တစ္ခါတုန္းက သားအမိႏွစ္ေယာက္
ေအးေအးေဆးေဆး ၿခံစိုက္စားၾကတယ္။
တစ္ေန႕ အေမျဖစ္သူ ေဒၚစိန္စိန္ဟာ ေနမေကာင္းျဖစ္ၿပီး
အိပ္ရာထဲ လဲတယ္။
သားျဖစ္သူ ကိုေအးက ဆရာဝန္
ေဒါက္တာ ဦးကို္ယုကို ပင့္ေခၚတယ္။
ဆရာဝန္က လူနာကို ၾကည့္ၿပီးေနာက္
သားျဖစ္သူကိုေအး ကို ေဘးဘက္ေခၚထုတ္ၿပီးေျပာတယ္။
“ ခင္ဗ်ားအေမ အားျပတ္လို႕လဲတာပါ။
ခင္ဗ်ားကို အႀကံတစ္ခုေပးမယ္။
သူ႕ကို ဘရန္ဒီ နည္းနည္း တိုက္ၾကည့္ပါ။
စိတ္အားတက္ႂကြလာၿပီး အစာစားလာမယ္။
မၾကာခင္ ထူထူေထာင္ေထာင္ ျဖစ္လာမယ္ ”
ကိုေအးက
“ဒုကၡပါပဲ ေဒါက္တာရယ္၊
က်ေနာ့္အေမက အရက္ကို လက္ဖ်ားနဲ႕ေတာင္
တို႕ထိတာ မဟုတ္ဘူးခင္ဗ် ”
ေဒါက္တာဦးကိုယုက
“ ဒီလိုလုပ္၊
ႏြားႏို႕နဲ႕ဘရမ္ဒီကို တစ္ဝက္စီ ေရာၿပီးတိုက္၊
သူ႕ကို ဘာမွ မေျပာနဲ႕၊
က်န္းမာေရးအတြက္ တိုက္တာပဲ။
ဒီလိုမွ မလုပ္ရင္ ဒီေတာင္ကေက်ာ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး ”
ေဒါက္တာဦးကိုယု ေျပာတဲ့အတိုင္း သားျဖစ္သူကိုေအးက
ဘရမ္ဒီကို အိမ္မွာ ေမြးထားတဲ့ ႏြားမမွ ညွစ္လို႕ရတဲ့ ႏို႕နဲ႕ေရာၿပီးတိုက္တယ္။
ပထမမွာေတာ့ အေမက နည္းနည္းပဲ ေသာက္တယ္။
ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ပိုေသာက္လာတယ္။
တစ္ေန႕မွာေတာ့ ဘရန္ဒီနဲ႕ႏြားႏို႕တစ္ဝက္စီ ေရာထားတဲ့
တစ္ပုလင္းလံုးကို တစ္က်ိဳက္တည္းေမာ့ခ်လိုက္တယ္။
ေက်နပ္တဲ့အသံနဲ႕ အေမစိန္ကေျပာတယ္။
“ သား၊
အိမ္က ႏြားမကို
ဘယ္ေတာ့မွ မေရာင္းနဲ႕ေနာ္၊
သား ၾကားလား ”
