ဖေယာင္းတိုင္ဟာ နည္းလမ္းအသြယ္သြယ္ျဖင့္ ဘာသာေရးနဲ႕ ႏွီးႏႊယ္ေနတဲ့
လုပ္ရပ္မ်ားကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ သေကၤတတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။
ဖေယာင္း ဟာ လူ႕ကိုယ္ခႏၶာနဲ႕တူပါတယ္။
လုပ္သားပ်ားမတို႕ရဲ႕မနားမေန အလုပ္လုပ္မႈေၾကာင့္ ဖေယာင္းရလာပါတယ္။
ဖေယာင္းဟာ ပ်ားဘုရင္မက ထုတ္လုပ္ျခင္းမဟုတ္သလို
အပ်င္းထူတဲ့ ပ်ားထီးမ်းက ထုတ္လုပ္ျခင္းလည္း မဟုတ္ပါ။
လုပ္သားပ်ားမတို႕ဟာ ပန္းတစ္ပြင့္မွ တစ္ပြင့္သို႕ လူးလာေခါက္တံု႕ပ်ံရင္း
စုေဆာင္းထားရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
သဘာဝအလွမွ ရသာခ်ိဳေမႊးကို နည္းနည္းျခင္း မနားမေန ဝီရိယထုတ္ၿပီး
ရယူစုေဆာင္းထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
အလင္းေရာင္မွာလူရဲ႕အသက္နဲ႕ လူသားရဲ႕စြမ္းအားက်က္သေရကို
ရည္ၫႊန္းကိုယ္စားျပဳေနပါတယ္။
ဖေယာင္းနဲ႕တူတဲ့ကိုယ္ခႏၶာကို အသံုးျပဳပါတယ္။
ကိုယ္ခႏၶာကို အသံုးျပဳရင္း၊ အသက္ရွင္သန္ဖို႕နဲ႕
အလင္းဆိုတဲ့စြမ္းအားက်က္သေရ အၿမဲရွင္သန္ေနဖို႕ ေဆာင္ရြက္ပါတယ္။
မိမိပတ္ဝန္းက်င္ကို အလင္းေပးရင္း ဖေယာင္းတိုင္ဟာ
တျဖည္းျဖည္း ေလွ်ာ့ပါးကုန္ဆံုးလာရပါတယ္။
အလင္းဟာ အၿမဲတမ္းအထက္ကို တက္တဲ့ပံုစံနဲ႕သာ ရွင္သန္ပါတယ္။
ဖေယာင္းတိုင္ကို ဘယ္လိုပံုစံမွာပင္ ထားထား၊
အလင္းမွာ အထက္ကိုသာတက္ၿပီး ရွင္သန္ပါတယ္။
အလင္းဟာ ၿငိမ္သက္စြာ အလုပ္လုပ္ပါတယ္။
အၿမဲရွင္သန္တက္ႂကြတဲ့သေဘာ ရွိပါတယ္။
ပတ္ဝန္က်င္ကို လင္းေစၿပီး အေႏြးဓာတ္ကိုလည္း ေပးပါတယ္။
ဖေယာင္းတိုင္း မီးေတာက္သာ ေပ်ာက္ကြယ္ရင္ ေပ်ာက္ကြယ္ပါမယ္။
မီးေတာက္မွထြက္တဲ့ အလင္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေသပါ။
အဲဒီအလင္းဟာ လဟာျပင္ထဲကို ျဖန္႕ၾကက္ေရာက္သြားပါတယ္။
အလင္းတန္းမ်ားဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ရပ္တန္႕မသြားပါ။
အလားတူပင္ လူသားတို႕ရဲ႕လုပ္ရပ္ဟာလည္း အလင္းတန္းနဲ႕
သဘာဝအားျဖင့္ တူပါတယ္။
လူသားတို႕ရဲ႕လုပ္ရပ္ဟာလည္း…
ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္ကြယ္ပါ။
ဘယ္ေတာ့မွ မေသဆံုးပါ။
ဘယ္ေတာ့မွ ရပ္တန္႕မသြားပါ။
