"စကားမေျပာတဲ့မိန္းမဆိုတာ..."

က်ေနာ္နဲ႕ကိုလွျမင့္တို႕ဟာ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ၾကတယ္။

ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ခဲြခြာၿပီးမွ

ျပည္ပႏိုင္ငံမွာ ျပန္ဆံုၾကေတာ့ ဘာမဆိုရင္ဖြင့္ေလ့ရွိၾကတယ္။

တစ္ေန႕ေတာ့ ကိုလွျမင့္က ေျပာစရာရွိတဲ့အတြက္

စတားဘတ္ခ္ (Starbucks Coffee Shop ) ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ခ်ိန္းဆိုၾကတယ္။

ကိုလွျမင့္က

starbucks ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ထိုင္ခ်လိုက္တာနဲ႕

က်ေနာ့္ကို ေျပာပါေတာ့တယ္။

“ ငါ့ မိန္းမနဲ႕ကြာေတာ့မယ္၊

သူ ငါ့ကို စကားမေျပာတာ ကိုးလတိတိရွိၿပီကြ ”


က်ေနာ္ကစဥ္းစဥ္းစားစားျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္။

“ ေဟ့ လွျမင့္၊

မင္း အလ်င္မလိုနဲ႕၊

ျပန္စဥ္းစားေနာ္၊

ဒီလိုမိန္းမမ်ိဳး

မင္း ေနာက္ထပ္ ရွာေတြ႕မွာ

မဟုတ္ဘူးေနာ္... ”

" စိတ္ေကာင္းႏွင့္ယွဥ္ ေရွးရႈႏွင္ေလာ့..."

ကုိယ့္လမ္းကုိ ေလွ်ာက္ပါ။

အမ်ားအက်ဳးိ၊
ရြက္သည္ပုိးက။
ခႏုိးခနဲ႔၊ ဆုိကဲ့ရဲ႕လည္း။
မဖဲ့ မေစာင္း၊ ကုိယ့္လမ္းေၾကာင္းကုိ၊
စိတ္ေကာင္းႏွင့္ယွဥ္ ေရွးရွဳႏွင္ေလာ့။

(ေရႊက်င္သာသနာပုိင္ ေရြဟသၤာ ဆရာေတာ္)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

၁။ မတည့္တဲ့အစာ မစားရ ။
၂။ တည့္တဲ့အစာကုိလည္း သင့္ေတာ္ရုံသာစားပါ။
၃။ ေဒါသ မျဖစ္ရ ။

( ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ Dr. ကုမာရာဘိ၀ံသ )

(မွတ္ခ်က္။ ။ ရုပ္ကုိ ဖ်က္ဆီးတာက မတည့္တဲ့ အစားအစာ။

စိတ္(နာမ္)ကုိ ဖ်က္ဆီးတာက ေဒါသစတဲ့ အကုသုိလ္ကိေလသာ။)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

သားေကာင္း၊သားျမတ္ျဖစ္ေစရန္အတြက္
အဓိကလိုအပ္ခ်က္ကား…
မိမိ၏သားသမီးမ်ားကို
မိိမိထက္ပို၍ စာဖတ္ဝါသနာပါပါေစ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“ အို…စုႏၵ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႕၌ စိတ္ကူးႀကံစည္ရုံမွ်ႏွင့္ပင္လွ်င္
အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားလွေပ၏ ဟု
ငါဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။
ကိုယ္ေရာ၊ႏႈတ္ပါ ျပဳက်င့္ပါက အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားျခင္း၌
အဘယ္ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါေတာ့အံ့နည္း။
အနည္းငယ္ေသာ ေကာင္းမႈသည္
(ငါ့အား) အက်ိဳးေရာက္လိမ့္မည္မဟုတ္ဟု
ေကာင္းမႈကို မထီမဲ့ျမင္ မေအာက္ေမ့ရာ၊
မိုးေရေပါက္က်ဖန္မ်ားလတ္ေသာ္ ေရအိုးျပည့္သကဲ့သို႕
ပညာရွိသည္ အနည္းငယ္ေသာ ေကာင္းမႈ ကိုျပဳ ဆည္းပူးဖန္မ်ားလတ္ေသာ္
နတ္ရြာနိဗၺာန္ကို ရေစႏိုင္ေသာ ေကာင္းမႈျဖင့္ျပည့္၏။
(ဓမၼပဒ)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

လူေတြ ဆင္းရဲဒုကၡ ေရာက္ရတာကုိၾကည့္ရင္
မေကာင္းတဲ့ စိတ္ေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။
မေကာင္းတာေတြ ျပဳ၊
မေကာင္းတာေတြ ေျပာ၊
မေကာင္းတာေတြ ႀကံၿပီး
ဆင္းရဲ ဒုကၡေရာက္ၾကတယ္။

ေကာင္းတဲ့ စိတ္ေတြေၾကာင့္...
ေကာင္းတာေတြ ျပဳမယ္၊
ေကာင္းတာေတြ ေျပာမယ္၊
ေကာင္းတာေတြ ႀကံမယ္ဆုိရင္
ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာ မဂၤလာေတြ ျပည့္စုံၾကရမွာပါ။

(ေရႊဥမင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“ ေသလွ်င္ေျခာက္ခ်က္ ”

၁။ အစားအေသာက္ မည္မွ်စားႏိုင္သည္ဆိုေစကာမူ အၿပီးသတ္ငတ္၍ ေသပါလိမ့္မည္။
၂။ ပစၥည္းဥစၥာမည္မွ် ခ်မ္းသာသည္ဆိုေစကာမူ မြဲ၍ ေသပါလိမ့္မည္။
၃။ ဆဒၵန္ဆင္မင္း ခြန္အားမည္မွ်ေကာင္းသည္ ဆိုေစကာမူ အားကုန္၍ ေသပါလိမ့္မည္။
၄။ စကားေျပာ မည္မွ်ေကာင္းသည္ဆိုေစကာမူ အ၍ ေသပါလိမ့္မည္။
၅။ နတ္မမီ လူမမွ် လွပသည္ဆိုေစကာမူ အရုပ္ဆိုး၍ ေသပါလိမ့္မည္။
၆။ စံုမက္ခ်စ္ခင္သူမည္မွ် မ်ားသည္ေစကာမူ အမုန္းခံ၍ ေသပါလိမ့္မည္။ ( ေရႊမင္းဝံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ေသလွ်င္ေျခာက္ခ်က္ဟူေသာ မရဏႏုႆတိ တရားေတာ္…)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
အမရပူရၿမဳိ႕၊ မဟာဂႏၵာရုံဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ ခ်မွတ္ေတာ္မူခဲ့ေသာ
ေက်ာင္းတုိက္စည္းကမ္းမူ (၁၀)ခ်က္။
(ရဟန္းေတာ္ေကာင္းျဖစ္ဖုိ႔/ လူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ဖုိ႔ ျပည့္စုံရမည္အခ်က္မ်ားျဖစ္သည္)

ဤေက်ာင္းတုိက္၌...
၁။ စိတ္ေကာင္းရွိဖုိ႔က ပဌမ
၂။ ၀ိနည္းေလးစားဖုိ႔က (ကုိယ္က်င့္တရားေလးစားဖုိ႔က) ဒုတိယ
၃။ က်န္းမာဖုိ႔က တတိယ
၄။ သန္႔ရွင္းဖုိ႔က စတုတၱ
၅။ အ၀တ္အစား တတ္ဖုိ႔က ပဥၥမ
၆။ အေနအထုိင္ တတ္ဖုိ႔က ဆ႒မ
၇။ အသြားအလာ တတ္ဖုိ႔က သတၱမ
၈။ အေျပာအဆုိ တတ္ဖုိ႔က အ႒မ
၉။ စည္းကမ္းလုိက္နာဖုိ႔က န၀မ
၁၀။ စာတတ္ဖုိ႔က ဒႆမ
ဤ (၁၀) ခ်က္ကုိ အစဥ္အတုိင္း လုိက္နာရမည္။

(မဟာဂႏၵာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

အသိပညာဆိုတာ မိမိကိုယ္ကို ပိုမိုျပည့္ဝေစတယ္။
ကိုယ့္ဆီက သူမ်ားယူသြားလို႕ မရႏိုင္ဘူး။
(ပဒါရူးစကီး)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“ ေသမင္း၏ တမန္ျဖစ္ေသာ အရြယ္သံုးပါးကို ေဆာင္တတ္ေသာ ဤဆံပင္ျဖဴသည္
ငါ့အားေပါက္ေရာက္ခဲ့ၿပီ၊
ငါသည္ ရဟန္းျပဳရန္ အခ်ိန္တန္ေလၿပီ ”
( ဤကား ဆံပင္ျဖဴတစ္ေခ်ာင္းေပါက္လာသည္ကိုပင္
သံေဝဂ အႀကီးအက်ယ္ယူၿပီးေတာထြက္သြားေသာ
မဃေဒဝမင္းႀကီး၏ သံေဝဂဥဒါန္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ကုိယ္တည္းတစ္ေယာက္ ခ်မ္းသာေရာက္ဖုိ႔၊
ခုေလာက္ႀကဳိးကုတ္ အားမထုပ္ဘူး၊
ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာ၏၊
ေရွးခါ ဘုိးဘ လက္ထက္ကလွ်င္၊
ရသည့္တန္ခုိး ထပ္မညွဳိးဖုိ႔၊
အားႀကဳိးမာန္တက္ ငါေဆာင္ရြက္သည္ ....
ဆက္လက္ တည္တံ့ပါေစေသာ္။

(မဟာဂႏၵာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

တစ္ပင္ေသာ သရက္ပင္သည္ အသီးမ်ားစြာ သီးသည္။
တစ္ပင္ေသာ သရက္ပင္ကား တစ္လံုးတစ္ေလမွ် မသီးေခ်။
သီးေသာအပင္မွ သရက္သီးမ်ားကို နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသားမ်ားက ပစ္ခ်ျခင္း၊
ပုတ္ခ်ျခင္း၊ တက္ခူးျခင္းတို႕ျဖင့္ ဖ်က္ဆီးၾကေသာေၾကာင့္
သရက္ပင္မွာ မိမိအသီးကပင္ မိမိကို ျပန္ဒုကၡေပးကာ ပ်က္စီးရေလသည္။
အသီးမသီးေသာ သရက္ပင္မွာကား
မည္သူမွ် အေရးမစိုက္ေသာေၾကာင့္ ပကတိအတိုင္းပင္ မပ်က္မစီးတည္ရွိေနသည္။
ငါတို႕ ရွင္ဘုရင္အျဖစ္ကား အသီးသီးေသာ သရက္ပင္ႏွင့္တူ၏။
ေတာမွာေနေသာ ရေသ့ရဟန္းတို႕၏အျဖစ္ကား အသီးမသီးေသာ သရက္ပင္ႏွင့္တူ၏။ စည္စိမ္ဥစၥာ ေပါမ်ားေသာ ငါတို႕အား ေဘးရန္မ်ားသေလာက္
စည္စိမ္ဥစၥာမရွိေသာ ရဟန္းတို႕သည္ကား ေဘးရန္ကင္းေပစြ။
ဤသံေဝဂႏွင့္ တကြ ဇနကမင္းႀကီးသည္ ေတာထြက္ကာ ရေသရဟန္းျပဳခဲ့ေလသည္။
(အေလာင္းေတာ္ ဇနကမင္းႀကီး )

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
မွန္ထဲမွာ ကုိယ့္အမူအရာအတုိင္းေပၚသလုိ ကုိယ္ျပဳသမွ် ကုိယ့္မွာေပၚလိမ့္မည္။

(စူဠကမၼ၀ိဘဂၤသုတ္မွ အႏွစ္ခ်ဳပ္)
၁။ သူမ်ားအသက္၊ သတ္သည့္တြက္၊ အသက္ကုိယ့္မွာတုိ။
၂။ မသတ္ေရွာင္ရွား၊ ထုိသူမ်ား၊ ရွည္လွ်ားအသက္ကို။
၃။ ႏွိပ္စက္ကလူ၊ ညွဥ္းဆဲသူ၊ ေျပာထူေရာဂါဆုိ။
၄။ သနားစိတ္သြင္း၊ မႏွိမ္နင္း၊ ကင္းရွင္းေရာဂါကို။
၅။ ထန္ျပင္းေဒါသ၊ ႀကီးတတ္က၊ အလွပ်က္မည္ဆုိ။
၆။ ေဒါသကင္းစင္၊ ေမတၱာယွဥ္၊ ၾကည္လင္လွသကို။
၇။ မနာလုိျပန္၊ ဣႆာထန္၊ ၿခံရံကင္းမည္ဆုိ။
၈။ ဣႆာမထား၊ ၀မ္းေျမာက္ျငား၊ ေပါမ်ားၿခံရံကို။
၉။ မလွဴမဒါန္း၊ မေပးကမ္း၊ ေျခာက္ခန္းဥစၥာဆုိ။
၁၀။ စြန္႔ႀကဲေလတုံ၊ ျပဳပါကုန္၊ ကုံလုံၾကြယ္၀လုိ။
၁၁။ မာန္မာနၾကြယ္၊ ထုိသူ၀ယ္၊ မ်ဳိးႏြယ္ညံ့မည္ဆုိ။
၁၂။ ထုိက္သူရုိက်ဳိး၊ မာန္ကိုခ်ဳိး၊ အမ်ဳိးျမတ္သကို။
၁၃။ သိဖြယ္ဟူသမွ်၊ မေမးက၊ ဖ်င္းအ ပညာဆုိ။
၁၄။ ၾကားျမင္မ်ားေအာင္၊ ေမးေလ့ေဆာင္၊ ခုေနာင္တတ္သိလုိ။
(မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္မွ)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“ အလွဴဒါန၏ မ်က္ေမွာက္အကိ်ဳးငါးပါး…”

အလွဴဒါနဝတၳဳလွဴဒါန္းေသာ အလွဴရွင္သည္-
၁။ လူအမ်ားတို႕ မ်က္ႏွာျမင္လွ်င္ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ျခင္း၊
၂။ သူေတာ္ေကာင္းတို႕ မွီခိုဆည္းကပ္ျခင္း၊
၃။ ဂုဏ္ေက်းဇူးသတင္း ပ်ံ႕ႏွံ႔ေက်ာ္ၾကားျခင္း၊
၄။ ပရိသတ္၄ ပါးသို႕ ရြံရွာျခင္းကင္း၊ ရဲတင္းစြာ ခ်ဥ္းကပ္ျခင္း၊
၅။ ေသသည္၏ အျခားမဲ့၌ နတ္ျပည္သို႕ လားေရာက္ျခင္း။
ဟူေသာ အက်ိဳးထူးတို႕ကို ရရွိခံစားရ၏။

" အႀကီးမားဆံုး သတိၱရွိတဲ့သူ..."

သူမ်ားေနာက္ကိုမလိုက္ဘဲနဲ႕ ကိုယ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္နဲ႕ကိုယ္၊

ကိုယ္လမ္းကို ကိုယ္ေရြးခ်ယ္တဲ့သူဟာ

အႀကီးမားဆံုးသတိၱရွိသူပဲ။

ေတာ္ရံုတန္ရံုသတိၱမဟုတ္ဘူး။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

လာဘ္လာဘ ရဖို႕က တစ္လမ္း၊

ဒုကၡခပ္သိမ္းခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႕၊ (နိဗၺာန္ကိုရဖို႕ရာလမ္းက)တစ္လမ္း။

(ဗုဒၶ)

++++++++++++++++++++++++++++++++++

စိတ္ဓာတ္နဲ႕အသိဉာဏ္အရင့္က်က္ဆံုးနဲ႕

အျမင့္မားဆံုးျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားေနတဲ့သူဟာ

ဘယ္လိုအခ်ိန္အခါ၊

ဘယ္တိုင္းျပည္၊

ဘယ္လူမ်ိဳး၊

ဘယ္လိုယဥ္ေက်းမႈထဲမွာ ေနရ၊ေနရ…

သူဟာ အဲဒီအေျခအေနေတြအားလံုးကိုနားလည္ၿပီးေတာ့

ျဖစ္ႏိုင္သမွ် အေကာင္းဆံုးလုပ္မွာပဲ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

အလုပ္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီးေတာ့

ေငြေၾကးရရံုနဲ႕ မေက်နပ္ဘူး။

ပညာဗဟုသုတ ျမင့္မားဖို႕၊

စိတ္ေနသေဘာထားျမင့္ျမတ္ဖို႕၊

မိတ္ေဆြေကာင္းတိုးဖို႕၊

က်န္းမာေရး မထိခုိက္ဖို႕၊

အမ်ားအက်ိဳးေဆာက္ရြက္ႏိုင္ဖို႕၊

ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ပဲ အလုပ္လုပ္တယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++++++

ဉာဏ္ပညာနဲတဲ့သူဟာ

ကိုယ့္က်ိဳးကို ဦးစားေပးတယ္။

ဉာဏ္ပညာႀကီးတဲ့သူဟာ

အမ်ားအက်ိဳးကို ဦးစားေပးတယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++++++

ဘယ္လိုအလုပ္မ်ိဳးကိုပဲလုပ္လုပ္၊

မိမိလုပ္တဲ့အလုပ္နဲ႕မိမိကိုယ္ကို မိမိပူေဇာ္ႏိုင္ရမယ္။

ေလးစားႏိုင္ရမယ္။

မိမိကိုယ္ကို အလုပ္နဲ႕ ပူေဇာ္ရမယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++++++

သတိနဲ႕ေန၊

သတိနဲ႕လုပ္တဲ့သူဟာလုပ္သမွ်

ကိစၥအားလံုးကို ေလးေလးစားစားလုပ္တယ္။

ဒီနည္းနဲ႕မိမိကိုယ္ကို ပူေဇာ္တယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

တကယ္ကိုယ္ရည္ကို္ယ္ေသြးေကာင္းတဲ့သူဆိုရင္

ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ အနစ္နာခံၿပီးေတာ့

အမ်ားအက်ိဳးမ်ားမယ့္ အလုပ္ကိုလုပ္တယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

မင္းဟာ

မင္းတတ္ႏို္င္သေလာက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္

လုပ္ရမယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ကိုယ္နဲ႕အကိုက္ဆံုးျဖစ္တာကို

ျပတ္ျပတ္သားသားေရြးခ်ယ္ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ရမယ္။

ဒါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သစၥာရွိတာပဲ.။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

မလုပ္ရရင္ မေနႏိုင္တဲ့အလုပ္ဟာ

ဘာအလုပ္လဲ၊

ငါ့မွာ ဘယ္လုိအရည္အခ်င္းေတြရွိသလဲ။

ငါ့ရဲ႕အေကာင္းဆံုးအရည္အခ်င္းဟာ ဘာလဲ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ဘယ္သူကိုမွ တုစရာမလို၊

ၿပိဳင္စရာမလိုဘဲနဲ႕ ငါ့စိတ္နဲ႕ငါ

အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ဟာ ဘာလဲ…

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ငါ ေသခါနီးမွာ

ငါတစ္သက္လံုးလုပ္ခဲ့တာေတြကို ျပန္ေတြးမိရင္

ဘယ္အလုပ္ကို စိတ္ထဲမွာ ေက်နပ္မႈအရွိဆံုးျဖစ္မလဲ။

ဒီအလုပ္လုပ္ခဲ့ရလို႕ ငါ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ၿပီ.။

ေသေပ်ာ္ၿပီလို႕ ေျပာႏိုင္ေလာက္တဲ့အလုပ္ဟာ

ဘယ္အလုပ္မ်ိဳးျဖစ္မလဲ ၊

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ငါ ေသၿပီးေနာက္...

ငါ့ကို လူေတြအမွတ္ရလို႕ ငါ့အေၾကာင္းေျပာၾကမယ္ဆိုရင္

ငါ့အေၾကာင္းဘယ္အခ်က္ေတြကိုေျပာတာမ်ိဳးျဖစ္ေစခ်င္သလဲ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ဒီအလုပ္ကိုလုပ္ဖို႕ ငါ လူျဖစ္လာတာပါလို႕

ေျပာႏိုင္ေလာက္တဲ့အလုပ္က

ဘယ္အလုပ္လဲ။

အလုပ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဘဝမွာ အေရးပါတဲ့ကိစၥျဖစ္တယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

အခု ငါလုပ္ေနတဲ့အလုပ္က ငါတန္ဖိုးထားတဲ့အလုပ္။

ဒီအလုပ္ကို ပစၥည္းဥစၥာ၊ေငြေၾကးရသည္ျဖစ္ေစ၊မရသည္ျဖစ္ေစလုပ္မယ္။

သူမ်ား အသိအမွတ္ျပဳသည္ျဖစ္ေစ၊

မျပဳသည္ျဖစ္ေစ၊လုပ္မယ္။

အဲဒီစိတ္မ်ိဳးျဖစ္လာရမယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ျပတ္သားတဲ့ဦးတည္ခ်က္ထားပါ။

နည္းလမ္းေကာင္းလည္း ေတြ႕မယ္၊

ဆရာေကာင္းနဲ႕လည္းေတြ႕မယ္။

ျပတ္သားတဲ့ဦးတည္ခ်က္ရွိရင္

တစ္သက္လံုးလုပ္မယ္။

ကိုယ္ေရာ၊စိတ္ပါလုပ္မယ္။

အခ်ိန္ရွိသေရြ႕လုပ္မယ္။

ဘယ္ေတာ့မွ အေလွ်ာ့မေပးဘူး၊

ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႕လုပ္ပါ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ

မွန္ကန္တဲ့သေဘာထားပါ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

စစ္မွန္တဲ့ေအာင္ျမင္မႈကို နာလည္တဲ့သူဟာ

ဘယ္ေတာ့မွ လက္စားမေခ်ဘူး၊

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ေရရွည္ေအာင္ျမင္တဲ့သူျဖစ္ခ်င္ရင္

အားလံုးအေပၚမွာ ေစတနာေကာင္းထားၿပီး၊

အားလံုးကို ေလးစားတဲ့စိတ္၊

တန္ဖိုးထားတဲ့စိတ္နဲ႕လုပ္ပါ။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ

စိတ္ဓာတ္အရည္အေသြးျပည့္ဝသူေတြသာ

ရရွိပိုင္္ဆိုင္ႏိုင္တယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ျပတ္သားတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရင္

ေခါင္းထဲမွာ အၿမဲတမ္းရွိေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္

ဒီကိစၥနဲ႕ပတ္သက္ၿပီး ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္ေမးမယ္။

ေဆြးေႏြးမယ္၊

စာအုပ္၊စာေပရွာၿပီးေတာ့ ဖတ္ရႈမယ္။

ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္မိေအာင္ မွတ္သားထားမယ္။

စိတ္ႏွလံုးထဲမွာ စြဲေနေအာင္ ထားမယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

ကိုယ့္လမ္းကို ကိုယ္ျပတ္ျပတ္သားသားေရြးခ်ယ္မွသာ

စိတ္ဓာတ္အင္အားႀကီးမားတယ္လို႕ေခၚႏို္င္တယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++++

(ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)

" ရွက္တတ္တဲ့စိတ္ကေလး..."

တစ္ခါတုန္းက တိႆဆိုတဲ့အမတ္တစ္ဦးရွိပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕
“ ဒါနရဲ႕အက်ိဳးကို ငါ ဘုရားသိတဲ့အတိုင္းသာ လူေတြသိမယ္ဆိုရင္
စားတဲ့ထမင္း၊ဟင္းကိုေတာင္မွ မလွဴဘဲနဲ႕စားၾကမွာမဟုတ္ဘူး”
ဆိုတဲ့ေဒသနာေတာ္ကို နာၾကားရၿပီးေနာက္မွာ
စားဦးစားဖ်ားကို လွဴဒါန္းၿပီးမွ ထမင္း၊ဟင္း ကို စားဖို႕အဓိဌာန္ခဲ့ပါတယ္။
တစ္ေန႕မွာေတာ့
တိုင္းျပည္အေရးကိစၥေတြနဲ႕အလုပ္ရႈတ္ေနတဲ့အတြက္ မြန္းလြဲသြားပါတယ္။
စားဦးစားဖ်ားကို သံဃာေတြကို လွဴေနက်ျဖစ္ေပမယ့္ ဒီေန႕ေတာ့မလွဴႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
ဒီေတာ့ လွဴဒါန္းရမယ့္ပုဂၢဳိလ္ကို တပည့္တပန္းေတြကို အရွာထြက္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။
တစ္ေနရာမွာေတာ့ ပရိဗိုဇ္တစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ပါတယ္။
ပရိဗိုဇ္ဟာ အျခားဘာသာဝင္တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။
ပရိဗိုဇ္ကိုေတြ႕တဲ့အခ်ိန္မွာ ပရိဗိုဇ္က ေရကန္ေဘးမွာ ထိုင္ၿပီး၊ငါးမွ်ားေနတာပါ။ လူေတြလာတယ္ဆိုတာကိုသိရတဲ့အတြက္
ငါးမွ်ားတံကို ဖြက္လိုက္ၿပီး တရားထိုင္ဟန္လုပ္ပါတယ္။
တိႆရဲ႕တပည့္ေတြကလည္း အဲဒီကိစၥကို ေတြ႕ျဖစ္ေအာင္ေတြ႕လိုက္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ လွဴရမယ့္ဆြမ္းကို မလွဴပဲနဲ႕ျပန္ယူလာပါတယ္။
တိႆအမတ္ကိုေတြ႕ၿပီး ပရိဗိုဇ္ရဲ႕အေၾကာင္းကို အားလံုးျပန္ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ တိႆအမတ္က
" အေမာင္တို႕၊
ပရိဗိုဇ္မွာ ယုတ္မာတဲ့အက်င့္ရွိတယ္လို႕ဆိုေပမယ့္
သင္တို႕ကိုျမင္ေတာ့ မေကာင္းမႈကို လူျမင္မွာ ရွက္တတ္တဲ့စိတ္ကေလးနဲ႕
ငါးမွ်ားတံကို ေရထဲမွာ ႏွစ္ၿပီးဝွက္ထားရွာတယ္။
အဲဒီမေကာင္းမႈကို လူျမင္မွာ
ရွက္တတ္တဲ့ စိတ္ကေလးသည္ပင္
ပရဗိုဇ္အတြက္စားဦးကို အလွဴခံထိုက္ပါတယ္။
ငါ့အေနနဲ႕လည္း အဲဒီမေကာင္းမႈကို
လူျမင္မွာ ရွက္တတ္တဲ့စိတ္ကေလးကိုပဲ ၾကည္ညိဳလို႕ရပါၿပီ။
ကဲ…ျပန္လွဴလိုက္ၾကပါ”
လို႕ေျပာၿပီး ပရဗိုဇ္ကို ျပန္လွဴခိုင္းလိုက္ပါတယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

ဒီအေၾကာင္းအရာကို ဖတ္ၿပီးေတြးၾကည့္ရင္းနဲ႕
ရင္ထဲမွာ တကယ္ၾကည္ႏူးေစတဲ့ ျဖစ္ရပ္မွန္တစ္ခုပါ။
က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ယဥ္ေက်းမႈက မေကာင္းမႈကိုျပဳရမွာ
ရွက္တတ္တဲ့စိတ္၊ ေၾကာက္တတ္တဲ့စိတ္ကေန
ဆင္းသက္လာတာပါ။
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ယဥ္ေက်းမႈလည္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္
ေကာင္းမႈကို ျပဳရမွာ ရွက္တတ္တဲ့စိတ္၊
ေၾကာက္တတ္တဲ့စိတ္နဲ႕ေတာ့ မေရာေထြးသြားေစခ်င္ပါ။
ေကာင္းမႈကို ျပဳရမွာ ရွက္တတ္တဲ့စိတ္၊
ေၾကာက္တတ္တဲ့စိတ္ကေတာ့
လူရာမဝင္ေစတဲ့အေၾကာင္း၊
တန္ဖိုးမရွိေစတဲ့အေၾကာင္း၊
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈနည္းေစတဲ့အေၾကာင္း၊
ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးဖို႕အားနည္းမႈေစတဲ့အေၾကာင္း
လို႕ထင္ျမင္မိပါတယ္။

ေကာင္းမႈနဲ႕မေကာင္းမႈကိုေတာ့
ခြဲျခားသိႏိုင္တဲ့ အသိၪာဏ္ေတာ့ရွိဖို႕လိုပါတယ္။

++++++++++++++++++++++++++++++++

အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာေတာ့
အရာရာကို စည္းကမ္းနဲ႕ဥပေဒနဲ႕ထိမ္းခ်ဳပ္ထားပါတယ္။
စည္းကမ္းကို သတ္မွတ္ထားတယ္။
အဲဒီစည္းကမ္းအတိုင္းလုိက္နာဖို႕ နည္းလမ္းမ်ဳိးစံု အသံုးျပဳတယ္။
အဲဒီစည္းကမ္းကို မလိုက္နာရင္...
ေနာက္တစ္ဆင့္ကေတာ့ ဥပေဒနဲ႕အေရးယူတယ္။
ဥပေဒကလည္း တေျဖးေျဖးျပင္းထန္လာတယ္။
ဥပေဒရဲ႕ေအာက္မွာကေတာ့
သမၼတအပါအဝင္ ႏိုင္ငံသားအားလံုးအႀကံဳးဝင္တယ္။
ေနထိုင္သူအားလံုးအႀကံဳးဝင္တယ္။

တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။
အေမရိကန္ႏိုင္ငံသူ/သားေတြဟာ
အရွက္၊အေၾကာက္ေတာ့ နည္းပါးၾကတာကို သတိထားမိတယ္။

" စိတ္ဟာ အေကာင္းဆံုးစာအုပ္..."

က်ေနာ္စာဖတ္တိုင္း လိုင္းတားၿပီးဖတ္တဲ့အေလ့အထရွိခဲ့တယ္။

လိုင္းတားထားတဲ့စာပိုဒ္ကို္လည္း မၾကာခဏျပန္ဖတ္ေလ့ရွိတယ္။

အႀကိမ္ႀကိမ္ျပန္ဖတ္ေတာ့ တစ္ႀကိမ္နဲ႕တစ္ႀကိမ္ သေဘာေပါက္တာျခင္း

မတူတာကို ေတြ႕ရတယ္။

စာေကာင္းေတြကို ဖတ္လို႕ရတဲ့အရသာကို

စာဖတ္ဝါသနာပါသူမွခံစားသိႏိုင္ပါတယ္။

ေျပာျပရံုနဲ႕နားမလည္ႏိုင္ပါ။

ဟင္းေကာင္းစားရတဲ့အခါ မိတ္ေဆြေတြကို အမွတ္ရတတ္သလိုပါပဲ၊

စာေကာင္းဖတ္လို႕ရတဲ့အရသာကိုလည္း မိတ္ေဆြေတြကို ခံစားသိေစခ်င္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ဖတ္ၿပီး လိုင္းတားထားတဲ့စာအုပ္ေတြကို

ဖတ္ၾကည့္စမ္းပါဆိုၿပီး မိတ္ေဆြေတြကို ငွားလုိက္ပါတယ္။

ျပန္မရတာက မ်ားလာတယ္။

ကိုယ္ျပန္ဖတ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီစာအုပ္ကျပန္မရတာနဲ႕

တစ္ခါတစ္ေလ အဲဒီစာအုပ္ကို ရွာမရတာနဲ႕

အခက္အခဲမ်ိဳးစံုေတြ႕ရေတာ့ နည္းလမ္းရွာရင္းနဲ႕

ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့စာပိုဒ္ကို ဗလာစာအုပ္ထဲျပန္ကူးေရးတဲ့အေလ့အက်င့္ရလာပါတယ္။

အစပိုင္းမွာေတာ့ ၾကာသလိုထင္ရေပမယ့္

ကူးေရးတာမ်ားလာေတာ့ စာပါအေၾကာင္းအရာကို ပိုမိုသေဘာေပါက္လာပါတယ္။

ပိုမိုမွတ္မိလာတယ္။

ကူးေရးထားတဲ့စာအုပ္ကိုလည္း ခရီးသြားတိုင္း လြယ္လြယ္ကူကူယူလို႕ရလာတာေၾကာင့္

ကူးေရးတဲ့အေလ့အက်င့္ဟာ စြဲလာခဲ့တယ္။

အေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ရာရွိလာတဲ့အခါ ကူးေရးထားတဲ့စာေတြက

မွီးျငမ္းရတာလည္း လြယ္ကူလာပါတယ္။

ကိုယ္ေရးတဲ့စာအုပ္ေတြကိုကိုယ္ျပန္ဖတ္ၿပီးေက်နပ္ေနခ်ိန္မွာပဲ

အေမရိကားကိုေရာက္လာဖို႕အခြင့္အေရးရလာခဲ့ပါတယ္။

ကူးေရးခဲ့တဲ့စာအုပ္ေပါင္းဟာ တစ္ရာေက်ာ္၊ႏွစ္ရာနီးပါးရွိလာၿပီဆိုေတာ့

ေဝးလြန္းတဲ့ခရီးရွည္မွာ သယ္ယူဖို႕အခက္အခဲျဖစ္လာျပန္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ အဲဒီစာအုပ္ေတြကို သယ္ယူလာမယ့္အစား

ကြန္ပ်ဴတာထဲကို ကူးေရးဖို႕ျဖစ္လာရပါတယ္။

ရတဲ့အခ်ိန္နည္းနည္းမွာ လုပ္စရာေတြကိုလုပ္ရင္းနဲ႕ကူးေရးတာမို႕

ျပည့္စံုလံုေလာက္မႈမရွိခဲ့ပါဘူး။ အားလံုးကိုလည္းျပန္မေရးႏိုင္ခဲ့ဘူး။

စည္းစံနစ္မက်တာေတြရွိခဲ့တယ္။

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အေမရိကားေရာက္ေတာ့ အခက္အခဲမ်ိဳးစံုေတြ႕တဲ့အခါမွာေတာ့

ကိုယ့္မွတ္စုက ကိုယ့္ကို အားေတြျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။

လူႀကီးမင္းတို႕ကိုလည္း တစ္စံုတစ္ရာ အားျဖစ္ေစလိမ့္မယ္လို႕ေတြးမိတဲ့အတြက္

မွတ္စုေတြထဲက သင့္ႏိုးရာရာကို ျပန္လည္မွ်ေဝခံစားလိုက္မိပါတယ္။

(ေအာင္ဝင္းဟိန္း)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

သင္ဟာဘဝလို႕ ေခၚတဲ့စာသင္ခန္းမရွိ၊

စာအုပ္မရွိတဲ့ အခ်ိန္ျပည့္ေက်ာင္းႀကီးမွာ

စာရင္းသြင္းထားၿပီးၿပီ။

ဘဝတစ္ခုလံုးေက်ာင္းပဲ။

ေတြ႕ႀကံဳရသမွ် အားလံုးဟာ

သင္ခန္းစာေတြခ်ည္းပဲ။

++++++++++++++++++++++++++

အစာမေက်ရင္ ခြန္အားမျဖစ္ဘူး။

ဘဝသင္ခန္းစာမေက်ရင္လည္း

အသိဉာဏ္ မျဖစ္ဘူး။

+++++++++++++++++++++++++++++

အေတြ႕အႀကံဳတိုင္းဟာ သင္ခန္းစာပဲ။

သင္ခန္းစာတိုင္းဟာ စာေမးပြဲပဲ။

+++++++++++++++++++++++++++++

သတိနဲ႕ ဉာဏ္နဲ႕ေနတတ္မွ ဘဝအေတြ႕အႀကံဳထဲက

ေလးနက္တဲ့သင္ခန္းစာ ရမယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

အေလးနက္ဆံုး အသိဉာဏ္ကို

ဘဝအေတြ႕အႀကံဳထဲကပဲ ရႏိုင္တယ္။

စာအုပ္ထဲက မရႏိုင္ဘူး။

ဘဝဟာ အေလးနက္ဆံုး စာအုပ္ျဖစ္တယ္။

ဘဝဟာ အေကာင္းဆံုးစာအုပ္ျဖစ္တယ္။

ခႏၶာဟာ အေကာင္းဆံုးစာအုပ္ျဖစ္တယ္။

စိတ္ဟာ အေကာင္းဆံုးစာအုပ္ျဖစ္တယ္။

ဒီေန႕ ငါဘယ္လိုအသိဉာဏ္မ်ိဳးရလိုက္သလဲ

ဆိုတာေန႕စဥ္ေမးသင့္တယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

သင္ခန္းစာတစ္ခုကို

ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္သြားၿပီ၊

သေဘာေပါက္သြားၿပီ၊

ေက်နပ္သြားၿပီ၊

ဆိုရင္ ေနာက္သင္ခန္းစာတစ္ခုတက္လို႕ရၿပီ။

တစ္တန္းေအာင္သြားရင္ ေနာက္တစ္တန္းတက္ရၿပီ။

ပိုၿပီးအဆင့္ျမင့္တဲ့ ပိုနက္နဲတဲ့ ဉာဏ္ရဖို႕

အေျခအေနနဲ႕ ေတြ႕ရၿပီ။

+++++++++++++++++++++++++++++

ေလာကဓံတရားေတြနဲ႕ေတြ႕ႀကံဳရတာ

ကိုယ့္အတြက္အခြင့္အေရးပဲ။

ကိုယ္ကယူတတ္ရင္ ပညာေတြ အမ်ားႀကီးရတယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

အေကာင္း၊အဆိုးေတြ႕သမွ်

ဘဝအေတြ႕အႀကံဳထဲက ေလးနက္တဲ့အသိအျမင္ကို

ရမွသာ အေတြ႕အႀကံဳဟာ တန္ဖိုးရွိတယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

ဘဝအေျခအေနေတြ အၿမဲေျပာင္းသြားေနတာျဖစ္လို႕

အသိအျမင္သစ္ေတြ အၿမဲတမ္းရမွ ျဖစ္မယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

အေျခအေန ဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး

ငါ တတ္ႏိုင္တာကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္လုိ႕

ငါ့ဘဝက

ငါ့ကို တာဝန္ေပးထားတယ္။

+++++++++++++++++++++++++++++

(ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)