အလြန္ကပ္ေစးနည္းတဲ့ ကိုကုလားတစ္ေယာက္
ေရကန္ထဲတြင္
ေရမကူးတတ္ဘဲ ေရကူးတဲ့အတြက္ ေရနစ္တယ္။
အနီးရွိလူတစ္ေယာက္က ေရထဲက ဆယ္လိုက္တယ္။
ကိုကုလား ေကာင္းေကာင္း သတိရလာတဲ့အခါ
သူ႕ရဲ႕ဇနီး ေျပာတယ္။
“ ေမာင္၊
ေမာင့္ကို ကယ္တင္လိုက္တဲ့ လူငယ္ကို ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႕
တစ္ေသာင္းက်ပ္ ဆုခ်လိုက္ရင္ မေကာင္းဘူးလား ”
ကိုကုလားက
“ေကာင္းပါတယ္ မိန္းမရယ္၊
ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းေျပာရရင္
သူ ကိုယ့္ကို ေရထဲက ဆြဲထုတ္ခ်ိန္မွာ
ကိုယ္သတိနည္းနည္းျပန္ရေနပါၿပီ။
ဒါေၾကာင့္ ေငြ ငါးေထာင္ဆိုရင္ ေတာ္ေလာက္ပါၿပီ ”
“ တကယ့္မွန္ကန္တဲ့ လက္ေဆာင္မွာ
ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်
သြားေရာက္ပါဝင္တဲ့ လက္ေဆာင္ျဖစ္ပါတယ္ ”
လို႕ အီမာဆန္က ဆိုပါတယ္။
သမိုင္းမွာ ထင္ရွားတဲ့လက္ေဆာင္မ်ားမွာ
အီမာဆန္ရဲ႕
အယူအဆမွန္ကန္ေၾကာင္းေထာက္ျပပါတယ္။
ဥပမာေျပာရရင္
အီဂ်စ္ဘုရင္မ ကလီယိုပက္ထရာဟာ
ဆီဇာဘုရင္မင္းျမတ္အတြက္ လက္ေဆာင္မြန္အျဖစ္
သူမကိုယ္သူမ ေကာ္ေဇာျဖင့္ ပတ္လိပ္ၿပီး ဆက္သခဲ့ပါတယ္။
မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္
အခ်ိန္ကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးျခင္းဟာ
အေရးႀကီးဆံုးျဖစ္လာပါတယ္။
အခ်ိန္ကို
လက္ေဆာင္ေကာင္းအျဖစ္ေပးျခင္းဟာ
အစဥ္အလာ လုပ္ရုိးလုပ္စဥ္ ျဖစ္လာေသာ္လည္း
အဲဒီအခ်က္ဟာ အေရးအႀကီးဆံုး ျဖစ္လာပါတယ္။
အမွန္ကန္ဆံုး လက္ေဆာင္မွာ
ေရႊ၊ေငြ၊ နဲ႕
အလြန္ေမႊးႀကိဳင္တဲ့ေရေမႊးမ်ားမဟုတ္ပါ။
ျမင့္မားသထက္ျမင့္မားတဲ့
အေျခအေနေရာက္ေအာင္
ႀကိဳးစားအားထုတ္ရာတြင္ အကုန္ခံခဲ့တဲ့
ရင္းႏွီးခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္နဲ႕
ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတဲ့ပင္ပန္းမႈ ဒုကၡမ်ားျဖစ္ပါတယ္။
ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈဟာ
စိတ္ဝင္စားေၾကာင္း ျပသတဲ့
သက္ေသခံအေထာက္အထားျဖစ္ပါတယ္။
မိမိကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် အေရာက္သြားၿပီး
ပါဝင္ဆင္ႏႊဲမႈ လက္ေဆာင္တစ္မိ်ဳးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ထိုင္းႏိုင္ငံမွ စတိုးဆိုင္တစ္ဆိုင္ရဲ႕
ဆိုင္ေရွ႕မွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္
ျဖစ္ပါတယ္။
“ ေယာက္်ားမွ လြဲ၍
မိန္းမသုံး ပစၥည္းအကုန္ ရမည္ ”
မႏၱေလး တရားရုံးတစ္ခုမွာျဖစ္တယ္။
တရားသူႀကီးက...
“ ဦးေအးေရႊကို ငထံုငအ ႀကီးလို႕
လူေတြေရွ႕မွာ
ခင္ဗ်ား ဘာျဖစ္လို႕ေျပာရတာလဲ ”
တရားခံက...
“ ဒီအခ်က္ကို သူဖံုးကြယ္ထားမွန္း
က်ေနာ္ မသိလို႕ပါ ”
“ ေစာေစာထသူကို ဘုရားသခင္က ေစာင္မ ၾကည့္ရႈ၏ ”
ဆိုတဲ့စကားပံု
မွန္၊မမွန္ကို စမ္းသပ္ စစ္ေဆးရန္
တာလီနဲ႕ ဇနီး ယြင္းယြင္းတို႕က ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္။
ေနာက္တစ္ေန႕ နံနက္ ( ၅ )နာရီတိတိမွာ
တာလီတစ္ေယာက္ အိပ္ရာမွထတယ္။
ဝတ္စံုအသစ္၊
ဦးထုပ္အသစ္၊
ဖိနပ္အသစ္၊
လည္စီးအသစ္နဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့တယ္။
ေဂါက္ကြင္းလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ လမ္းေလွ်ာက္ေနစဥ္
လမ္းေထာင့္ခ်ိဳးတစ္ခုအေရာက္တြင္ တာလီကို
လူဆိုးတစ္ေယာက္က ဓားျပၿပီး
ကိုယ္ေပၚက အဝတ္အစား၊ဦးထုပ္၊ ဖိနပ္ နဲ႕ လည္စီးတို႕ကို
ခၽြတ္ယူတယ္။
တာလီက ခုခံေနတဲ့အတြက္ လူဆိုးက
ေတာ္ေတာ္ေလးနာေအာင္လည္း ထိုးႀကိတ္လိုက္ပါတယ္။
မ်က္ႏွာမွာဒဏ္ရာအျပည့္၊
ကိုယ္ေပၚမွာလည္း အတြင္းခံေဘာင္ဘီသာပါလာတဲ့
ေယာက္်ားကို ၾကည့္ၿပီး ယြင္းယြင္းက ေမးတယ္။
“တာလီ…
ရွင္ ဘယ္လို ျဖစ္လာတာလဲ”
တာလီက............
“ ငါ့ထက္
ေစာေစာထတဲ့ ငနဲတစ္ေကာင္နဲ႕
ေတြ႕လာလို႕ပါ ”
တစ္ခါတုန္းက ယမမင္းဆီ
ေရာက္လာသူႏွစ္ဦးကို နတ္ၿပည္နဲ႕ငရဲျပည္ကိုသြားဖို႕
စစ္ေဆးေနပါတယ္။
တစ္ဦးက လူ႕ဘဝတုန္းက ဓမၼဆရာျဖစ္တယ္။
“ လူ႕ဘဝတုန္းက ဘာလုပ္သလဲ ”
လို႕ေမးေတာ့
ဓမၼဆရာက
“ လူ႕ဘဝတုန္းက တရားေဟာတဲ့ ဓမၼဆရာလုပ္ပါတယ္ ”
လို႕ေျဖေတာ့ “ ငရဲျပည္ကိုသြားေစ ”
လို႕ အမိန္႕ခ်မွတ္လိုက္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ဦးကေတာ
အေမာင္းၾကမ္းတဲ့ကားသမားတစ္ဦးျဖစ္တယ္။
“ လူ႕ဘဝတုန္းက ဘာလုပ္သလဲ ”
ဆိုေတာ့
“ကားေမာင္းသမားလုပ္ခဲ့ပါတယ္ ”
လို႕ ေျဖပါတယ္။
“ ဒီလို ဆိုရင္ နတ္ျပည္ကို သြားေစ ”
လို႕အမိန္႕ခ်မွတ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ဓမၼဆရာက မေက်နပ္ပါ။
တရားေဟာဆရာလုပ္သူကိုေတာ့ ငရဲျပည္သြားေစ ဆိုၿပီး
အရက္သမားကားေမာင္းသူကိုေတာ့
နတ္ျပည္သြားေစ ဆိုတာ မတရားဘူးလို႕
ေစာဒကတက္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ယမမင္းျပန္ေျပာလိုက္တာက
“ တရားေဟာဆရာလုပ္သူက တရားေဟာေပမယ့္
တရားနာသူေတြက
အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိပ္ငိုက္ေနတယ္။
လူေတြကို ဘုရားနဲ႕ေဝးေစတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ငရဲျပည္ကိုသြားခိုင္းရတာျဖစ္တယ္။
ကားေမာင္းၾကမ္းတဲ့ကားဆရာက
အေမာင္းၾကမ္းတဲ့အတြက္ ကားေပၚပါလာသူေတြအားလံုး
ဘုရားတေနၾကရတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သူဟာလူေတြကို ဘုရားနဲ႕နီးေစတယ္။
ဒါေၾကာင့္နတ္ျပည္ကို သြားရတာျဖစ္တယ္လို႕
ယမမင္းက ရွင္းလင္းေပးလိုက္ပါတယ္။
