ျမင့္ျမတ္တဲ့ဘက္ကို သြားေနမွ
တကယ္စစ္မွန္တဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာျဖစ္ႏိုင္တယ္။
ကိုယ့္ရဲ႕ အေကာင္းဆံုးဂုဏ္၊
အေကာင္းဆံုးအရည္အခ်င္းေတြ
အျမင့္ဆံုးေရာက္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနမွ
တကယ္စစ္မွန္တဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။
တစ္ေန႕တျခားပိုၿပီး ျမင့္ျမတ္တာကို သိမွပဲ
တကယ္စစ္မွန္တဲ့့ေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ
ျဖစ္ေပၚလာတယ္။
+++++++++++++++++++++++
ကို္ယ္ခႏၶာမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ထြက္ေလ၊ဝင္ေလကို
သတိေလးနဲ႕ကပ္ၿပီးသိေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ
ဘာမွ မေတြးဘဲနဲ႕ေနရတဲ့အတြက္ ၾကည္လင္
ေအးခ်မ္းၿပီးေတာ့ ျမင့္ျမတ္ေနတယ္ဆိုတာ
ေတြ႕ရတယ္။
+++++++++++++++++++++++
အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ဘဝအျမင္ကို ရထားတဲ့သူဟာ
ဘယ္ေလာက္ဒုကၡနဲ႕
ႀကံဳရ၊ႀကံဳရ၊ခံႏိုင္တယ္။
+++++++++++++++++++++++
ဒုကၡနဲ႕ေတြ႕ရလို႕ စိတ္ဓာတ္မက်ဘူး။
ေလာကဓံကို အရႈံးမေပးဘူး။
ကိုယ့္ရဲ႕ျမင္ျမတ္တဲ့စိတ္ထားကို
အပ်က္မခံဘူး။
ဘဝကို ေရာင္းမစားဘူး။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္တန္ဖိုးမခ်ဘူး။
အားလံုးကို ခံႏိုင္ရည္ရွိေအာင္
ျမင့္ျမတ္တဲ့စိတ္ထားက
ခံႏိုင္ရည္ကိုေပးတယ္။
+++++++++++++++++++++++
သတိရွိလာတဲ့သူက်ေတာ့
စိတ္ခ်မ္းသာမယ့္စကား ကိုေျပာတယ္။
အက်ိဳးရွိမယ့္စကားကိုပဲ ေျပာတယ္။
+++++++++++++++++++++++
ဘယ္ေခတ္မွာ ျဖစ္ေစ
အေကာင္း အဆိုးေရာေနတာပါ။
ေခတ္ဆိုတာ လူေတြအေပၚမွာမူတည္ပါတယ္။
+++++++++++++++++++++++
ျမင့္ျမတ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ဂုဏ္ ကို အာရံုျပဳတာမ်ားရင္
ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ျမတ္ျမတ္တဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္လာတယ္။
+++++++++++++++++++++++
ေကာင္းတဲ့အလုပ္၊
အေရးႀကီးတဲ့အလုပ္၊
တန္ဖိုးရွိတဲ့အလုပ္ေတြကို
သေဘာထားႀကီးႀကီး၊
ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးႀကီးနဲ႕ လုပ္ေနတဲ့သူဟာ
သူမ်ားက ကိုယ့္အေၾကာင္း ခ်ီးမြမ္းတာကိုလည္း
ေခါင္းထဲမွာ ၾကာၾကာမထားႏိုင္ဘူး၊
ကဲ့ရဲ႕တာကိုလည္း ေခါင္းထဲမွာ ၾကာၾကာမထားႏိုင္ဘူး။
+++++++++++++++++++++++
ငါ့ကို ဘယ္သူမွ မေကာင္းမေျပာရင္
ငါဟာ ရင့္က်က္လာတဲ့သူျဖစ္မလာႏုိင္ဘူး။
+++++++++++++++++++++++
(ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ဘုရားရွင္ ေက်းဇူးေတာ္...
၁။ ဘုရားရွင္ေတာ္၊ မပြင့္ေပၚလွ်င္၊
လူေတာ္အမ်ား၊ စိတ္ေကာင္းထားလည္း၊
ဤကား ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္ႏွင့္၊
ထုိထုိဘုံဘ၀၊ မသိၾက၊ မ်ားလွအျပစ္ေတြ။
၂။ ဘုရားရွင္ေတာ္၊ ပြင့္ထြန္းေပၚ၍၊
ေဟာေဖာ္ညႊန္ၾကား၊ ျမတ္တရားေၾကာင့္၊
ဤကား ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္ႏွင့္၊
ထုိထုိဘုံဘ၀၊ သိၾကရ၊ မ်ားလွ ေက်းဇူးေပ။
၃။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္၊ ဘုရားရွင္ကို၊
ေန႔စဥ္ မျပတ္၊ ေက်းဇူးဆပ္ဘုိ႔၊
ပရိယတ္ႏွင့္၊ ပဋိပတ္ႏွစ္ျဖာ၊
သာသနာကို၊ ေကာင္းစြာ ႀကဳိးကုတ္၊
လြန္အားထုတ္၊ အဟုတ္က်င့္ၾကေစ။
(မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)
၁။ ငါတုိ႔ေနရာ ဤကမၻာ တဏွာအုပ္စုိးသည္
၂။ တဏွာေစရာ မေနသာ ေဖြရွာဆက္ရမည္။
၃။ ရသည္႔ဥစၥာ ခ်စ္သူပါ စြန္႔ခြါသြားရမည္။
၄။ တကယ့္အေရး တကယ္ေဘး ဘယ္ေသြးဘယ္သား မကယ္ျပီ။
၅။ ငါႏွင့္႐ြယ္တူ ငါေအာက္လူ ၾကီးသူေသၾကမ်ားလွွျပီ။
၆။ ခဏမစဲ အုိစျမဲ ငါလဲ ေသဘက္နီးခဲ့ျပီ။
၇။ ဇရာမီးေတာင္ ကုိယ္တည္းေလာင္ ေသေအာင္ျမိဳက္ေတာ့သည္။
၈။ မေသရခင္ သြားလမ္းစဥ္ ၾကဳိတင္ျပင္သင့္ျပီ။
၉။ ဒါန သီလ ဘာဝနာ လမ္းသာထြင္လိမ္႔မည္။
၁၀။ မဂၢင္ယာဥ္ၾကီး အျမန္စီး ခရီးထြက္ေတာ့မည္။
