရလာမွာပါ”

လို႕အေမကစိတ္ရွည္ရွည္ရွင္းျပပါတယ္။

“ က်ေနာ္က ေတာမွာ လယ္ပဲလုပ္ခဲ့ရေတာ့ ဘာပညာမွ မတတ္ဘူး။

ဒါဟာ က်ေနာ္နဲ႕သင့္ေတာ္တဲ့အလုပ္ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။”လို႕ေျပာတယ္။

အေမအတန္တန္တားပါေသးတယ္။

သူကလည္းသူ႕စိတ္ကူးနဲ႕သူဆိုေတာ့ အေမရဲ႕စကားကို နားမဝင္ႏုိင္ပါ။

အဲဒီအလုပ္ကို လုပ္ျဖစ္သြားပါတယ္။

အလုပ္ကိုလုပ္ၿပီးမၾကာခင္မွာပင္ အိမ္ေျပာင္းသြားပါတယ္။

တစ္လၾကာေတာ့ အိမ္လာလည္တယ္။ အရက္နံ႕ရေနၿပီ။

အေမက “ဘာေၾကာင့္ အရက္ေသာက္ရသလဲ”

လို႕ေမးေတာ့

“မစင္ရဲ႕အနံ႕အသက္ကို မခံႏိုင္လို႕ေသာက္ရတယ္။

လုပ္တဲ့လူတိုင္းေသာက္ၾကရတယ္။”

လို႕ေျပာတယ္။

ေနာက္ႏွစ္လအၾကာမွာလာေတာ့ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္ခႏၶာမွာ

အေရျပားအနာမ်ားအႏွံ႕အျပားျဖစ္ေနပါတယ္။

မစင္ရဲ႕အနံ႕အသက္ကလည္း စြဲေနတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။

သူဟာ တျဖည္းျဖည္းအလာက်ဲသြားတယ္။

ေနာက္လအတန္ၾကာေတာ့ ကိုေအးေဖတစ္ေယာက္

ကြယ္လြန္သြားေၾကာင္းကိုသာၾကားရတယ္။

သူေရြးခ်ယ္တဲ့လမ္းကို သူေလွ်ာက္သြားရတဲ့သေဘာျဖစ္ေနပါတယ္။

+++++++

အခု က်ေနာ္အေမရိကားကို မေမွ်ာ္လင့္ပဲေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။

သံုးလေက်ာ္ၿပီး အလုပ္ကမရေသး။

အနီးေနသူေတြက ရရာအလုပ္လုပ္ဖို႕ ဖိအားအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၾကတယ္။

အေမရိကန္ရဲ႕လူေနမႈစံနစ္ထင္ပါရဲ႕။

အလုပ္မေရြးပါဘူးဆိုလည္း အလုပ္ရွားေနတဲ့ေခတ္ျဖစ္တာမို႕

အလုပ္ကလြယ္လြယ္ကူကူမရႏိုင္ခဲ့ပါ။

ကိုေအးေဖကို သြားသတိရမိပါတယ္။

ရရာအလုပ္ကို လုပ္သင့္ပါသလား?

လူသားတိုင္း က်န္းမာၾကပါေစ... လူသားတိုင္း ခ်မ္းသာၾကပါေစ...
ခႏၶာကိုယ္ကို ေလ့က်င့္ခန္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ စိတ္ကို စာဖတ္ျခင္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။...

ႏူတ္ဆက္စကားေလးမ်ား.....

ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္မ်ား...

picoodle.com