Thursday, April 21, 2011

" မကိုက္ဘူး၊ ရံႈးတယ္တဲ့ဗ်ာ..."


က်ေနာ္ ေကာ့ေသာင္ၿမိဳ႕မွာ ေဆးခန္းဖြင့္စဥ္တုန္းက
အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုပါ။
တစ္ေန႕မွာ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုျမသီက
မေက်မနပ္နဲ႕ေဆးခန္းကိုေရာက္လာပါတယ္။
သူကိုၾကည့္ရသည္မွွာ ေဒါသထြက္ေနတယ္။
မ်က္ႏွာကလည္း နီရဲေနတယ္။
ေသြးေပါင္ခ်ိန္ၾကည့္ေတာ့
ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ေသြးတိုးေနတာကိုေတြ႕ရတယ္။
ေသြးတိုးေရာဂါရွိေနသူမို႕ အငန္ေတြေလ်ာ့စားဖို႕လည္း
အႀကိမ္ႀကိမ္သတိေပးထားပါရက္နဲ႕
ဘာေၾကာင့္မ်ားေသြးေတြတိုးေနပါလိမ့္။
ေသြးက်ေဆးလည္း ပံုမွန္ေပးထားတယ္။
ေဆးမ်ားမေသာက္တာလား။

" ကဲ...ကိုျမသီ ခင္ဗ်ားဘာျဖစ္လာတာလဲ"

" မေျပာခ်င္ပါဘူးဆရာရယ္"

" မေျပာခ်င္လို႕မရဘူးေလ၊
အခုခင္ဗ်ားေသြးေတြအရမ္းတက္ေနတယ္။
ဒီလိုသာ ေသြးတက္ေနရင္
ခင္ဗ်ားအခ်ိန္မေရြးေလျဖတ္သြားႏိုင္တယ္၊ သိလား"

'' ဒီလိုဗ်ာ၊
က်ေနာ့္စက္ေလွအတြက္ အဖြဲ႕အစည္းကေငြေတာင္းတယ္ဆရာ၊
က်ပ္-သိန္းတစ္ရာတဲ့ဗ်ာ၊

က်ေနာ္က သိန္းငါးဆယ္က်ပ္သာတတ္ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္းေျပာေတာ့

သိန္းငါးဆယ္ဆိုရင္ မကိုက္ဘူးတဲ့၊
အဲဒီေလာက္သာဆိုရင္ သူတို႕ရႈံးတယ္တဲ့ဗ်ာ၊
ဘာေတြရင္းႏွီးထားလို႕ရႈံးတယ္
ဆိုတာက်ေနာ္စဥ္းစားလို႕မရဘူး၊

စဥ္းစားရင္း၊
စဥ္းစားရင္းနဲ႕
ေဒါသကထြက္လာၿပီး
ေသြးတက္သြားတာလားမသိဘူးဆရာ"

တဲ့။

" အဖိုးအတန္ဆံုးပိုင္ဆိုင္မႈဆိုတာ..."




" ကၽြႏ္ုပ္တို႕စိတ္ဟာ

လက္ငင္းလက္ေတြ႕ဘဝကိုသာအာရုံျပဳထားႏိုင္မယ္ဆိုရင္

ေၾကာက္စိတ္တို႕ကို ဖယ္ရွားႏိုင္လိမ့္မယ္။

ေၾကာက္စိတ္ဆိုတာ မျဖစ္ေသးေသာကိစၥကို ပူပန္ေၾကာင့္ၾကျခင္းျဖစ္တယ္။

ေၾကာက္စိတ္ကို ရင္ဆိုင္ရန္ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းမွာ

မ်က္ေမွာက္ကိစၥကို အာရုံျပဳရန္ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္ဘဝမွာ ေၾကာက္ရြံ႕ဆိုးဝါးစရာေတြနဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတယ္။

အဲဒီအထဲက တခ်ိဳ႕ပဲ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တယ္ "

လို႕အေမရိကန္စာေရးဆရာ မတ္တိန္း ကေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။

+++++

က်ေနာ္တို႕က ဘာလုပ္ေပးခဲ့တယ္

ဆိုတဲ့ကိစၥက အေရးမႀကီးပါဘူး။

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ

တစ္ေယာက္ေယာက္ကို

တစ္ခုခုလုပ္ေပးႏိုင္တယ္

ဆိုတဲ့စိတ္ဓာတ္က အေရးႀကီးပါတယ္။

+++++

အၾကင္နာစိတ္ထား၊

ပြားမ်ားႏိုင္ၾကပါေစ။

+++++

" လူတစ္ေယာက္ရဲ႕အဖိုးအတန္ဆံုးပိုင္ဆိုင္မႈဆိုတာ သူ႕ရဲ႕သတိၱပါပဲ။

သတိၱသာရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ အေျခအေနေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ မဲေမွာင္ေနပါေစ၊

အေမွာင္ကိုခြင္းႏိုင္ပါတယ္ "

အဲဒီစကားေတြကို

အေမက စိတ္ဓာတ္က်လာတဲ့အခါတိုင္းမွာ

ေျပာခဲ့ပါတယ္။

အေမေျပာတဲ့အခါတိုင္းမွာလည္း

စိတ္ဓာတ္ေတြျပန္တက္လာစၿမဲပါပဲ။

" အနီးကိုလည္း အာရံုစိုက္ပါအုန္း..."


တစ္ခါတုန္းက

နကၡေဗဒပညာရွင္တစ္ဦးရွိပါတယ္။

သူ႕ရဲ႕နာမည္ကေတာ့ မင္းေအာင္ဟိန္းလို႕ေခၚပါတယ္။

သူဟာ ေကာင္းကင္ရွိ ၾကယ္ေတြ၊ၿဂိဳလ္နကၡတ္ေတြကို

ၾကည့္ရႈ႕ေလ့လာဖို႕ ညတိုင္းလမ္းေလွ်ာက္တတ္ပါတယ္။

တစ္ညမွာေတာ့ ေကာင္းကင္ရွိ ၾကယ္ေတြ၊ၿဂိဳလ္နကၡတ္ေတြကို

ေငးၾကည့္ရင္း ေရတြင္းတစ္ခုထဲကို က်သြားပါေတာ့တယ္။

ေအာ္ၿပီးအကူအညီေတာင္းသံကို အိမ္နီးခ်င္းတစ္ေယာက္

ျဖစ္တဲ့ ကိုေအာင္တင္ဝင္း ကၾကားၿပီး

ေရတြင္းဆီကို ေျပးလာပါတယ္။

ကိုေအာင္တင္ဝင္းက

“ ေဟ့ သူငယ္ခ်င္း ဘာျဖစ္တာလဲ ”


မင္းေအာင္ဟိန္းက

“ ဟာ မေျပာခ်င္ပါဘူး၊

ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ၾကည့္ရင္း

ေရတြင္းထဲ ျပဳတ္က်သြားတာပါပဲ”


အေၾကာင္းသိေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ကိုေအာင္တင္ဝင္း

က တဟားဟားရယ္ေမာပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ ေျပာလိုက္တာက

“ မင္းက

မင္းေျခမရဲ႕ေရွ႕ဖက္ တစ္လကၼေလာက္ကိုေတာင္

မျမင္ႏိုင္ဘဲ

ဟိုးအေဝးႀကီးကအေၾကာင္းအရာကို

အာရံုစိုက္လြန္းတာကိုးကြ”

တဲ့။

Wednesday, April 20, 2011

“ အသက္ရွည္ခ်င္ပါသလား?…”


သက္ေတာ္(၁၀၂)ႏွစ္

ေနသြားရတဲ့ စစ္ကိုင္းေရႊဟသၤာေတာရဆရာေတာ္ႀကီးကို

အသက္ရွည္ေအာင္နည္း ခဏခဏေမးျမန္းလြန္းလို႕

ဆရာေတာ္က

သက္ရွည္၊က်န္းမာျခင္းရဲ႕ အဓိက အခ်က္သံုးခ်က္ကို ေဟာေျပာခဲ့ပါတယ္။


“နည္းနည္းစား၊

မ်ားမ်ားေလွ်ာက္၊

ေခါင္းၾကည္ေအာင္ထား၊ ”

လို႕ ေဟာေျပာခဲ့ပါတယ္။


ေခါင္းၾကည္ေအာင္ထားဆုိတာက

စိတ္ခ်မ္းသာစရာ၊

ကုသိုလ္ျဖစ္စရာကိုသာေတြးပါ။

စိတ္ဆင္းရဲစရာ၊

အကုသိုလ္ျဖစ္စရာကို မေတြးနဲ႕လို႕ေျပာလိုရင္းပါပဲ။

“ႏႈိးစက္…”


ကိုေအးေရႊက သူရဲ႕မိတ္ေဆြကို ေျပာတယ္။

“ က်ေနာ္ ဒီေန႕ အခ်ိန္မီ နိုးတယ္ဗ် ”

“ ခင္ဗ်ားေျပာေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ႏႈိးစက္နာရီ

အသံမျမည္ဘူးဆို ”

“ မိန္းမက

အဲဒီနာရီနဲ႕ က်ေနာ့္ေခါင္းကို ထုလိုက္တယ္ေလ ”

“ အဆိုးကို ေကာင္းေအာင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ…”


အိမ္စာအျဖစ္

ေလွကားတစ္စင္းကို ေရးဆြဲဖို႕

က်ေနာ္တာဝန္က်ပါတယ္။

က်ေနာ္ ႀကိဳးစားၿပီး ေရးဆြဲရာ

ေလွကားၿပီးစီးသြားပါတယ္။

အားလံုးၿပီးစီးသြားတဲ့အတြက္

စိတ္ေပါ့ပါးၿပီး

အသံုးျပဳတဲ့မင္အိုးကိုသိမ္းလိုက္ရာ

မင္စက္တစ္စက္ဟာ

အေခ်ာသတ္ေရးဆြဲၿပီးတဲ့

ေလွကားေပၚကိုက်သြားပါတယ္။


ေနာက္တစ္ခုျပန္ဆြဲဖို႕မွာ

အခ်ိန္ေနာက္က်သြားပါၿပီ။

အဲဒါေၾကာင့္

က်ေနာ္အႀကီးအက်ယ္ စိတ္ပ်က္ၿပီး

မ်က္ရည္မ်ားပင္ က်မိခ့ဲပါတယ္။


က်ေနာ္ႀကံဳေတြ႕ရတဲ့ ဒုကၡကို

ေဖေဖကိုေျပာျပျဖစ္ပါတယ္။


ေဖေဖက

ညင္ညင္သာသာျဖင့္


“ သားရယ္ ဘာမွ စိတ္မပူပါနဲ႕၊

အခုက်သြားတဲ့ မင္အမဲကြက္က

တယ္ရီယာေခြးေလးမွာေတြ႕ရတတ္တဲ့

အကြက္ေလးနဲ႕ သိပ္တူတာပဲ၊

အဲဒါေၾကာင့္

သားလုပ္ရမွာက အဲဒီအမဲစက္ေလးပါတဲ့

ေခြးေလးတစ္ေကာင္ဆြဲေပးဖို႕ပဲ၊

လြယ္လြယ္နဲ႕ စိတ္မပ်က္စမ္းပါနဲ႕သားရယ္၊

အဆိုးျဖစ္လာရင္

အဲဒီအဆိုးကို

အေကာင္းျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို႕အတြက္

စိတ္ကူးနည္းနည္းစဥ္းစားဖို႕လိုတယ္၊

အခ်ိဳ႕ဟာေတြက

အစပိုင္းမွာ

ေမွ်ာ္လင့္စရာမရွိေတာ့ဘူးလို႕ထင္ရတယ္၊

တကယ္ေတာ့ အဲဒီလို မဟုတ္ဘူး၊

အဲဒါကို သားမွတ္ထားပါ ”


လို႕

ေဖေဖက

စိတ္ရွည္ရွည္ရွင္းျပပါတယ္။


အေဖေျပာတဲ့အတိုင္း

က်ေနာ္ဟာ

မင္အမဲစက္က်သြားတဲ့ေနရာမွာ

တယ္ရီယာေခြးေလးတစ္ေကာင္

ေရးဆြဲလုိက္ပါတယ္၊

ေနာက္ေန႕မွာေတာ့

က်ေနာ္ေရးဆြဲတဲ့ေခြးရုပ္ေလးပါတဲ့

ေလွကားပံုဟာ

အေကာင္းဆံုးပံုအျဖစ္ အေရြးခံရပါတယ္။

စိတ္ကူးဥာဏ္နည္းနည္းထည့္လိုက္ရင္

ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေကာင္းသြားတယ္ဆိုတာ

ဒါ သက္ေသပါပဲ။


“ ဒီပံုမွာ

တယ္ရီယာေခြးေလးထည့္လိုက္တဲ့

စိတ္ကူးဥာဏ္ေၾကာင့္

ပံုဟာ ျပည့္စံုသြားပါတယ္ ”

လို႕

ဆရာက

တစ္တန္းလံုးကို ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။


အဲဒီအခ်ိန္စၿပီး

တစ္ခုခုမွားမွားယြင္းယြင္းျဖစ္သြားတဲ့အခါတိုင္း

အမဲစက္ပါတဲ့ တယ္ရီယာေခြးေလးကို

ေျပးေျပးၿပီး

ျမင္ေယာင္မိပါေတာ့တယ္။

Tuesday, April 19, 2011

" တကယ္ျမင္ႏိုင္လို႕လား..."


တစ္ေန႕တုန္းက
အေမရိကားမွာ ရွိေနတဲ့မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က
မုန္႕ဟင္းခါးစားဖိတ္ပါတယ္။
သူ႕နာမည္က ကိုစိုးမိုးႏိုင္ပါ။
သူဟာ က်ေနာ္ရဲ႕မိတ္ေဆြမဟုတ္ပါဘူး။
က်ေနာ္ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းရဲ႕မိတ္ေဆြပါ။

ရန္ကုန္က မိတ္ေဆြေတြ
ေရာက္လာေၾကာင္းၾကားသိရတဲ့အတြက္
ဝမ္းသာအားရနဲ႕အလွဴတစ္ခုလုပ္ၿပီး
ဖိတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ဟန္တူပါတယ္။

ရန္ကုန္တိုင္း၊
လွဳိင္ၿမိဳ႕နယ္မွာ

ေနတာခ်င္းတူတာကို
စိတ္ဝင္စားပံုလည္းရဟန္တူပါတယ္။
တစ္ရပ္တစ္ေက်းေရာက္လာတာမို႕
ဝမ္းသာရပါတယ္။

မုန္႕ဟင္းခါးကလက္ရာေကာင္းလွပါတယ္။
အရသာေကာင္းလွတဲ့မုန္႕ဟင္းခါးစားရေတာ့
ျမန္မာျပည္ကိုလြမ္းမိပါတယ္။
က်ေနာ့္မိတ္ေဆြကို
သူဝယ္ထားတဲ့ကား
တန္မတန္ျပေနတာကိုေတြ႕ရတယ္။
တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္အတြင္းမွာ
ကားဝယ္ထားတဲ့အတြက္
သူဟာ ႀကိဳးစားသူျဖစ္ေၾကာင္းကို
အသိအမွတ္ျပဳရမယ္ထင္တယ္။
က်ေနာ္တို႕
မုန္႕ဟင္းခါးစားေနတုန္းမွာ
အနားမွာဧည့္ခံစကားေျပာေနပါတယ္။

" မိဘေတြဆီကို
အိမ္ျပင္မယ္ဆိုလို႕
ေငြေတြကို ပို႕ထားတာၾကာၿပီ၊

အခုထိအိမ္မျပင္ေသးဘူးဗ်ာ."

မိတ္ေဆြကိုလွဦးက

" အိမ္ျပင္၊မျပင္
ခင္ဗ်ားဘယ္လိုလုပ္သိသလဲ "

ကိုစိုးမိုးႏိုင္က

" ဂူဂယ္မတ္ပ္ထဲကၾကည့္တာေပါ့ဗ်ာ
ဂူဂယ္မတ္ပ္ထဲမွာ ဘာမွမေျပာင္းလဲဘူးေလ၊
အဲဒါေၾကာင့္
အိမ္ကိုဖုန္းဆက္ၿပီး

ညီမေလးကို ခဏခဏဆူရတယ္၊
သူတို႕ကေတာ့
အိမ္ျပင္ၿပီးၿပီလို႕ခ်ည္းျငင္းေနတယ္။

က်ေနာ္ကို ဘာမွမသိဘူးလို႕ထင္ေနတယ္ေလ၊
က်ေနာ္က
အင္တာနက္ကေနၾကည့္ေနတာ

သူတို႕မသိၾကဘူးေလ"

တဲ့



" အသက္ေပးၿပီးကာကြယ္မယ္..."


တစ္ခါတုန္းက

ဟိုင္မင္တတ္စ္ေတာင္ရွိ ပ်ားအံုတစ္အံုမွ

ပ်ားဘုရင္မတစ္ေကာင္ဟာ

အိုလံပတ္စ္ေတာင္ကို ဆင္းလာခဲ့တယ္။

အိုလံပတ္စ္ေတာင္ရွိ ဂ်ဴပီတာဆီကို

ပ်ားရည္လက္ေဆာင္ေပးဖို႕လာခဲ့တာျဖစ္တယ္။


ပ်ားရည္လက္ေဆာင္ရတဲ့အတြက္

ဂ်ဴပီတာက အလြန္အားရေက်နပ္ပါတယ္။

အဲဒါ ေၾကာင့္ ပ်ားဘုရင္မကို လိုရာေျပာပါ၊

ျပည့္ဝေစရမယ္လို႕ ကတိစကားေျပာပါတယ္။


အဲဒီအခါ ပ်ားဘုရင္မက

“ က်မရဲ႕စုေဆာင္းထားတဲ့ ပ်ားရည္ေတြကို

လာေရာက္ယူၾကတဲ့

သက္ရွိေတြကို ထိုးသတ္ႏိုင္ဖို႕ အဆိပ္ေပးပါ”

လို႕

ေတာင္းဆိုပါတယ္။


အဲဒီေတာင္းဆုိခ်က္ ၾကားရေတာ့

ဂ်ဴပီတာက စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္ဆိုေတာ့

ဂ်ဴပီတာဟာ လူသားေတြကို

အရမ္းခ်စ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။

ဒါေပမယ့္

ေပးထားတဲ့ကတိစကားကရွိေနတဲ့အတြက္

ပ်ားဘုရင္မရဲ႕

ေတာင္းဆိုမႈကို မပယ္ဖ်က္ႏိုင္ပါ။


အဲဒါေၾကာင့္

ဂ်ဴပီတာကပ်ားဘုရင္မကို

“ ခင္ဗ်ားေတာင္းဆိုတဲ့အတိုင္း ျပည့္ဝေစရပါမယ္၊

ဒါေပမယ့္

အဲဒီအဆိပ္ကို သံုးလိုက္တာနဲ႕တၿပိဳင္နက္

ခင္ဗ်ားရဲ႕အသက္အႏၱရာယ္

ထိခိုက္ပါလိမ့္မယ္၊

ခင္ဗ်ားက တစ္ေယာက္ေယာက္၊

တစ္ေကာင္ေကာင္ကို အဆိပ္နဲ႕ထိုးလိုက္ရင္

ခင္ဗ်ားထိုးလိုက္တဲ့ ဒဏ္ရာထဲမွာပဲ

အဆိပ္ေတြက က်န္ခဲ့လိမ့္မယ္၊

အဲဒီအဆိပ္ေတြ ဆံုးရံႈးတာနဲ႕တၿပိဳင္နက္

ခင္ဗ်ားလည္း ေသဆံုးပါလိမ့္မယ္ ”

လို႕

ဂ်ဴပီတာ ရွင္းျပလိုက္ပါတယ္။

လူသားတိုင္း က်န္းမာၾကပါေစ... လူသားတိုင္း ခ်မ္းသာၾကပါေစ...
ခႏၶာကိုယ္ကို ေလ့က်င့္ခန္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ စိတ္ကို စာဖတ္ျခင္းနဲ႕ေစာင့္ေရွာက္ပါ။...

ႏူတ္ဆက္စကားေလးမ်ား.....

ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္မ်ား...

picoodle.com