“ အမိေျမကို ခ်စ္သူ…”

တို႕ေျမက မင္းတို႕ေငြထက္ ပိုတန္ဖိုးရွိပါတယ္။

ေျမဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္ပ်က္ဘူး။

မီးေတြ ေလာင္တာေတာင္

ေျမဆိုတာ ယုတ္ေလ်ာ့ ပ်က္စီးမသြားပါဘူး။

ေနရွိသေရြ႕၊ ေရေတြ စီးဆင္းေနသေရြ႕ကာလပတ္လံုး

ဒီေျမဟာ လူနဲ႕သတၱဝါမ်ားအတြက္

သက္ရွင္လႈပ္ရွားႏိုင္ေအာင္ အေျခအေနဖန္တီးေပးပါတယ္။

လူနဲ႕သတၱဝါမ်ားရဲ႕ အသက္မ်ားကို က်ေနာ္တို႕ မေရာင္းစားႏိုင္ပါ။

အလားတူပင္ ေျမကိုလည္း မေရာင္းစားႏိုင္ပါ။

ကၽြႏု္ပ္တို႕ မပိုင္တဲ့ေျမကို ေရာင္းပိုင္ခြင့္လည္း မရွိပါ။

သင္ပိုင္တဲ့ ေငြေတြကို မ်က္စိတစ္မွိတ္၊ လွ်ပ္တစ္ပ်က္အတြင္းမွာပင္

ေရတြက္ႏိုင္ပါတယ္။

ခင္ဗ်ားအတြက္ လက္ေဆာင္အျဖစ္

က်ေနာ္တို႕မွာရွိၿပီး ခင္ဗ်ားယူေဆာင္သြားႏိုင္တာ

ဘာမဆို ေပးႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္…

အမိေျမကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေပးႏိုင္ပါ။

“ ေနရာလြတ္ မရွိဘူး…”

ေလးေယာက္စီး တကၠစီကားေပၚတြင္

ခရီးသည္ ၉-ေယာက္ၾကပ္သိပ္စြာ လိုက္ပါလာတာကို ျမင္တဲ့အတြက္

ယာဥ္ထိန္းရဲက တားလိုက္တယ္။

ဒရုိင္ဘာကိုေက်ာ္သိန္းက ကားကို ရပ္မေပးဘဲ အရွိန္ျမွင့္တင္ ေမာင္းေျပးတယ္။

ခရီးသည္တစ္ေယာက္က နားမလည္ဟန္ျဖင့္ ဒရုိင္ဘာက္ုိေက်ာ္သိန္းကို ေမးတယ္။

“ ေဟ့လူ၊ ခင္ဗ်ား ဘာျဖစ္လို႕ ရဲကလက္တားတာကို ရပ္မေပးတာလဲ ”

ကားဒရုိင္ဘာကိုေက်ာ္သိန္းက...

“ သူ႕ကိုဘယ္ေနရာမွာထိုင္ခိုင္းရမွာလဲဗ် ”

လို႕ မေက်မခ်မ္း ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။

“ မိန္းမ အေၾကာက္ဆံုးလူ...”

အိုလံပစ္ လၻက္ရည္ဆိုင္မွာ

သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဆံုမိၾကတယ္။

တစ္ေယာက္က ေျပာတယ္။

“ ဒီအထဲမွာ မိန္းမကို အေၾကာက္ဆံုး ဘယ္သူလဲ၊

ဝန္ခံရဲစမ္းပါ ”

အားလံုး ၿငိမ္ေနၾကတယ္။

ေနာက္ဆံုးမွာ အားလံုးအနက္ အသက္အႀကီးဆံုးျဖစ္သူကိုဝင္းသန္းက

မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေျပာလိုက္တယ္။

“ ငါပဲ….”

အားလံုးက အံ့အားသင့္ၿပီး ဝိုင္းေျပာတယ္။

“ခင္ဗ်ားမွာ မိန္းမမွ မရွိဘဲ၊

ခင္ဗ်ားက လူပ်ိဳႀကီးပဲ ”

ကိုဝင္းသန္းျပန္ေျပာလိုက္တာကေတာ ့...

“ မိန္းမေတြကို ေၾကာက္လြန္းလို႕

မိန္းမယူဖို႕ကိစၥကို

ငါေတြးေတာင္ မေတြးရဲ

ဘူးေလကြာ ”

“ စုမလား?...ျဖဳန္းမလား?

“ လူ႕ဘဝမွာ

ေငြကို စုခ်င္စု၊

ဒါမွမဟုတ္

ျဖဳန္းခ်င္ျဖဳန္း၊

တစ္ခုခုကို ေရြးရမယ္။

ႏွစ္ခုစလုံးကို

တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းလုပ္ဖို႕၊

အခိ်န္လံုေလာက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ”