အခ်ိန္ဆိုတာ……
သင္ဟာ အခ်ိန္ကို မဝယ္ႏိုင္ပါ။
သူတစ္ပါးထံမွ ေခ်းငွား၍မရပါ။
လုယက္တိုက္ခိုက္၍လည္းမရပါ။
ဆပြားတိုးေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္၍လည္း မရပါ။
ကိုယ္တိုင္ ျပဳလုပ္ဖန္းတီးယူ၍လည္း မရပါ။
ၿခိဳးၿခံေခၽြတာ စုေဆာင္း၍လည္း မရပါ။
လုပ္ႏုိင္တာ တစ္ခုေတာ့ ရွိပါတယ္။
အသံုးခ်ႏိုင္ပါတယ္။
ခ်မ္းသာသူတစ္ဦးက သူ႕ရဲ႕မိတ္ေဆြေရွ႕မွာ ညည္းတယ္။
“လူေတြက က်ေနာ္ကို မႀကိဳက္ၾကဘူး။
က်ေနာ္ကို တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တယ္။
ကပ္ေစးနည္းတယ္လို႕ေျပာၾကတယ္။
တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ရဲ႕ ေသတမ္းစာထဲမွာ က်ေနာ္ပိုင္ဆိုင္တာေတြ အားလံုးကို
မိဘမဲ့ ေဂဟာကို လွဴဒါန္းထားတာပါ”
လို႕ ေျပာျပပါတယ္။
အဲဒီအခါ နားေထာင္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြက ဝက္ နဲ႕ ႏြားပံုျပင္ကို ခ်မ္းသာသူအတြက္ ေျပာျပပါတယ္။
“တစ္ခါတုန္းကေပါ့ဗ်ာ….ဝက္ နဲ႕ ႏြား ႏွစ္ေကာင္ဟာ မိတ္ေဆြေတြျဖစ္ၾကပါတယ္။
တစ္ေန႕ေတာ့ ဝက္ကႏြားဆီလာၿပီးညည္းပါတယ္။
“အုိ…ကိုႏြားႀကီး၊ လူေတြက ခင္ဗ်ားေကာင္းေၾကာင္းေျပာလိုက္ၾကတာဗ်ာ။
ေျပာလည္း ေျပာသင့္ပါတယ္ေလ။
ခင္ဗ်ားက သူတို႕အတြက္ ႏို႕ေတြ အၿမဲေပးေနတာကိုး။
ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေတြ က်ေနာ္ဆီက ပိုေတာင္ရၾကပါတယ္ဗ်ာ…။
က်ေနာ္ရဲ႕ အသားေရာ၊အဆီေရာ နံရုိးပါမက်န္ရၾကပါတယ္။
က်ေနာ္ရဲ႕ေျခ၊ လက္ေတြနဲ႕ အၿမီးေတာင္ ခ်က္ျပဳတ္စားၾကပါေသးတယ္။
ဝက္သားတုတ္ထိုးဆိုၿပီး က်ေနာ္ရဲ႕တစ္ကိုယ္လံုးကို
အားရပါးရစားေနၾကတာ ခင္ဗ်ားအျမင္ဘဲေလ။
ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူကမွ က်ေနာ္ကို ေကာင္းတယ္လို႕မေျပာၾကဘူး။
က်ေနာ့္ကို မႀကိဳက္ၾကဘူး။
လူေတြအတြက္ က်ေနာ္ဟာ ဘာမွ သံုးမရတဲ့ ဝက္တစ္ေကာင္တဲ့ဗ်ာ ၊
အဲဒီလို ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတာလဲဟင္”
လို႕ဝက္က ႏြားကို ေျပာျပပါတယ္။
ႏြားက စဥ္းစားၿပီးျပန္ေျပာတာက….
“ ျဖစ္ႏိုိင္တာတစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ဗ်။
က်ေနာ္က အသက္ရွင္ေနတုန္းမွာ လူေတြကို အကိ်ဳးျပဳေနတာကိုး။
ခင္ဗ်ားကေတာ့ ေသေတာ့မွ အက်ိဳးျပဳတာကေတာ့…..... ကြာျခားေနတယ္ဗ်။ ”
လို႕ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္။
ဒီမွာ …………သူငယ္ခ်င္း
မင္းနဲ႕ငါ .……ငါနဲ႕မင္း
အတင္းစကားေတြ….
အဖ်င္းစကားေတြၾကားမွာ
အျငင္းမပြားခ်င္ဘူး။
ဒီမွာ ………….သူငယ္ခ်င္း
မင္းနဲ႕ငါ…..……ငါနဲ႕မင္း
အခ်စ္ေၾကာင့္….
အျပစ္ေျမာက္ေပမဲ့
အခ်စ္အခင္နဲ႕
အျပစ္မတင္ခ်င္ဘူး။
ဒီမွာ …………သူငယ္ခ်င္း
မင္းနဲ႕ငါ….……ငါနဲ႕မင္း
အမွန္တရား….စံထားၿပီး
အကာေတြၾကားမွာ
ဘဝကိုအနစ္ျမွပ္မခံႏိုင္ဘူး။
ဒီမွာ …………သူငယ္ခ်င္း
မင္းနဲ႕ငါ……..…ငါနဲ႕မင္း
ဘဝမွာ….အမွားမကင္းၾကေပမဲ့
အႀကိမ္ႀကိမ္မမွားဖို႕ သတိျပဳရမယ္။
ဒီမွာ ………….သူငယ္ခ်င္း
မင္းနဲ႕ငါ………ငါနဲ႕မင္း
ရုပ္အဆင္းက….ဇရာခင္းၿပီး
ေသမင္းဘက္ကို တစ္ဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္နင္းခဲ့ၿပီ။
ဒီမွာ ………….သူငယ္ခ်င္းေရ….
ေမြးလို႕…………………..ေသတာ၊
ျဖစ္လို႕…………………..ပ်က္တာ၊
ေနထြက္လို႕…………….ေနဝင္တာ၊
အေၾကာင္းရွိလို႕……....အကိ်ဳးရွိတာ၊
တစ္ခါက………………..မင္းစကား၊
တို႕ေတြ ေနမဝင္ခင္ တိမ္ေတာက္ၾကရေအာင္လား။
စိမ္းထိုက္သူ... (ေမာ္ကၽြန္း)
22/02/2008 (7:30-P.M)
က်ေနာ့္မွာ ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အခုခ်ိန္မွာေတာ့မ်ားမ်ားစားစားမရွိေတာ့ပါ။
လက္ခ်ိဳးေရတြက္ၾကည့္ရင္ ရွားရွားပါးပါး ႏွစ္ေယာက္သာက်န္ပါေတာ့တယ္။
တစ္ေယာက္ကေတာ့ အေမရိကမွာေရာက္ေနၿပီး
ႀကီးပြားေနတဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေပါ့။
က်န္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကဗ်ာဆရာ စိမ္းထိုက္သူ ူူူ(ေမာ္ကၽြန္း) ျဖစ္ပါတယ္။
ငယ္ငယ္ကတည္းက ကဗ်ာေတြေရးၿပီး က်ေနာ့္ကိုေပးဖတ္ခုိင္းတတ္တယ္။
မဂၢဇင္းတိုက္ကို ပို႕ပါလားလို႕ အႀကံေပးတိုင္းလည္း ျငင္းတတ္တယ္။
သူ႕ကဗ်ာေတြကို ေလးေလးစားစား သိမ္းထားတတ္တယ္။
အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတာင္းဆိုေတာ့မွ ယခုကဗ်ာေတြကို ထုတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဖတ္ၿပီး ခံစားေပးပါလို႕ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္......။
