တစ္ေန႕မွာေတာ့ ကိုဟိန္းဟာ
မိွဳင္ေနပါတယ္။
မ်က္ႏွာလည္းမေကာင္းပါ။
ကိုေအာင္ ကေမးတယ္။
“ ဘာျဖစ္လို႕လဲ၊
မ်က္ႏွာလည္းမေကာင္းပါလား”
ကိုဟိန္းက
“ အလုပ္ျဖဳတ္စာေရာက္လာလို႕ဗ်ာ”
ကိုေအာင္က
“ ေနပါအုန္း၊
ခင္ဗ်ားက ဘယ္တုန္းက အလုပ္ရသြားလို႕လဲ”
ကိုဟိန္းက
“ ဒီလိုဗ်ာ၊ အလုပ္ခန္႕စာကမေရာက္ေသးပါဘူး။
မီးရထားနဲ႕ပို႕လိုက္သတဲ့။
အလုပ္ျဖဳတ္စာကေတာ့
ေလယာဥ္နဲ႕ပို႕လိုက္လို႕ အရင္ေရာက္လာတာပါ”
အသက္-၉ႏွစ္ပတ္ဝန္က်င္ရွိတဲ့ကေလးတစ္ေယာက္
စာအုပ္စင္ေရွ႕တြင္ သူလိုခ်င္တဲ့စာအုပ္မ်ားကို ရွာေနတယ္။
စြတ္က်ယ္အကၤ် ီအစိမ္းေရာင္နဲ႕ကာကီေရာင္ေဘာင္ဘီအတုိကုိဝတ္ထားတယ္။
အသားမည္းတဲ့အိႏၵိယကေလးတစ္ေယာက္လို႕ယူဆရပါတယ္။
အဂၤလိပ္စကားကို လည္လည္ဝယ္ဝယ္ေျပာေနတာမို႕ အေမရိကန္မွာ
ေမြးဖြားတဲ့အိႏၵိယကေလးလို႕ေျပာရမယ္ထင္တယ္။
ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ လမ္းေပၚမွာေဆာ့ကစားေနတဲ့ကုလားေလးတစ္ေယာက္ပံုနဲ႕တူပါတယ္။
သူကစာအုပ္မ်ားကို စိတ္ဝင္စားစြာရွာေဖြေနတယ္။
သူရွာလိုတဲ့စာအုပ္ကို ရွာမေတြ႕ေတာ့
စာၾကည့္တိုက္ဝန္ထမ္းတစ္ဦးကို သြားေမးပါတယ္။
အမ်ိဳးသားဝန္ထမ္းတစ္ဦးေရာက္လာၿပီးသူရွာလိုတဲ့စာအုပ္ကို ကူညီၿပီးရွာေဖြေပးပါတယ္။
စာအုပ္မ်ားကို ရွာေတြ႕ၿပီမို႕ စာအုပ္ေတြတစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္္ကို စာအုပ္စင္မွ ဆြဲခ်ၿပီး
စာၾကည့္တိုက္ရဲ႕စာဖတ္တဲ့ကုလားထိုင္-စားပြဲမွာ ထိုင္ဖတ္ေနပါတယ္။
သူ႕ကို ကူညီၿပီးစာအုပ္ကို ရွာေဖြေပးတဲ့ အမ်ိဳးသားဝန္ထမ္းက မၾကာခင္မွာျပန္ေရာက္လာၿပီး
သူ႕လက္ထဲကို စာရြက္တစ္ရြက္ေပးပါတယ္။
အဲဒီစာရြက္ကေတာ့ လူငယ္ေလးရွာေဖြေနတဲ့စာအုပ္မ်ားနဲ႕ပတ္သက္တဲ့အညႊန္းစာရြက္
ျဖစ္ပါတယ္။
လူငယ္ေလးက သူလိုခ်င္တဲ့စာအုပ္လည္းရၿပီ။
အညႊန္းစာရြက္လည္းရၿပီမို႕မ်က္ႏွာက ၿပံဳးၿပီး စာအုပ္မ်ားကို
ေအးေအးေဆးေဆး ဆက္ဖတ္ေနပါတယ္။
ဒါကေတာ့ စာၾကည့္တိုက္တြင္ ေတြ႕ရတဲ့ျမင္ကြင္းတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
အေမရိကန္မွာႀကီးျပင္းခြင့္ရတဲ့ကေလးေတြရဲ႕အခြင့္အေရးေတြျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီကုလားေလးကို ၾကည့္ၿပီးအားက်မိပါတယ္။
က်ေနာ္ငယ္စဥ္တုန္းက ဒီလိုအခြင့္အေရးကို မရခဲ့ပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီလိုပတ္ဝန္က်င္မရွိခဲ့ပါ။
စာၾကည့္တိုက္ကို တကၠသိုလ္ေရာက္မွ ေရာက္ဖူးတယ္။
ဝင္ဖူးတယ္။ စာအုပ္ငွားဖူးတယ္။
စာအုပ္ဖတ္ဖူးတယ္။
ဝန္ထမ္းေတြရဲ႕အေလးထားျခင္းကိုလည္း မခံစားရပါ။
ေမးရင္လည္း ပ်ဴငွာစြာ ဆက္ဆံျခင္းမရွိပါ။
မတူညီတဲ့ပတ္ဝန္က်င္ႏွစ္ခုကို ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ေနမိပါတယ္။
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ဒီစာၾကည့္တို္က္မွာေတာ့ တစ္ႀကိမ္ထဲမွာ
ငွားရမ္းႏိုင္တဲ့စာအုပ္စာအုပ္ေပါင္းတစ္ရာ(၁၀၀)ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီတစ္ရာထဲတြင္ စာအုပ္အပါအဝင္ DVD&VCDလည္းပါဝင္ပါတယ္။
တစ္ခါငွားရင္ေတာ့ သံုးပတ္ဖတ္ခြင့္ရပါတယ္။
မဂၢဇင္းမ်ား၊ ဂ်ာနယ္မ်ားကိုေတာ့ တစ္ပတ္သာငွားခြင့္ရပါတယ္။
ျပန္အပ္ရမယ့္ရက္နီးကပ္လာပါက အီးေမးလ္ေပးထားပါက
အီးေမးလ္နဲ႕အေၾကာင္းၾကားေပးပါတယ္။
အပ္ရမယ့္ရက္နီးေၾကာင္းနဲ႕ ေနာက္ထပ္ငွားခ်င္ရင္ အီးေမးလ္ကတစ္ဆင့္
ရက္တိုးငွားႏိုင္ေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ေမ့ေလ်ာ့ၿပီး ရက္တိုးေၾကးေပးစရာမလိုေတာ့ပါ။
ရက္တိုးေၾကးကေတာ့ စာအုပ္တစ္မ်ိဳးအတြက္
ဆင့္ငါးဆယ္(ျမန္မာေငြျပားငါးဆယ္သေဘာျဖစ္ပါတယ္)ျဖစ္ပါတယ္။
အမ်ားဆံုးဒဏ္ေၾကးကေတာ့ ေဒၚလာ၂၀ျဖစ္ၿပီး
စာအုပ္ေပ်ာက္ဆံုးပါက ေဒၚလာ-၂၀အျပင္
ေပ်ာက္ဆံုးတဲ့စာအုပ္တန္ဖိုးကိုေပးေလွ်ာ္ဖို႕ႀကိဳတင္အသိေပးထားပါတယ္။
စာၾကည့္တိုက္ထဲတြင္ ဆိတ္ၿငိမ္အခန္း (Quite room)ရွိတယ္။
လံုးဝတိတ္ဆိတ္တဲ့အခန္းျဖစ္တယ္။
အခန္းက အလင္းလံုေလာက္စြာရရွိတယ္။
ေလေအးေပးစက္ရွိတယ္။
ထိုင္ခံုကေတာ့ ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလ့လာဖို႕ထိုင္ခံုမ်ားစီစဥ္ထားပါတယ္။
ကြန္ပ်ဴတာမ်ားကိုယ္စီနဲ႕ေလ့လာေနတာမို႕ ကြန္ပ်ဴတာမ်ားအတြက္
လွ်ပ္စစ္ပလတ္ေပါက္လည္း လံုေလာက္ေအာင္စီစဥ္ထားေပးတယ္။
စာၾကည့္တိုက္ထဲတြင္ အင္တာနက္နဲ႕လည္း ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့
အုပ္စုလိုက္ေလ့လာႏိုင္တဲ့အခန္း(Group Study Room) ျဖစ္တယ္။
စာသင္ၾကားမႈကို မၾကာခဏေတြ႕ရပါတယ္။
အုပ္စုလိုက္ေဆြးေႏြးေနတာကိုလည္းေတြ႕ရပါတယ္။
အဲဒီအခန္းနဲ႕ကပ္ရက္အခန္းကေတာ့
ဆယ္ေက်ာ္သက္မ်ားအတြက္အခန္း(Teens room)ျဖစ္ပါတယ္။
အခန္းက ပိုက်ယ္တယ္။
အထဲတြင္ ကြန္ပ်ဴတာ သံုးလံုးကိုလည္းထားေပးတဲ့အျပင္
TV တစ္လံုးလည္း အၿမဲဖြင့္ေပးထားပါတယ္။
နားနားေနေနစာဖတ္ႏိုင္ေအာင္လည္း စီစဥ္ထားေပးပါတယ္။
အဲဒီအခန္းနဲ႕ကပ္ရက္အခန္းကေတာ့ စာသင္ခန္းတစ္ခန္း(Program Room)ျဖစ္ပါတယ္။
အဂၤလိပ္စာဖတ္ပြဲ၊စာတမ္းဖတ္ပြဲ၊ထူးျခားတဲ့အျခားအစီအစဥ္မ်ားကို
ျပဳလုပ္တဲ့အခန္းျဖစ္ပါတယ္။
စာသင္ခန္းတစ္ခန္းေလာက္က်ယ္ဝန္းပါတယ္။
စာသင္ခန္းတစ္ခန္း(Program Room)ရဲ႕ေရွ႕ဖက္မွာေတာ့
စာၾကည့္တိုက္ဝန္ထမ္းမ်ားရဲ႕ေကာင္တာရွိပါတယ္။
လိုအပ္တဲ့ေမးျမန္းစံုစမ္းမႈမ်ားကို ေျဖၾကားေပးတဲ့ေကာင္တာျဖစ္ပါတယ္။
ေကာင္တာရဲ႕ေက်ာခ်င္းကပ္ရက္အခန္းကေတာ့
ကြန္ပ်ဴတာအခန္း(Tech Computer Room) ျဖစ္ပါတယ္။
စာသင္ခန္းတစ္ခန္း(Program Room) နဲ႕ကပ္ရက္အခန္းက်ယ္ကေတာ့
ကေလးမ်ားရဲ႕စာၾကည့္တိုက္(Children Library) ျဖစ္ပါတယ္။
ကေလးမ်ားဖတ္ဖို႕ ကေလးစာအုပ္မ်ား ေျမာက္မ်ားစြာကို ကေလးမ်ားမီႏိုင္တဲ့စင္ေလးေတြနဲ႕
စီစဥ္ထားပါတယ္။
စာအုပ္စင္ရဲ႕ေဘးတိုက္မ်ားေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာမ်ားထားေပးထားတယ္။
ကေလးမ်ားစြာဟာ
အဲဒီကြန္ပ်ဴတာမ်ားမွာ ဂိမ္းေဆာ့ကစားေနတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။
အခ်ိဳ႕ကေလးမ်ားကေတာ့ စာအုပ္စင္မ်ားေရွ႕တြင္စာအုပ္ရွာသူကရွာ၊
အခ်ိဳ႕ကေတာ့ စာအုပ္ကိုယူၿပီး စားပြဲမ်ားတြင္ ေအးေအးေဆးေဆး
ထိုင္ဖတ္ေနတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။
ေက်နပ္စရာေကာင္းတဲ့ျမင္ကြင္းမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခန္းကေတာ့
သတင္းစာ၊ဂ်ာနယ္၊မဂၢဇင္းမ်ားထားတဲ့အခန္းျဖစ္ပါတယ္။
ေအးေအးေဆးေဆးဖတ္ႏိုင္ဖို႕(easy chairs) မ်ားစီစဥ္ေပးထားပါတယ္။
ခန္းမက်ယ္ရဲ႕အလယ္မွာေတာ့ စာအုပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ဆိုင္းပုိဒ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕
စံနစ္တက်စီစဥ္ထားေပးပါတယ္။
ဘာသာေတြကေတာ့ အဂၤလိပ္၊ အိႏိၵယ၊ တရုပ္ ဘာသာနဲ႕စာအုပ္မ်ား၊
DVD&VCDမ်ားကိုေတြ႕ရပါတယ္။
အဝင္အထြက္အေပါက္ဝနားမွာေတာ့
DVD&VCDေတြကို စံနစ္တက် စင္ေတြနဲ႕စီထားတယ္။
အဲဒီနားမွာေတာ့ ငွားတဲ့စာအုပ္၊DVD&VCDေတြကို ကြန္ပ်ဴတာနဲ႕စာရင္းသြင္းတဲ့ေနရာျဖစ္ပါတယ္။
စာအုပ္ေတြ၊DVD&VCDေတြကို လြယ္လြယ္ကူကူရွာႏိုင္ဖို႕အတြက္
ကြန္ပ်ဴတာေတြကိုေတာ့ ေနရာအႏွံ႕အျပားမွာ ထားေပးပါတယ္
ကေလးေတြကို အမ်ားအျပားေတြ႕ရေပမယ့္ ဆူဆူညံညံလုပ္တာကို
မေတြ႕ရပါ။
တစ္ရံတစ္ခါတြင္ အလြန္ငယ္တဲ့ကေလးေတြ ဆူညံေနတာကိုေတြ႕ရေပမယ့္
ဟန္႕တားျခင္း၊အျပစ္တင္ျခင္းကို မေတြ႕ရပါ။
ဒါဟာ
အလ္မာဒန္စာၾကည့္တိုက္
(Almaden Branch Library)ရဲ႕
ျမင္ကြင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။
စာၾကည့္တိုက္သြားတိုင္း အလြန္စိတ္ခ်မ္းသာရပါတယ္။
က်ေနာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာလည္း ဒီလိုစာၾကည့္တိုက္အေျမာက္အမ်ားရွိရင္
ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္ေလမလဲလို႕ေတြးမိပါတယ္။
+++++++++++++++++++++
စာဖတ္တဲ့လူမ်ိဳးတိုင္းဟာ အလြန္တိုးတက္ၾကပါတယ္။
ဆရာတစ္ေယာက္ေျပာခဲ့တဲ့စကားရွိပါတယ္။
“စာဖတ္တဲ့လူတိုင္းေတာ့ သန္းႂကြယ္သူေဌးမျဖစ္ၾကပါဘူး။
ဒါေပမယ့္
သန္းႂကြယ္သူေဌးတိုင္းေတာ့ စာဖတ္ၾကပါတယ္”တဲ့။
လူတိုင္းလူတိုင္း စာဖတ္ၿပီးတိုးတက္ၾကပါေစ။
“ အတြင္းစိတ္ဓာတ္အင္အား…”
ကိုယ့္အင္အားဟာ ကိုယ့္အတြင္းကေနထြက္လာၿပီဆိုရင္
အဲဒီအင္အားဟာ တမွ်င္းမွ်င္းနဲ႕ထြက္ေနအံုးမယ္။
ခမ္းမသြားဘူး။
+++++++++++++++++++++++++++++++
ကုသိုလ္ထဲမွာ သမၼာဒိ႒ိက အားအႀကီးဆံုးပဲ။
မွန္ကန္တဲ့အျမင္ဟာ စိတ္ရဲ႕အဆင့္အတန္းကို
ပိုၿပီးျမင့္ေစတယ္။
စိတ္ဓာတ္အင္အားကို ပိုၿပီးႀကီးေစတယ္။
ဒါေၾကာင့္ မွန္ကန္တဲ့အျမင္ရွိတဲ့သူဟာ
အင္အားႀကီးတဲ့သူလို႕ ဆိုရမယ္။
တရားအားထုတ္တာဟာ
မွန္ကန္တဲ့အျမင္ကို ရဖို႕အားထုတ္တာပါ။
တရားအားထုတ္လို႕ ျဖစ္လာတဲ့အသိဉာဏ္က ပိုၿပီးေတာ့
စိတ္ဓာတ္ရဲ႕စြမ္းအားကို ႀကီးေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။
+++++++++++++++++++++++++++++++
ကိုယ့္အားကိုယ့္ကိုးႏိုင္တဲ့သူမွ သာ
လူ႕အသိုင္းအဝိုင္းကို တကယ္ အက်ိဳးျပဳႏိုင္တယ္။
+++++++++++++++++++++++++++++++
“ အတြင္းေလာက…”
ပစၥည္းဥစၥာတို႕၊
ရာထူးတို႕ဆိုတာ
အျပင္ေလာက ျဖစ္တယ္။
စိတ္ေအးခ်မ္းမႈ၊
အသိဉာဏ္ဆိုတာ
အတြင္းေလာက ျဖစ္တယ္။
အျပင္ေလာကဆိုတာ သူမ်ားနဲ႕ဆိုင္တယ္။
ကိုယ့္တစ္ဦးထဲ ပိုင္မဟုတ္ဘူး။
အခ်ိန္မေရြးသူမ်ားလက္ထဲ ေရာက္သြားႏိုင္တယ္။
အသိဉာဏ္ ႏွင့္ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈဟာ အမ်ားပိုင္မဟုတ္ဘူး။
ဘယ္သူမွ ယူသြားလို႕မရဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ရဲ႕ အတြင္းေလာကျပည့္စံုဖို႕ကို
အေလးထားရမယ္။
+++++++++++++++++++++++++++++++
“ တရားမွ်တမႈ…”
တရားမွ်တမႈဆိုတာ လူတိုင္းရထိုက္တဲ့အရာ ျဖစ္တယ္။
+++++++++++++++++++++++++++++++
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကိုယ္တကယ္ေလးစားတဲ့သူ၊
တန္ဖိုးထားတဲသူ၊
ယံုၾကည္တဲ့သူေတြဟာ
ဘာကိုမွ အလကားမလိုခ်င္ဘူး။
တန္ရာတန္ေၾကးေပးၿပီးမွ လိုခ်င္တယ္။
+++++++++++++++++++++++++++++++
“ ငါ လိုခ်င္တာရဖို႕ တန္ရာတန္ေၾကးကိုေပးမယ္ ”
ဆိုတဲ့စိတ္ကို
ပီပီျပင္ျပင္၊ ျပတ္ျပတ္သားသားဆံုုးျဖတ္ပါ။
အဲဒီလို ဆံုးျဖတ္လိုက္တာနဲ႕စိတ္မွာ
သတိၱတစ္မ်ိဳး ျဖစ္လာမယ္။
စြမ္းအားတစ္မ်ိဳး ျဖစ္လာမယ္။
+++++++++++++++++++++++++++++++
“ ကိုယ့္ဂုဏ္သိကၡာကို ဘယ္ေတာ့မွ ေရာင္းမစားပါဘူး ”
လို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါ။
အဲဒီလို ဆံုးျဖတ္လိုက္ရင္ အဲဒီစိိတ္ဓာတ္က
ကိုယ္လိုခ်င္တာရေအာင္ေကာင္းတဲ့နည္းကို
ေပးပါလိမ့္မယ္။
+++++++++++++++++++++++++++++++
ကိုယ္လိုခ်င္တာရေအာင္ ကိုယ့္ကိုလုပ္ေပးႏိုင္တာ
ကိုယ့္စိတ္ဓာတ္နဲ႕ကိုယ့္အရည္အခ်င္ပါပဲ။
ဒီစိတ္ဓာတ္ဟာ လြတ္လပ္တဲ့သူရဲ႕စိတ္ဓာတ္ပဲ။
+++++++++++++++++++++++++++++++
(ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)
