“လူ႕ဘဝစက္ဝိုင္း…”

တစ္ခါတုန္းက လူေတြရဲ႕သက္တမ္းဟာ ႏွစ္ ၃၀ ပဲရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။

ပညာေတြသင္ၿပီးတတ္ရံုရွိေသးတယ္။

ေသရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ လူကမေက်နပ္ဘူး။

နတ္ဘုရားဆီမွာ သက္တမ္းတိုးေတာင္းဖို႕ သြားတာေပါ့။

နတ္ဘုရားဆီေရာက္ေတာ့

နတ္ဘုရားအနားမွာ ႏြားတစ္ေကာင္လည္းေရာက္ေနတယ္။

ၿပီးေတာ့ ေခြးတစ္ေကာင္လည္းရွိေနတယ္။

ေနာက္ၿပီး ေမ်ာက္တစ္ေကာင္လည္းေရာက္ေနတယ္။

လူက

“ နတ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ ပညာေတြသင္ၿပီး

လူသားေတြရဲ႕ေကာင္းက်ိဳး၊ေလာကရဲ႕ေကာင္းက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႕

သက္တမ္းတိုးေပးေတာ္မူပါဘုရား”လို႕ေတာင္းဆိုတာေပါ့။

ဒီေတာ့ အနားမွာရွိေနတဲ့ ႏြားက

“ ကၽြႏ္ုပ္ဟာ တစ္ဘဝလံုး ရုန္းကန္အလုပ္လုပ္ရတယ္။

ေနပူပူ၊မိုးရြာရြာ လုပ္ရတယ္။

ပူလည္းလုပ္ရတယ္။ ေအးခ်မ္းလည္းလုပ္ရတယ္။

အနားအေနကို မရွိခဲ့ပါဘူး။

စားရေတာ့ ျမက္နဲ႕ေကာက္ရိုး။

ကံမ်ားဆိုးတဲ့အခါ ဆီႀကိတ္ရေသးတယ္။

ဆံုလည္ႏြားဆိုတဲ့အတိုင္းပါပဲ။

တစ္ေနရာထဲမွာကိုပဲ ထပ္ခါတစ္လဲလဲလုပ္ရတဲ့အတြက္

ဘဝကို ၿငီးေငြ႕လွပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕သက္တမ္းကိုယူပါ”လို႕ေျပာတယ္။

နတ္ဘုရားကခြင့္ျပဳေတာ့

လူဟာ ႏြားရဲ႕သက္တမ္းႏွစ္-၃၀ ကိုရလုိက္ပါတယ္။

သက္တမ္း-၆၀ရေပမယ့္ မေက်နပ္ႏိုင္ေသးတာေၾကာင့္

နတ္ဘုရားဆီမွာ ထပ္ေတာင္းပါတယ္။

ဒီေတာ့ အနားမွာရွိေနတဲ့ေခြးက

“ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕သက္တမ္းကိုလည္းယူပါ၊

ကၽြႏ္ုပ္ကေတာ့ အိမ္ကိုေန႕ေန႕ညညေစာင့္ေပးရတယ္။

ေတြ႕တဲ့လူေတြဆိုရင္ ရန္သူ၊မိတ္ေဆြမခြဲျခားႏိုင္ပဲ ေဟာင္ေပးရတယ္။

အိမ္နားကပ္တဲ့လူတိုင္းကို ေဟာင္ရတဲ့အျပင္

အိမ္ထဲမွာရွိတဲ့လူေတြဆိုရင္လည္း သခင္ကလြဲၿပီး

အဆက္မျပတ္ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး ေဟာင္သံေပးရတယ္။

စားရျပန္ေတာ့ အရိုးနဲ႕အရြတ္ေတြခ်ည္းပါပဲ။

သခင္ကမလိုရင္ မလိုသလို ဆူတယ္၊ဆဲတယ္၊ရုိက္တယ္။

ဒီဘဝကိုလည္းၿငီးေငြ႕လြန္းလွပါၿပီ။ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕သက္တမ္းကိုယူပါ”လို႕ေျပာတယ္။

နတ္ဘုရားကခြင့္ျပဳေတာ့

ေခြးဆီက သက္တမ္း-၂၅ႏွစ္ကိုရလိုက္ျပန္တယ္။

သက္တမ္းစုစုေပါင္း ၈၅ႏွစ္ရွိေပမယ့္ လူကမေက်နပ္ႏိုင္ေသးဘူး။

နတ္ဘုရားဆီမွာ သက္တမ္းကိုထပ္ေတာင္းျပန္တယ္။

ဒီေတာ့ အနားမွာရွိေနတဲ့ေမ်ာက္က

“ ကၽြႏ္ုပ္သက္တမ္းကိုလည္း ယူပါ။

ကၽြႏ္ုပ္ကေတာ့ သစ္ပင္တစ္ပင္ကေနတစ္ပင္ကိုတစ္ခ်ိန္လံုး ခုန္ကူးေနရတယ္။

မခုန္တဲ့အခိ်န္ဆိုရင္ သစ္ပင္ဂြၾကားမွာ ေစာင့္ေၾကာက္ထိုင္ရတယ္။

စားရျပန္ေတာ့ ငွက္ေပ်ာသီးနဲ႕အသီးအရြက္၊

ဒီဘဝကိုၿငီးေငြ႕လြန္းလွပါတယ္။ကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕သက္တမ္းကိုလည္းယူပါ”လို႕ေျပာတယ္။

နတ္ဘုရားက “ယူေစ”လို႕ခြင့္ျပဳလိုက္တယ္။

ဒီေတာ့ ေမ်ာက္ဆီက သက္တမ္း၁၅-ႏွစ္ကိုထပ္ရလိုက္ေတာ့

လူ႕သက္တမ္းဟာ ႏွစ္တစ္ရာျပည့္သြားပါတယ္။

လူဟာ ေက်နပ္ၿပီးျပန္လာခဲ့တယ္။

လူသားေကာင္းက်ိဳး၊ေလာကေကာင္းက်ိဳးကိုလုပ္မယ္ဆိုတဲ့လူဟာ

မၾကာခင္မွာပဲ မိန္းမရသြားပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ေတာ့ သား၊သမီးေတြတစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ေမြးလာပါေတာ့တယ္။

မိန္းမရဲ႕ေကာင္းက်ိဳး၊ သားသမီးေတြရဲ႕ေကာင္းက်ိဳးကိုလုပ္ရင္းနဲ႕ပဲ

အခိ်န္ဟာကုန္လာတယ္။

ေငြရဖို႕၊ စား၊ဝတ္၊ေနေရးအစဥ္ေျပဖို႕အတြက္

ေနပူ၊မိုးရြာမေရွာင္လုပ္ရပါတယ္။ပူလည္းလုပ္၊ေအးလည္းလုပ္ရတယ္။

ႏြားသက္တမ္းရထားတဲ့လူဟာ ႏြားနဲ႕တူသထက္တူလာတယ္။

ဒါနဲ႕ပဲ သက္တမ္း ၆၀-ႏွစ္ျပည့္ေတာ့ ပင္စင္ယူလိုက္ရပါတယ္။

အလုပ္မရွိေတာ့လို႕နားရသလားဆိုေတာ့ မနားရပါဘူး။

သား၊သမီးေတြရဲ႕အိမ္ကို တစ္လွည့္ေစာင့္ေပးရပါတယ္။

သားသမီးေတြရဲ႕ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို မေပ်ာက္ပ်က္ရေလေအာင္

အိမ္ေစာင့္ေခြးႀကီးလို ေစာင့္ေရွာက္ရတယ္။

အိမ္ကိုလာတဲ့လူဆိုရင္ မိတ္ေဆြလား၊ ရန္သူလား မခြဲျခားႏိုင္ပါဘူး။

ေတြ႕ရာ၊ျမင္ရာကိုေဟာင္ရပါေတာ့တယ္။

သားသမီးေတြရဲ႕ပစၥည္းဥစၥာဆိုရင္ ဘာဆိုဘာမွကိုင္လို႕မရဘူး။

ထိလိုက္တာနဲ႕ေဟာင္ေတာ့တာပါပဲ။

ၾကာလာေတာ့ ဘာအေၾကာင္းမွမရွိလည္း

ေဟာင္ရမယ့္တာဝန္အရေဟာင္ေနရ

ေတာ့ေခြးနဲ႕တူသထက္တူလာပါတယ္။

ေဟာ…သက္တမ္း ၈၅-ႏွစ္ေက်ာ္လာေတာ့

ေဟာင္ႏိုင္စြမ္းေတြမရွိေတာ့ဘူး။

အိုလာၿပီေလ။ဒါနဲ႕ပဲ

သားသမီးေတြရဲ႕အိမ္တစ္အိမ္ၿပီးတစ္အိမ္ကိုခုန္ကူးၿပီးေနရေတာ့တယ္။

သားသမီးေတြက မၾကည္ျဖဴရင္

ေျမးေတြ၊ျမစ္ေတြရဲ႕အိမ္ေတြတစ္အိမ္ၿပီးတစ္အိမ္ခုန္ကူးေနရေတာ့တယ္။

ခုန္ရဖန္မ်ားေတာ့ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ေစာင့္ေၾကာက္ထိုင္လိုက္တဲ့အခါ

ေမ်ာက္အိုႀကီးေတြနဲ႕တူသထက္တူလာပါေတာ့တယ္။

လူ႕ဘဝဟာ ဒီလိုနဲ႕ပဲ ႏြားၿပီးေတာ့ေခြး၊

ေခြးၿပီးေတာ့ေမ်ာက္ဘဝေတြမွာ က်င္လည္ရင္း

လူသားေတြရဲ႕ေကာင္းက်ိဳးလည္း မလုပ္ႏိုင္၊

ေလာကရဲ႕ေကာင္းက်ိဳးလည္း မလုပ္ႏိုင္ဘဲနဲ႕

မိန္းမရဲ႕ေကာင္းက်ိဳး၊သားသမီးေတြရဲ႕ေကာင္းက်ိဳးေတြၾကားမွာ

လည္ပတ္ရင္းနဲ႕ေသဆံုးသြားပါေတာ့တယ္။

"ေက်နပ္မေနနဲ႕..."

၁။

ငါ့သား အၿမဲမွတ္ထား၊

ဘယ္လုပ္ငန္းပဲ လုပ္လုပ္ ရၿပီးတဲ့ေအာင္ျမင္မႈသရဖူနဲ႕ ေက်နပ္မေနနဲ႕၊

ပန္းတိုင္တစ္ခုေရာက္ၿပီးၿပီဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ ဒီထက္ျမင့္တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္တစ္ခု

ထပ္ခ်ရမယ္။

( ဒိုနယ္ကင္းဘဲလ္ရဲ႕ဖခင္…)

၂။

“ သားရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြကို

ဘယ္အရာ ဘယ္ကိစၥအတြက္မွ မေပ်ာက္ပ်က္၊

မဆံုးရႈံးပါေစနဲ႕သား ”

(ရပ္ဖ္ဘန္႕ခ်္ရဲ႕မိခင္ )

၃။

ဘဝမွာ ႀကံဳရတဲ့ ခလုတ္ကန္သင္းေတြကို

ကိုယ့္ဘဝ တိုးတက္ေအာင္ ျမွင့္တင္ေပမယ့္ ေလွကား

ထစ္ေတြ အျဖစ္ ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္ရမယ္သား၊

ခလုတ္တိုက္မိတဲ့ ေက်ာက္တံုးကို ေျခနင္းတံုးအျဖစ္ အသံုးျပဳတတ္ရမယ္ ”

( အက္စတက္စ္ကီးေဖာ္ဗားရဲ႕မိခင္ )

၄။

“ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္သမီး၊

ၿမိဳ႕လယ္ကြက္လပ္ကို ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္တဲ့လမ္းဟာ

တစ္လမ္းတည္းမဟုတ္ဘူး၊

အမ်ားႀကီးရွိတယ္။

လူ႕ဘဝမွာလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပဲ၊

သမီးရည္မွန္းထားတဲ့ပန္းတိုင္ကို

ဒီလမ္းက သြားလို႕မရရင္ ေနာက္တစ္လမ္းက ေကြ႕သြားလို႕ ရႏိုင္တယ္ ”

( အယ္လဆာရွီယာပရယ္လီရဲ႕ဖခင္…)

၅။

“ ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အဓိကေသာ့ခ်က္ဟာ

ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ေတြ အလ်င္စလိုမခ်မိေအာင္ ထိန္းႏိုင္ျခင္းပဲသား၊

ျပႆနာတစ္ခုႀကံဳရင္ ပထမဆံုးေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစား၊

ၿပီးေတာ့မွ စိတ္ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ် ”

( ဖီးလ္မာရွယ္ အလက္ဇႏၵရို႕စ္ ပါေပဂုိ႕စ္ရဲ႕ဖခင္… )

၆။

“ ျဖစ္ရမယ္လို႕ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ယံုၾကည္မယ္၊

ကိုယ္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ပြဲကို ကိုယ္ဝင္ၿပိဳင္ဖို႕ ဇြဲနပဲလည္း ရွိမယ္ဆိုရင္

ေအာင္ပြဲဆိုတာ ေျပးမလြတ္ဘူး ”

(ဂၽြန္ဟာရုိးလ္ဂၽြန္ဆင္ရဲ႕မိခင္…)

၇။

“ လူသားတို႕သည္

မိမိတို႕မွာရွိေသာ စြမ္းအား၏ အလြန္ေသးငယ္ေသာ အစိတ္အပိုင္းမွ်ေလာက္

ကိုသာ သံုးစြဲေနၾက၏ ”

( စိတ္ပညာရွင္ႀကီး ဝီလ်ံဂ်ိမ္းစ္ )

၈။

လူသည္လုပ္ငန္း၏ စိန္ေခၚမႈွႏွင့္

မိမိမွာရွိသည့္ စြမ္းရည္တို႕ အားခ်င္းမွ်ကာ

သူတစ္ျပန္ ကိုယ္တစ္ျပန္ ယွဥ္ၿပိဳင္ဆင္ႏႊဲေနႏိုင္သည့္အခါမ်ိဳးတြင္သာ

လုပ္ငန္း၌ စ်ာန္အဝင္ဆံုးျဖစ္တတ္၏။

ဒီအခါ လုပ္ငန္းစြမ္းရည္လည္း ထက္ျမက္လာ၏။

၉။

နိစၥဓူဝအလုပ္ထဲမွာ

စိန္ေခၚမႈကေလးေတြ

မိမိဘာသာ ဖန္တီးထည့္သြင္းေပးျခင္း ျဖစ္၏။

၁၀။

တကယ့္ထိပ္တန္းတင္းနစ္သမားေကာင္းမ်ားဟာ

ရုိက္ခ်က္တစ္ခ်က္ခ်င္းေကာင္းဖို႕ကိုသာ

အာရုံျပဳတယ္။

ၿပိဳင္ပြဲႏိုင္ဖို႕ဆိုတာစဥ္းစားမေနဘူး။

ရုိက္ခ်က္တစ္ခ်က္ေကာင္းမယ္၊

ေနာက္တစ္ခ်က္ေကာင္းမယ္၊

အဲဒီအတိုင္းသာဆက္သြား၊

ဒီပြဲ ႏိုင္ၿပီပဲ ”

( စိတ္ပညာရွင္ ဂၽြန္ အင္ဒါဆင္ )

၁၁။

စိတ္ေရာ၊ကိုယ္ပါေညာင္းညာၿပီး အာရုံစိုက္မႈ အနည္းႏွင့္အမ်ားေလ်ာ့ပါးလာတဲ့အခါ

အလုပ္ကို ေခတၱခ်ထားကာ၊

အသက္ျပင္းျပင္းရွဴရႈိက္ျခင္း၊

မ်က္စိကိုမွိတ္ထားကာ မိမိကိုယ္ကို သာယာေသာ ပန္းဥယ်ာဥ္ထဲ ေရာက္ေနတယ္လို႕

ျမင္ေယာင္ခံစားျခင္း၊

လက္ႏွစ္ဖက္ တြဲေလာင္းခ်၊

တစ္ကိုယ္လံုးရွိ အေၾကာအျခင္ေတြလည္း ေလွ်ာ့ခ်ကာ

စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါေတာင့္တင္းမႈ

အနည္းဆံုးအေနအထား၌ ေနၾကည့္ျခင္း

စတဲ့ျဖင့္ အနားေပးသင့္ပါတယ္။

၁၂။

“ ေဆတန္ ၅ ဒံုးပ်ံမွာ အစိတ္အပိုင္းေပါင္း ၅၆၀၀၀၀၀( ငါးသန္းေျခာက္သိန္း)ပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ ၉၉.၉ ရာခိုင္ႏႈန္း ေသခ်ာတယ္္ဆိုရင္ ေတာင္ မေသခ်ာတဲ့အစိတ္အပိုင္း

၅၆၀၀(ငါးေထာင္ေျခာက္ရာ)ေလာက္ရွိေနႏိုင္တယ္။

အခုေဆတန္၅ဒံုးပ်ံနဲ႕ လႊတ္တင္တဲ့ အပိုလို ၄ အာကာသယာဥ္ရဲ႕လကမၻာသြားခရီးစဥ္မွာ

အတိအက်မျဖစ္တာ ႏွစ္ခုပဲရွိခဲ့တယ္ ဆိုေတာ့၊

တိက်ေသခ်ာမႈ ၉၉.၉၉၉၉ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိတယ္လို႕ ဆိုရလိမ့္မယ္၊

အကယ္၍ အစိတ္အပိုင္း ၁၃၀၀၀( တစ္ေသာင္းသံုးေထာင္)ေလာက္ပဲ ပါတဲ့

သာမန္ေမာ္ေတာ္ကားတစ္စီးကိုသာ

အဲသည္ေလာက္ တိက်ေသခ်ာေအာင္ လုပ္ထားမယ္ဆိုရင္ ႏွစ္ေပါင္း (၁၀၀)ေလာက္

ၾကာမွ ပထမဆံုးတစ္ႀကိမ္စ ေဖာက္တာ ႀကံဳရလိမ့္မယ္ ”လို႕

ဗန္ဘေရာင္း (Wernher von Braun )

( ဒံုးပ်ံပါရဂူႀကီး/ ပရုိဂ်က္အႀကီးအကဲ )ေျပာခဲ့ပါတယ္။

" သြားမစ,လိုက္နဲ႕ဗ်ိဳ႕...."

တစ္ခါတုန္းက...

က်ေနာ္နဲ႔က်ေနာ့္မိန္းမ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ ပဲရစ္ၿမိဳ႕ကုိ အလည္ေရာက္ခ့ဲစဥ္ကေပ့ါ။

တည္းခိုတ့ဲေနရာကလည္း ပဲရစ္ၿမိဳ႕ရဲ႕နာမည္ေက်ာ္ "ခ်စ္သူလမ္းၾကား" အနီးက

ဟိုတယ္တစ္ခုမွာေလ။

ညေနေစာင္းလဲေရာက္ေရာ က်ေနာ့္ဇာတိက ျပ လာတယ္၊

အဲဒီ "ခ်စ္သူလမ္းၾကား" ထဲကုိ

သြားၾကည့္ခ်င္တာေလ။ ဝါသနာပါတာကုိး။

ဒါနဲ႔ မိန္းမကုိလွည့္ပတ္ေျပာခ့ဲၿပီး သူ႔ကုိ ဟုိတယ္အခန္းမွာ ခဏထားခ့ဲလိုက္တယ္၊

ၿပီးတာနဲ႔ ခ်စ္သူလမ္းၾကားတေလွ်ာက္ အစံုအဆန္လိုက္ၾကည့္မိတယ္။

အားပါးပါး...မိန္းမလွေလးေတြဗ်ာ၊

ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ၊

တိုက္နံရံေဘးမွာ၊

ေလွခါးအဆင္းေနရာေလးေတြမွာ၊

ေပါမွေပါ ၊

ေခ်ာမွေခ်ာ။

အသားေလးေတြမ်ား ဝင္းစိုအိဖတ္ေနလိုက္တာ၊

ေျခသလံုးေလးေတြဆိုရင္ ေျပးေျပး ဟပ္

လိုက္ခ်င္တယ္..တကယ္။

မေနႏို္င္တာနဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကုိ ကပ္ၿပီး ေမးၾကည့္လိုက္တယ္။

"မိန္းကေလး...ဘယ္ေစ်းလဲကြ"

"ရိုးရုိးဆိုရင္ ေဒၚလာ ၂၀၀၊

အစံုဆိုရင္ ေဒၚလာ ၂၅၀"

"ဟင္...အဲေလာက္ေတာင္ ေစ်းႀကီးတာလား၊

ငါ က ၂၅ ေဒၚလာေလာက္ဘဲ ထင္ေနတာ"


"အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ ရွင္ ဟုိဘက္တစ္လမ္းေက်ာ္ကုိသြား၊

အဲဒီမွာ ၂၅ ေဒၚလာတန္ေတြရိွတယ္၊

ဒါေပမ့ဲ စုတ္ျပတ္ေနတာေတြဘဲ ရမွာေနာ္"

"ေအာ္...ေအးပါကြာ၊

မသြားေတာ့ပါဘူး၊

ျပန္ေတာ့မယ္"

"ႂကြ...ႂကြ"

" ဟူး...မလြယ္ဘူး၊

သြားၿပီး စပ္စုမိတာ အေကာခံလိုက္ရတာ အဖတ္တင္တယ္။

အခန္းျပန္မွ။

ဒါနဲ႔ ဟိုတယ္ကုိျပန္၊ ေရမိုးခ်ဳိး၊ မိန္းမကုိ လက္ဆြဲၿပီး

ႏွစ္ေယာက္သားညစာစားဖို႔ လမ္းမအတိုင္း ဆိုင္လိုက္ရွာေရြးေနတံုး။

ကံမ်ားဆိုးခ်င္ေတာ့ ခုနက မိန္းကေလးနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တိုးပါေလေရာဗ်ာ။

သူကလည္းမွတ္မိတယ္ခင္ဗ်၊

မွတ္မိတာထက္ဆိုးတာက သူ ေျပာလိုက္တ့ဲ စကား၊

"ေအာ္..ခုေတာ့ ၂၅ ေဒၚလာတန္ႀကီး မ, လာတယ္ေပ့ါေလ၊

က်မ မေျပာဘူးလား၊

စုတ္ျပတ္ေနပါတယ္လို႔"

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

(မွတ္ခ်က္။ ။ က်ေနာ္ျပင္သစ္ကိုမေရာက္ဖူးပါ။

က်ေနာ္ကိုယ္ေတြ႕လည္းမဟုတ္ပါ။

ေရွ႕ေနမေလး မနီဝမ္း ေပးပို႕လိုက္တာကို

တစ္္ဆင့္ေဖာက္သည္ခ်လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ပါေၾကာင္း၊)